Czy seks analny jest szkodliwy dla organizmu?
Sama w sobie praktyka stosunku doodbytniczego nie jest szkodliwa dla zdrowych osób, pod warunkiem że rygorystycznie przestrzegane są zasady higieny, ostrożności i komunikacji. Warto jednak zrozumieć fizjologię – odbytnica nie jest anatomicznie przystosowana do przyjmowania mechanicznego tarcia w taki sam sposób jak pochwa. Jej ścianki są znacznie cieńsze, delikatniejsze, a cały rejon jest całkowicie pozbawiony gruczołów odpowiedzialnych za naturalne nawilżenie.
Z tego powodu uprawianie seksu analnego „na sucho”, w pośpiechu lub w sposób siłowy niemal zawsze prowadzi do powstawania mikrourazów, bolesnych otarć i pęknięć cienkiej śluzówki. To właśnie te uszkodzenia mechaniczne stanowią główną bramę, przez którą do organizmu wnikają wszelkie patogeny. Przy zachowaniu pełnej delikatności, rozluźnienia i stosowaniu dużej ilości żelu poślizgowego (najlepiej na bazie silikonu), ryzyko mechanicznego uszkodzenia tkanek spada niemal do 0.
Seks analny a hemoroidy
Kwestia hemoroidów (inaczej guzków krwawniczych) budzi ogromne obawy u wielu par. Co ważne, hemoroidy posiada absolutnie każdy człowiek – to naturalne struktury naczyniowe, które pełnią funkcję uszczelniającą kanał odbytu. Problem medyczny pojawia się dopiero wtedy, gdy dochodzi do ich powiększenia, przewlekłego stanu zapalnego, wypadania i krwawienia.
Czy sam seks analny wywołuje powstawanie choroby hemoroidalnej? Nie ma dowodów naukowych na to, że prawidłowo, bezpiecznie uprawiany stosunek doodbytniczy powoduje trwałe uszkodzenia prowadzące do żylaków odbytu. Choroba ta wynika zazwyczaj z zupełnie innych czynników, takich jak przewlekłe zaparcia, dieta uboga w błonnik, siedzący tryb życia, otyłość czy uwarunkowania genetyczne.
Jeśli jednak już borykasz się z aktywnym stanem zapalnym i bolesnymi guzkami krwawniczymi, stosunek analny jest bezwzględnie przeciwwskazany. Wszelkiego rodzaju penetracja (zarówno członkiem, jak i gadżetami erotycznymi), mechaniczne tarcie oraz rozciąganie zwieraczy doprowadzi do natychmiastowego nasilenia bólu, pęknięcia żylaków, silnego krwawienia i drastycznego wydłużenia procesu leczenia. Do aktywności analnej w jakiejkolwiek formie można bezpiecznie wrócić dopiero po osiągnięciu 100 procent wyleczenia zmian proktologicznych.
Infekcje w przypadku braku higieny i błędy podczas zbliżenia
Rejon odbytu to swoiste środowisko biologiczne, w którym naturalnie bytuje ogromna ilość bakterii kałowych. Są one całkowicie niezbędne do prawidłowego procesu trawienia, ale stają się niezwykle niebezpieczne dla zdrowia, gdy zostaną przeniesione w inne, nieprzystosowane do nich miejsca.
Największym zagrożeniem, wynikającym z braku podstawowej higieny, jest krzyżowe zakażenie dróg moczowo-płciowych u kobiety (autoinfekcja). Najczęściej odpowiada za to bakteria Escherichia coli (E. coli). Jeśli partnerzy przejdą od penetracji analnej bezpośrednio do waginalnej bez zmiany prezerwatywy na nową lub bez bardzo dokładnego umycia członka wodą z mydłem, bakterie kałowe zostają wprowadzone wprost do wrażliwego środowiska pochwy oraz w okolice ujścia cewki moczowej.
Taki błąd najczęściej skutkuje:
-
Ostrym zapaleniem pęcherza moczowego: Charakteryzuje się ciągłym parciem na mocz, silnym pieczeniem podczas oddawania moczu i bólem w podbrzuszu.
-
Bakteryjnym zapaleniem pochwy i sromu: Prowadzi do upławów o nieprzyjemnym zapachu, świądu, zaczerwienienia i obrzęku narządów rodnych.
-
Powikłaniami górnych dróg: W skrajnych, nieleczonych przypadkach, agresywna infekcja bakteryjna może przenieść się wyżej, wywołując zapalenie przydatków (jajników i jajowodów) lub groźne odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Seks analny a choroby przenoszone drogą płciową (STD)
Wiele osób zastanawia się, czy podczas stosunku doodbytniczego można zarazić się tymi samymi chorobami, co podczas seksu oralnego lub klasycznego. Odpowiedź brzmi jednoznacznie: tak, a w przypadku niektórych patogenów ryzyko to jest wręcz wielokrotnie wyższe. Wynika to z faktu, że bogato ukrwiona i cienka błona śluzowa odbytnicy stanowi bardzo słabą barierę, ułatwiając wirusom i bakteriom bezpośrednie przedostanie się do krwiobiegu.
Niezabezpieczony stosunek analny (bez użycia prezerwatywy) niesie ze sobą ryzyko transmisji następujących chorób:
-
Wirus HIV: Seks analny bez zabezpieczenia to 1 z zachowań o najwyższym statystycznym ryzyku zakażenia wirusem HIV. Dotyczy to zarówno strony penetrującej, jak i penetrowanej, jednak u osoby przyjmującej to ryzyko jest zdecydowanie największe ze względu na mikro-pęknięcia naskórka.
-
Wirus HPV (wirus brodawczaka ludzkiego): Podobnie jak przy seksie oralnym, wirus ten łatwo przenosi się na tkanki odbytu. Może prowadzić do powstawania bolesnych kłykcin kończystych, a jego onkogenne szczepy znacznie zwiększają ryzyko rozwoju raka odbytu.
-
Rzeżączka i Chlamydia: Choć infekcje te kojarzą się pacjentom głównie z cewką moczową, bakterie te doskonale radzą sobie w nabłonku odbytnicy. Początkowo wywołują często bezobjawowe zapalenie, które z biegiem czasu przeradza się w ropne wysięki z odbytu i silny ból przy wypróżnianiu.
-
Kiła (Syfilis): Zmiana pierwotna w postaci twardego, niebolesnego owrzodzenia może pojawić się głęboko w kanale odbytu. Przez jej ukrytą lokalizację często pozostaje bardzo długo niezauważona.
-
Wirus Opryszczki (HSV): Wirus niezwykle łatwo przenosi się przez kontakt na linii skóra-skóra lub przez ocieranie błon śluzowych, wywołując bolesne pęcherzyki w okolicach krzyżowych i analnych.
-
Wirusowe Zapalenie Wątroby (WZW): Patogeny typu A łatwo transmitują się drogą fekalno-oralną (na przykład podczas stymulacji ustami, czyli tzw. rimmingu). Z kolei wirus typu B, ze względu na swoją wysoką zakaźność, może być łatwo przekazany wraz z nasieniem i drobnymi ilościami krwi podczas samej penetracji.
Wniosek pozostaje zawsze 1: dobrej jakości prezerwatywa to jedyna i absolutnie niezbędna bariera, która realnie chroni przed poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi podczas każdego aktu penetracji analnej, szczególnie z nowym partnerem.
