Chłopiec w sukience. Wychowanie bez ograniczeń – moda czy wizja?

Chłopiec w sukience w wielu liberalnych środowiskach nie budzi zdziwienia. To pomysł rodziców, by pozwolić dziecku na rozwój właściwy jego indywidualności i pozostawić mu absolutną swobodę wyboru jak chce żyć.

Nonkonformistyczne płciowo zachowania dzieci to takie  zachowanie dziecka, które stereotypowo można by przypisać osobie przeciwnej płci

Dominik Haak – psycholog, seksuoloog, www.dominikhaak.pl

Chłopiec bawiący się lalkami , czy dziewczynka bawiąca się samochodzikami należą do repertuaru zachowań zdrowych i normatywnych. Problem stanowią reakcje otoczenia, głównie rodziców/opiekunów i społeczno-kulturowe normy związane z rolami płciowymi. Postawy samych rodziców wobec niestereotypowych zainteresowań u chłopców i dziewczynek różnią się.

Chłopiec może więcej?

Serwis SeniorLiving.org przepytał  około tysiąca dorosłych Amerykanów i Amerykanek.  W ankiecie dotyczącej drażliwych tematów związanych z wychowywaniem dzieci poruszono kwestie  takie, jak rasizm, tożsamość płciowa, narkotyki, zamachy terrorystyczne i polityka. Co najważniejsze, analiza umożliwiła przyjrzenie się temu, na co rodzice pozwalają swoim dzieciom biorąc pod uwagę ich płeć.

Kobiety są bardziej liberalnymi rodzicami?

We wszystkich zbadanych kategoriach kobiety były bardziej skłonne pozwolić dziecku przeciwstawić się społecznym normom płciowym, niż mężczyźni. Podczas gdy większość osób obojga płci nie miała problemów, aby pozwolić swoim córkom bawić się ciężarówkami i ubrać chłopięce ubrania, najwięcej trudności i napięcia pojawiało się, gdy mowa była o pozwoleniu chłopcu na bardziej kobiece zachowania.

Ojciec i syn a wzorzec kulturowy

Ojcowie w dużej mierze nie zgadzają się z pomysłem, aby ich syn używał makijażu i nosił sukienki, ale zgadzają się na to, aby ich córki bawiły się samochodami i nosiły stereotypowo chłopięcą odzież. Badanie wykazało, że 81 procent matek akceptowało zabawę lalkami u swoich synów, ze strony ojców było to 61%. Dużą różnicę widać w stosunku do malowania się przez chłopców, bo tylko 36 procent ojców tolerowało takie zachowanie, w porównaniu do 55 procent kobiet. Z drugiej strony, 96 procent matek i 90 procent ojców nie miało problemu ze zgodą na zabawę stereotypowo chłopięcą u swoich córek, a 78 procent matek i 70 procent ojców zgadzało się na noszenie przez dziewczynki ubrań uznawanych za chłopięce.

Chłopiec nie może wyglądać jak dziewczynka?

Dlaczego rodzicom, a szczególnie ojcom, łatwiej jest zaakceptować chłopięce dziewczynki niż dziewczęcych chłopców? Wyjaśnień może być wiele, ale najbliżej jest mi do tych, które biorą pod uwagę system patriarchatu i społeczną pozycję kobiet.

W społeczeństwie zdominowanym przez mężczyzn, to, co jest uznawane za męskie jest nobilitowane i oceniane, jako lepsze. Dlatego  dziewczynka zachowująca się chłopięco jest uznawana za ,babę z jajami’, przebojową i pewną siebie, podczas gdy delikatny chłopiec jest uznawany za słabego i dodatkowo bywa narażony na homofobię.

Femmefobia – niechęć do kobiecości

neutral płciowo wychowanie
Chalize Theron nie jest jedyną matką, która postawiła na neutralne płciowo wychowanie. Jej adoptowany chłopiec często widywany jest z warkoczykami i w sukience. Neutralne wychowanie wybrla też Kate Hudson. Obie aktorki znajdują rzesze naśladowniczek. W Szwecji taka idea stała się już normą. Językowo także nie ma trudności, bo w krajach anglosaskich, germańskich i skandynawskim bez trudu można nadac dziecku imię nie określające go płciowo. Jak ta metoda się sprawdza dowiemy się dopiero za kilkadziesiąt lat, kedy swoje wnioski przedstawią nam sami zainteresowani

Zjawisko niechęci wobec kobiecości samej w sobie nazywa się femmefobią. Jest to określenie na nienawiść/uprzedzenie do tego, co jest postrzegane, jako kobiece. Femmefobia dotyczy zatem ucisku osób kobiecych, delikatnych, niezależnie od ich tożsamości płciowej. Uderza szczególnie w kobiety transpłciowe, osoby niebinarne, czy mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych. Deprecjonowanie kobiecości jest związane z szerszym spektrum pojęć takich, jak na przykład szowinizm, mizoginia, transfobia i homofobia.

Neutralne płciowo wychowywanie dzieci

Wzorem do naśladowania w kwestii wychowywania dzieci wolnego od stereotypów płciowych (gender-neutral parenting), są kraje skandynawskie. W Szwecji funkcjonują przedszkola neutralne płciowo, oraz spory odsetek rodzin, które decydują się na wychowywanie dzieci w stylu bezpłciowym, tak, aby nie narzucać im żadnej ekspresji płciowej i nie hamować ich rozwoju. Z psychologicznego punktu widzenia takie formy kształcenia dzieci w placówkach, czy w domu, umożliwiają im swobodny rozwój emocjonalny. W tym systemie  nie istnieją zakazy dla chłopców mówiące o tym, że nie powinni płakać, a dziewczynek nie strofuje się, gdy się gniewają.

Wpływ neutralnego wychowania na dziecko

Badania przeprowadzone na szwedzkim Uniwersytecie w Uppsali wykazały psychologiczne korzyści wynikające z uczestniczenia w procesie edukacji w neutralnym płciowo przedszkolu. Jak donosi magazyn Journal of Experimental Child Psychology, dzieci wychowywane bez stereotypów płciowych chętniej bawią się z dziećmi przeciwnych płci i nie posiadają w życiu znacznej ilości stereotypów płciowych. Co jest istotne i warte podkreślenia, system neutralny płciowo pozwala jednostkom na wyzwolenie się z okowów społecznie uwarunkowanej płci i pełne poznanie samych siebie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *