Historia prostytucji

Współcześnie prostytucja często uznawana jest za przejaw zachowań dewiacyjnych.

Studiując historię świata można przekonać się, że nie zawsze tak było. Prostytuowanie się na przestrzeni dziejów było niejednokrotnie tolerowane społecznie, należało do obyczaju, chronione było przez prawo i religię.

W czasach wspólnoty pierwotnej, gdy społeczność oparta była na wspólnej pracy i wspólnej własności środków produkcji, istniało równouprawnienie kobiety i mężczyzny. Kobieta nie była traktowana jak przedmiot mający zaspokoić określone potrzeby, a życie seksualne rozumiane było jako wymiana darów i wolna miłość, rodzaj seksualnego wyzwolenia. Wszyscy mężczyźni po prostu współżyli ze wszystkimi kobietami.

W miarę jak kształtowały się społeczeństwa i pierwsze cywilizacje, wprowadzono pieniądz, wyzysk i niewolnictwo – powstały gospodarcze i społeczne warunki do rozwoju prostytucji. Pojawiły się małżeństwa monogamiczne, często mocno patriarchalne, wymagające od partnerki dziewictwa i wierności seksualnej.   Nastąpił wzrost napięć seksualnych, szczególnie u kawalerów, wdowców i znudzonych mężów szukających partnerki na krótszy okres. Nierząd zaspokajał potrzeby seksualne mężczyzn. Wzrósł popyt na prostytucję. Genezą prostytucji jest ucisk kobiety przez mężczyznę, niewolnictwo i handel ludźmi. Prostytucja jest konsekwencją upośledzenia społecznego kobiet, będącego dalszym ciągiem swobody seksualnej zarezerwowanej dla mężczyzn i małżeństwa zawieranych z powodów merkantylnych, całkowicie podporządkowujące kobietę mężowi. 

Prostytucja sakralna

Pierwsze wzmianki o prostytucji pochodzą z Mezopotamii i Babilonii.

Tam zainicjował ją  kult bóstwa miłości i płodności. Kapłanki –  hierodule oddawały się odwiedzającym świątynie w ramach czynności obrzędowych. Akt seksualny związany był z opłatą, które trafiała do kasy bożka lub kapłana, Ich rolę można więc porównać do tej, jaką dziś pełni sutener. Seks był więc elementem  kultu służącym uczczeniu bóstwa.

W historii kultury prostytucja świątynna stanowiła przejście od nieregulowanych do uregulowanych form stosunków płciowych. Spółkowanie wymagało tu zgody lub przychylności bogów oraz duchów i stawało się symbolem zjednoczenia nieba i ziemi, a także symbolem płodności. Takie praktyki można odnaleźć we wszystkich religiach przedchrześcijańskich, m.in. w Egipcie, Rzymie, Indiach, Babilonii, Chinach, Grecji, Syrii i Fenicji.

W legendach babilońsko-asyryjskich pojawiły się wyobrażenia o przenoszeniu chorób przez spółkowanie. W niektórych mitach greckich dotyczących Priaposa i Dionizosa wystąpiły wzmianki o schorzeniach przenoszonych poprzez kontakty seksualne oraz ich bardzo poważne następstwa.

Najstarsze doniesienie o prostytucji świątynnej pochodzi od Herodota. Według niego w okresie starobabilońskim istniał zwyczaj, zgodnie z którym każda kobieta jeden raz w życiu musiała sprzedać swoje wdzięki w świątyni jakiemuś obcemu człowiekowi w zamian za sztukę srebra. Ten rodzaj prostytucji uważano za świętą ofiarę, bowiem srebro wędrowało do skarbca świątyni.

Prostytucja religijna jednorazowa polegała na ofiarowaniu dziewictwa lub  oddaniu się kobiety w świątyni, czy to kapłanom, czy przy użyciu świętego symbolu np. żelaznego lub kamiennego członka. W Babilonii stosowano także praktykę przyzwolenia na małżeństwo w postaci odbycia stosunku płciowego z cudzoziemcem w świętym gaju.

Prostytucja religijna stała była zarówno heteroseksualna, jak i homoseksualna, z udziałem młodych chłopców. Odczucia zmysłowe i religijne łączyły się tu bezpośrednio z aktem płciowym oraz oddaniem bóstwu. Z czasem sakralna prostytucja zmieniła swój kultowy charakter i wyszła poza mury świątyń. Kapłani nie zatrzymywali tego procesu, ponieważ inkasowali pieniądze. Gdy prostytutki zaczęły pobierać opłaty dla siebie, cały obrządek zmienił się w prostytucję zwykłą. Zaczęto otwierać domy publiczne, w których pracowały zarówno kobiety, jak i młodzi chłopcy.

