Przez dziesięciolecia kobiecy orgazm i wszystko, co z nim związane, pozostawało w cieniu, traktowane przez wczesną medycynę po macoszemu. Dziś, w erze powszechnego dostępu do internetu, wahadło wychyliło się w drugą stronę. Pojęcie „kobiecej ejakulacji” i „squirtingu” stało się niemal popkulturowym fenomenem, mocno napędzanym przez branżę pornograficzną. Niestety, w efekcie wokół tego zjawiska narosło mnóstwo szkodliwych mitów, które zamiast dawać kobietom radość z odkrywania własnego ciała, generują presję, stres i poczucie bycia „niewystarczającą”.
Czas oddzielić filmową fikcję od medycznych faktów. Czym z anatomicznego punktu widzenia jest kobiecy wytrysk? Skąd bierze się płyn, czy każda kobieta może tego doświadczyć i dlaczego squirting to nie do końca to samo, co ejakulacja?
Kobiecy wytrysk a squirting – czy to jedno i to samo?
Choć w języku potocznym i w mediach terminy te stosowane są zamiennie, seksuolodzy i badacze anatomii wyraźnie rozróżniają te dwa zjawiska. Różnią się one od siebie źródłem pochodzenia płynu, jego objętością oraz składem chemicznym. Kobieta podczas silnego podniecenia i szczytowania może doświadczyć jednego z nich, obu jednocześnie lub… żadnego (co jest absolutnie normalne i najczęstsze!).
| Cecha | Prawdziwa ejakulacja (Kobiecy wytrysk) | Squirting (Fontanna) |
|---|---|---|
| Źródło płynu | Gruczoły Skenego (tzw. kobieca prostata), zlokalizowane wokół cewki moczowej. | Głównie pęcherz moczowy, z ewentualną domieszką wydzielin z gruczołów. |
| Objętość | Bardzo niewielka, zazwyczaj od kilku kropel do maksymalnie jednej łyżeczki (2-5 ml). | Znacznie większa, od kilkudziesięciu do nawet kilkuset mililitrów (efekt "fontanny"). |
| Wygląd i konsystencja | Gęsty, lepki płyn o białawym lub mlecznym zabarwieniu (przypominający rozwodnione mleko). | Płyn całkowicie przezroczysty, rzadki, przypominający wodę. |
| Skład chemiczny | Zawiera m.in. PSA (swoisty antygen sterczowy) i fosfatazę kwaśną – enzymy typowe dla męskiego nasienia! | Składa się w większości z silnie rozcieńczonego moczu, kwasu moczowego i mocznika. |
Anatomia rozkoszy. Rola gruczołów Skenego i punktu G
Zrozumienie kobiecego wytrysku wymaga spojrzenia na anatomię przedniej ściany pochwy. Wokół cewki moczowej kobiety znajdują się tzw. gruczoły przedsionkowe mniejsze (gruczoły Skenego). Z embriologicznego punktu widzenia rozwijają się one z tych samych tkanek płodowych co męska prostata (dlatego nazywane są często „kobiecą prostatą”).
Gruczoły te są ściśle powiązane z obszarem potocznie zwanym punktem G. Punkt G nie jest jednak osobnym „magicznym przyciskiem”, lecz rozbudowanym kompleksem tkankowym, w skład którego wchodzą odnogi łechtaczki, cewka moczowa oraz właśnie gruczoły Skenego.
Podczas intensywnej, rytmicznej stymulacji przedniej ściany pochwy (obszaru punktu G), gruczoły te wypełniają się wydzieliną. W momencie orgazmu, na skutek silnych skurczów mięśni dna miednicy, płyn ten zostaje wypchnięty na zewnątrz przez cewkę moczową. W przypadku klasycznego squirtingu mechanizm jest podobny, jednak potężne rozluźnienie zwieraczy podczas szczytowania powoduje dodatkowo gwałtowne uwolnienie płynu zgromadzonego w pęcherzu moczowym.
Czy każda kobieta może doświadczyć wytrysku?
To jedno z najczęściej zadawanych pytań w gabinetach seksuologicznych. Odpowiedź brzmi: teoretycznie tak, ale w praktyce nie u każdej kobiety to zjawisko wystąpi. Dlaczego?
-
Różnice anatomiczne: Tak jak różnimy się rozmiarem stóp czy kształtem piersi, tak układ narządów intymnych każdej z nas jest unikalny. U niektórych kobiet gruczoły Skenego są silnie rozwinięte i produkują dużo wydzieliny, u innych są bardzo drobne, a sieć kanalików wyprowadzających może być słabo drożna.
-
Bariera psychologiczna: Wyrzut płynu podczas orgazmu wiąże się u kobiet z potężnym rozluźnieniem mięśni dna miednicy. Wiele pacjentek, czując zbliżający się wytrysk, odczuwa to jako gwałtowną potrzebę oddania moczu. Strach przed „zsikaniem się w łóżku” jest tak silny, że kobieta podświadomie zaciska mięśnie (zwieracze), blokując tym samym zarówno wytrysk, jak i często sam orgazm.
-
Rodzaj stymulacji: Tradycyjny stosunek dopochwowy zazwyczaj nie zapewnia odpowiedniego tarcia w okolicy punktu G. Wytrysk najczęściej osiągany jest podczas stymulacji manualnej lub przy użyciu specjalnie wyprofilowanych wibratorów naciskających na przednią ścianę pochwy.
Mity i presja branży porno. Squirting to nie obowiązek!
Seksualizacja zjawiska squirtingu wyrządziła kobietom ogromną niedźwiedzią przysługę. W filmach pornograficznych kobiecy wytrysk przedstawiany jest jako wyznacznik „najlepszego seksu”, potężnego podniecenia i umiejętności kochanka. Widok tryskającej wody stał się obowiązującym trendem.
Efekt? Do gabinetów zgłaszają się pary, w których mężczyźni czują się sfrustrowani (bo „nie potrafią doprowadzić partnerki do squirtingu”), a kobiety czują się wadliwe (bo „nie potrafią tak szczytować”). Z medycznego i seksuologicznego punktu widzenia kobiecy wytrysk nie jest ani potwierdzeniem głębszego orgazmu, ani lepszego zdrowia seksualnego. To po prostu fizjologiczny wariant szczytowania. Można doświadczać niesamowitych, wielokrotnych orgazmów bez uronienia ani jednej kropli płynu, a także można doświadczyć wyrzutu płynu, czując zaledwie przeciętną przyjemność.
Dążenie do kobiecego wytrysku za wszelką cenę (traktowanie go jako celu, a nie ewentualnego, miłego „efektu ubocznego”) to najprostsza droga do zablokowania podniecenia. Ciało kobiety to nie mechanizm hydrauliczny. Jeśli chcesz eksplorować tę sferę, zadbaj o relaks, odpowiednią podkładkę na materac (aby wyeliminować lęk przed plamami) i skup się na samej przyjemności z uciskania przedniej ściany pochwy, pozwalając ciału zareagować w jego własnym, unikalnym rytmie.