Greckie prawne przyzwolenie dla prostytucji

Solon (ok. 650-560 p.n.e.), prawodawca i polityk ateński, ustanowił reglamentację prostytucji heteroseksualnej. Ateny były pierwszym państwem, które objęło świecką kontrolą państwową nierząd. Państwo licencjonowało go i czerpało z niego zyski. Celem przestrzegania moralności stworzono urząd „gynekonomów”, którzy opiekowali się kobietami przyzwoitymi. Kobiety trudniące się prostytucją pozostawały pod nadzorem specjalnych urzędników zwanych „agaranomami”. Państwo, które traktowało prostytucję jako służbę publiczną, uwalniało niektóre domy publiczne od podatków. Do nich mogli udawać się biedacy, którzy płacili symboliczne datki. Celem prostytucji była ochrona małżeństwa. Mężom nie wolno było uprawiać stosunków pozamałżeńskich z kobietami wolnymi, więc swoje potrzeby seksualne mogli zaspokajać w domach publicznych. Ponieważ kobietom zabronione były stosunki przed- i pozamałżeńskie, prawa Solona sankcjonowały podwójną moralność.

Pierwsze domy publiczne w Atenach zwiększały także popyt na ładne kobiety, co skutkowało ożywionym handlem dziewczętami.

Śmietankę towarzyską w starożytnej Grecji stanowiły hetery oraz flecistki (auletridy). Doszło do rozwarstwienia się prostytucji; związane to było z rozwarstwieniem się wielu ludów i różnicowaniem się ich form bytowania. Hetery odgrywały dużą rolę w życiu duchowym oraz artystycznym Aten. Ateny osiągnęły pierwsze sukcesy w zakresie emancypacji kobiet. Piękne, wykształcone oraz inteligentne kobiety rekrutujące się z wolnych Greczynek w szczytowanym okresie rozwoju Aten wywierały znaczny wpływ na życie polityczne, kulturalne oraz towarzyskie.

Na przełomie IV i III wieku p.n.e. istniała wśród heter moda  na  studiowanie filozfii – wykształcona hetera miała większa szansę na prawdziwa karierę. . Leontion, ukochana Epikura, sama nawet opracowała rozprawę filozoficzną.

Hetery greckie zapoczątkowały także „karuzelę mody”. Zastępowały one ówczesny ubiór przez stale zmieniające się formy stroju i fryzury. Nie podlegały one przepisom stroju odpowiednim do stanu, więc mogły ubierać się dowolnie. Były to kobiety interesu żyjące w twardej rzeczywistości  konkurencyjnej. Musiały stale się podobać i zwracać na siebie uwagę, aby mieć klientów. Wprowadzały nowe odmiany ubioru, fryzur i kosmetyków. Do zasady wolności, konkurencji i „chwytania” mężczyzn jako funkcji mody, Aleksis z Turioj ( ur. ok. 372 p.n.e.), komediopisarz grecki, dodał zwodzenie piękna. Gdy hetera była zbyt niska, korki w butach podwyższały ją. Zbyt wysokie kobiety obniżały płaskie podeszwy. Odpowiednie stroje modelowały im szerokość bioder. Wskazuje to na to, że moda nie jest dziełem przypadku lub nastroju, lecz odpowiada potrzebie podkreślania lub ukrycia różnic społecznych i seksualnych.

Solon zalecał młodym Ateńczykom odwiedzanie prostytutek, aby uchronić kobiety ateńskie przed zgwałceniem i uwiedzeniem. Ponieważ prawo zabraniało nierządu, to hetery (obce kobiety) przyjeżdżały z innych miast i państw. Nosiły zasłony i klejnoty, aby być rozpoznawalnymi. Swój zawód uprawiały one poza miastem. W prawodawstwie Solona prostytucja heteroseksualna po raz pierwszy w dziejach została uznana za instytucję.

Istniejący porządek prawny w starożytnej Grecji ograniczał prostytucję męską. Zabronione było stręczenie wolno urodzonych chłopców. Restrykcje miały charakter polityczny i społeczny – karą była utrata obywatelstwa ateńskiego. Chodziło o tworzenie więzi wśród wolnych obywateli oraz służyło budowie społeczności i państwa.

Państwo greckie popierało homoseksualizm.

Miłość do chłopców była zalecana przez Solona jako forma najmniej szkodliwego zaspokojenia seksualnego. Uważano, że oddziaływa to wychowawczo na chłopców przebywających ze swoimi przyjaciółmi. Rzymscy filozofowie: Katon, Cyceron, Seneka, uważali prostytucję za narzędzie służące podtrzymywaniu trwałości małżeństwa. Pozycja Rzymianki wobec męża e zależała od tego, w jaki sposób zaspokajała ona jego potrzeby, w tym seksualne.

Koniec złotego wieku prostytucji 

Za czasów cesarstwa Augusta, Tyberiusza, Wespazjana zaczęto zwalczać prostytucję. Justynian w ogóle jej zakazał. Kobiety w starożytnym Rzymie sprzedawały usługi seksualne w domach publicznych, na ulicach, a także w łaźniach, a cały zysk przekazywały właścicielom przybytków.

Warto zauważyć że, kobiety trudniące się w cesarstwie nierządem miały swoje święta. Były to publiczne floralia i święta Wenery. W tym okresie prostytutki biegały nagie po ulicach, a oprócz pieniędzy przyjmowały także podarunki: buty, ubrania, perfumy itp.

Prostytucja chłopców początkowo nie była znana w Rzymie. Przeniknęła ona ze Wschodu oraz z Grecji, za czasów Nerona. Już wtedy opinia publiczna była negatywnie ustosunkowana do homoseksualizmu.

Homoseksualizm w Rzymie był tolerowany, chociaż otoczony pogardą. Prawnie nie był prześladowany aż do czasów pierwszego cesarza chrześcijańskiego, Konstantyna. Wprowadził karę śmierci za homoseksualizm. Cesarz Walentynian (panujący w latach 364 – 376) wprowadził za homoseksualizm karę śmierci poprzez spalenie na stosie, a cesarz Justynian nakazał ścięcie mieczem. (527 – 565 r. n.e.). Surowo przeciwko prostytucji homoseksualnej wystąpił cesarz Aleksander Severus (panujący w latach 222-235), który polecił wyłapanie wszystkich męskich „prostytutów” i wsadzenie ich na statek, który następnie zatopiono  na pełnym morzu.

Zgodnie z prawem rzymskim za osobę zajmującą się nierządem uważało się kobietę, która oddaje się płciowo jawnie większej liczbie mężczyzn bez różnicy i wyboru w celu osiągnięcia zysków. Definicja ta dzieli nierząd na jawny i potajemny. Zwraca się uwagę tutaj na następujące elementy: większa liczba mężczyzn, brak różnicy i wyboru mężczyzn, nawyk zarobkowania w ten sposób, przy czym nie jest istotne czy jest to zarobek główny czy dodatkowy.

Odmianą prostytucji w starożytnym Rzymie był także zwyczaj zarabiania ciałem na posag, szczególnie charakterystyczny dla afrykańskich prowincji, w tym Alesandrii.

Rzymianie przejęli od Greków w zakresie prostytucji jej komercjalizację oraz „nacjonalizację”. Rozbudowali system reglamentacji i licencjonowania prostytucji osiągając z niej znaczne zyski. Ostre przepisy przeciwko nierządowi amatorskiemu oraz przeciwko sutenerstwu i kuplerstwu były wymierzone nie tyle przeciwko „zepsuciu obyczajów”, ile zmierzały do zagwarantowania państwu monopolu w tym zakresie.

Prostytutki antyku były rodzajem ochrony przed dewiacjami seksualnymi, których mężczyźni nie mieli odwagi realizować z żonami. W wysoko rozwiniętej kulturze wzmagało się pragnienie odmian w życie seksualnym. W I w. n.e. istnieli „komisarze rozkoszy”, których zadaniem było wynalezienie i wypróbowanie nowych dewiacji i perwersji seksualnych. Asystentką tychże praktyk były prostytutki.

Starożytne Chiny 

Chińska prostytucja
Starożytne chińskie komercyjne usługi seksualne miały ściśle przestrzegane rytuały – kobiety zobowiązane były czynnie zdobywać mężczyznę. Posługiwały się one wyrafinowaną sztuką miłosną i musiały wzbudzać w mężczyznach jak największe pożądanie seksualne i dostarczyć mu jak najwięcej rozkoszy. Ambicją chińskiej prostytutki było skłonienie klienta do takich praktyk seksualnych, do których sam nie miałby odwagi się przyznać.

Prostytucja w starożytnych Chinach była szeroko rozpowszechniona. Mężczyźni w tamtym rejonie świata szukali komercyjnego seksu z powodów innych niż Europejczycy. Celem wizyt nie była tylko potrzeba zaspokojenia popędu seksualnego – mężczyźni mogli zaspokajać się seksualnie w domu  z kilkoma żonami, były to na ogół kobiety, których nie pożądali, bo wybrała im je rodzina.  które im nie odpowiadały.  Poza domem mężczyźni szukali zatem tego, czego im w domu brakowało, czyli partnerstwa duchowego, konwersacji, muzyki, śpiewu. Chodziło o porozumienie wyższego rzędu pomiędzy mężczyzną i kobietą. Opisywane odwiedziny kończyły się zazwyczaj stosunkiem płciowym. Kobiety nierządne musiały zajmować się sztuką, aby sprostać wymaganiom mężczyzn. Właściciele domów publicznych musieli łożyć na wykształcenie prostytutek. W Chinach domy publiczne nazywano niebieskimi domami z uwagi na niebieskie żaluzje w oknach. W miastach leżących nad morskimi zatokami lub rzekami do spotkań dochodziło w tzw. „łodziach kwiaciastych”.

 

Chrześcijaństwo i nierząd

W przeciwieństwie do starożytnej kultury przyznającej seksualności ważną społeczną rolę  z nadejściem chrześcijaństwa nastała krytyka swobody seksualnej. Aureliusz Augustyn pisał, że „nie ma różnicy między spółkowaniem małżeńskim a spółkowaniem z prostytutką” Głosiłże kto nawróci osobę zajmującą się nierządem może oczekiwać nagrody w niebie. Najbardziej znanym przykładem nawrócenia jest historia Marii Magdaleny. Chrześcijaństwo sprzeciwiało się nierządowi, ponieważ odciągał on człowieka od spraw nadziemskich. Ideałem stała się  wstrzemięźliwość i czystość seksualna.

Średniowiecze – grzech i potępienie. 

W średniowieczu seks stał się grzechem, a osoby sprzedające usługi seksualne złem koniecznym. Katoliccy władcy tamtego okresu próbowali na wiele sposobów przeciwdziałać prostytucji: prawnie, karami cielesnymi, stymulowaną krytyką społeczną, a także tworzeniem oddzielnych dzielnic, w których kobiety miały mieszkać i nawracać się na dobrą drogę, uczyć nowych zawodów. Szybko jednak zauważono, że getta te przekształcają się w kolejne skupiska nierządu i nie ma skutecznego sposobu na zlikwidowanie tego zjawiska. Tendencje ascetyczne i antyseksualne nie wpłynęły jednak na zapobieganie szerzeniu się prostytucji. Komercyjne usługi seksualne istniały we wszelkich instytucjach publicznych. Akceptowane były przez państwo, ponieważ przynosiły dochody. Tworzono domy publiczne, zakłady kąpielowe, a także rozwijała się potajemna prostytucja uliczna. W średniowiecznej Anglii prostytucja uprawiana była prawie wyłącznie w zakładach kąpielowych. Około roku 1161 pojawiły się tam pierwsze wzmianki o rzeżączce, szerzącej się wśród prostytutek.

Prostytucja wędrowna

Osobliwą odmianą opisywanego pojęcia w tamtym okresie była prostytucja wędrowna. Kobiety trudniące się nierządem pojawiały się tam, gdzie organizowano uroczystości, turnieje, sejmy oraz sobory. Towarzyszyły one także wyprawom krzyżowym we Francji XI wieku. W XV wieku prostytutki podążające za wojskami – markietanki,  oprócz zaspakajania potrzeb seksualnych żołnierzy, prały im, gotowały i sprzątały.

Odrodzenie. Prostytucja sklepowa

Renesans, powrót do myśli antycznej i humanizmu, zaowocowały ponowną  akceptacją prostytucji i wzmocnieniem roli kobiety. Mężczyźni zaczęli liczyć się z nimi i zabiegać o ich względy. Uprawiać nierząd zaczęły damy z towarzystwa i elegancki półświatek. Pojęcie miłości w tym okresie sprowadzało się wyłącznie do stosunków płciowych, ludzie szukali wciąż nowych kontaktów i wrażeń.

Odrodzenie wniosło nową formę, tzw. prostytucję sklepową polegającą na tym, że sprzedaż artykułów połączona była z uprawianiem prostytucji. Jako miejsca stosunków płciowych służyły zaplecza w piekarniach, cukierniach, a na wsiach kuźnie.

We Włoszech i we Francji w okresie Renesansu niezwykle popularne stały się kurtyzany – prostytutki wysokiej rangi. Zostawały nimi aktorki, śpiewaczki i tancerki. Oprócz ładnego ciała, inteligencji, cieszyły się ogromnym zainteresowaniem jako artystki dworskie. Kurtyzany niekoniecznie utrzymywały stosunki płciowe z partnerami, czasami wystarczało ich towarzystwo.

W XVI wieku, mimo galopującej przez Europę Reformacji seks być wciąż akceptowalny, ale skojarzono już nierząd z rozprzestrzenianiem kiły i głównym powodem chorób przenoszonych drogą płciową.

La Traviata

Kolejny okres to epoka galanterii, która obejmuje drugą połowę XVII wieku, aż po Rewolucję Francuską.We Francji między XVI a XVIII wiekiem przyjęło się określenie lampioniere (fr. chodząca z lampą), które definiowało kobiety samotnie spacerujące nocami po ulicach miast, najczęściej z czerwonymi latarniami, zajmujące się prostytucją.

W tym czasie seks stał się gra towarzyską, której poświęcali się przede wszystkim ludzie związani więzami małżeńskimi, chociaż rzadko czynili to z partnerem małżeńskim. Rokoko wraz z krynolinami, pudrowanymi perukami, wysadzanymi diamentami podwiązkami pończoch i niezobowiązującymi miłostkami w grotach Wenus i w willach miłości, było stylem bycia i miłości dostępnym tylko dla małego kręgu wysokiej arystokracji. Wiele sklepów, salonów mody było w istocie  domami publicznymi. W XVIII wieku było to na tyle popularne, że wprowadzono karę (chociaż łagodną) za zgwałcenie prostytutki, co wcześniej nie było zagrożone karą.

We Francji epoki Oświecenia, rokoko i empire szczególną rolę pełniły primadonny, metresy oraz kurtyzany. Primadonny, z uwagi na swój zawód artystki w operze paryskiej uchodziły za „lekko prowadzące się”. Gdy zapisywały się na listę artystów opery, chroniło je to przed policyjnymi prześladowaniami z powodu prostytucji.

Metresy, kochanki władców i możnowładców, stanowiły pewną ozdobę dla mężczyzny, z którą można było, a nawet należało się pokazać. Metresy zawierały potajemne związki małżeńskie z władcami, były faworytami, stanowiły drugie miejsce w hierarchii małżeńskiej, często miały z nimi kilkoro dzieci. Nigdy jednak nie zostawały królowymi. Szczególnie znana była towarzyszka Ludwika XV, madame de Pompadour. Zajmowała ona wysoką rangę, organizowała popularne bale w Wersalu, była protektorką artystów i pisarzy.

Trzecią pozycję w hierarchii małżeńskiej zajmowały kurtyzany. Były to kobiety podobające się władcy. Utrzymywał on z nimi potajemne stosunki seksualne, ale nie nawiązywał trwalszej więzi.

Kurtyzany
W XIX wieku popularność zyskał także teatr erotyczny. Tutaj samo patrzenie stanowiło rodzaj prostytucji. Charakterystyczne jest dla tego okresu także to, że pojawił się zawód modelki. Pozowały one w celach zarobkowych artystom.

Epoka pruderii

Epoka przypadająca na przełom wieków XIX i XX charakteryzowała się z jednej strony uciskiem i potępieniem prostytucji, a z drugiej niebywałym jej rozkwitem. Za nieprzyzwoitość uważano obmacywanie czy opukiwanie ciała kobiety, nawet przez lekarza. Podczas zbliżenia kobiecie nie wolno było okazywać podniecenia. W epoce tej ciało zostało odseksualizowane, spano w  koszulach, po same pięty; ubrania zaś zakrywały każdy centymetr ciała. W takich warunkach zaspokajanie potrzeb seksualnych sprowadziło się do szukania usług seksualnych w ukrytych i niedozwolonych miejscach.

 

W latach dwudziestych XIX wieku siedliskiem prostytucji stał się Wiedeń. Liczył on wtedy 400 tysięcy mieszkańców, w tym 20 tysięcy prostytutek. Zauważono, w trzech szpitalach tego miasta, że kobiety w ilości 7 na 8 zapadają tam na choroby weneryczne. Większość z nich stanowiły kobiety uprawiające prostytucję.

W roku 1864 pojawił się ruch zwany abolicjonizmem. Zapoczątkował go Daniel Cooper, a rozwinęła Josephine Butler. Dominującym hasłem tego ruchu była dążność do zniesienia reglamentacji prostytucji. Automatycznie reakcją na powstanie wyżej wymienionego ruchu był neoreglamentaryzm. Polegał na zniesieniu domów publicznych i wszechwładzy policji obyczajowej. Rejestracja osób zajmujących się nierządem była wykonywana przez władze sanitarne. Odpowiednie komisje uznawały kobietę za uprawiającą nierząd oraz wydawały jej książeczkę zdrowia. Był to rodzaj dokumentu upoważniającego do uprawiania prostytucji. Tutaj nie występował nakaz prowadzenia domów publicznych, a działalność tych osób była bardziej samodzielna. Organizacje społeczne miały za zadanie resocjalizację prostytutek i zapobieganie zjawisku. Neoreglamentaryzm obowiązywał w Polsce w okresie międzywojennym oraz po wojnie, na mocy rozporządzenia ministra zdrowia publicznego z 1922 roku Łączono wtedy nadzór policyjny z sanitarnym i społecznym.

Źródło:

Imieliński K., Manowce seksu. Prostytucja. ,wyd. Res Polonia, Łódź 1990

Imieliński K., Seksuologia, wyd. PWN, Warszawa 1989

 

 

Komentarze

  1. Kazimierz Taczanowski o 15:30

    Święta Maria Magdalena, ta przepiękna kobieta, jak zapamiętało ją wielu, uznana z tę najgorszą z najgorszych, dziś jest świętą Kościoła i jako ta pierwsza dostała łaskę zobaczenia zmartwychwstałego Jezusa i to w momencie, gdy była zapłakana – było to podziękowanie za wierność aż do krzyża, z którego to miejsca inni, nawet ci święci pouciekali zapierając się swojego Mistrza (św. Piotr, lub chociażby św. Tomasz, który, gdy nie zobaczył, to nie uwierzył). Dla człowieka wierzącego najważniejsze nie jest pojęcie prostytucji jako grzechu, tylko unikanie tego, co jest złem i tego co człowieka do zła prowadzi. Idź i nie grzesz więcej – oto podsumowanie pojęcia wahadła życia, gdy człowiek upada, ale ma możliwość iść we właściwym dobrym kierunku, nie myśląc już o tym co minęło, a co było ludzkim dnem. To jest mądrość płynąca ze Wschodu, która nie musi nam stale przypominać tych europejskich i amerykańskich dziwadeł, które ciągle podkreślają, że prostytucja to jest prostytucja, jak gdyby człowiek wierzący nie wiedział, że zło jest mi czymś obcym i tego muszę się wystrzegać.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Eskperci

dr hab. Agnieszka Kościańska

Dr hab. Agnieszka Kościańska – antropolożka kulturowa

 pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego.
Zajmuje się badaniami nad seksualnością, płcią i religijnością i związkami między nimi.
Publikowała m.in. w Kulturze i Społeczeństwie, Ludzie, Focaal. European Journal of Anthropology, Ethnologie Française, Sociologický časopis, Sexualities, Zeszytach Etnologii Wrocławskiej, Niebeskiej Linii.
Agnieszka Kościańska Była stypendystką m.in. rządu duńskiego (Uniwersytet Kopenhaski, 2005), Fundacji Kościuszkowskiej (New School for Social Research, 2006), Imre Kertész Kolleg Jena (2016, 2017/2018), Royal Society of Edinburgh (2017, Edinburgh College of Art) .
W latach 2010–2012 była beneficjentką  grantu Marie Curie International Outgoing Fellowship (instytucje goszczące: Uniwersytet Warszawski i Uniwersytet Harvarda).
W latach 2016-2019 uczestniczy w projekcie W stronę lat 70. – w poszukiwaniu nienormatywnych kultur seksualnych sprzed epoki HIV/AIDS (Cruising the 1970s: Unearthing Pre-HIV/AIDS Queer Sexual Cultures, CRUSEV) finansowanym w ramach programu Humanities in the European Research Area (HERA) i realizowanym na Uniwersytecie Edynburskim, Universidad de Murcia, Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie i Uniwersytecie Warszawskim.
Jest partnerką naukową w projekcie Birth control cultures in Poland 1945–1989.
 Od 2017 roku jest zastepczynią redaktora naczelnego “Ludu“.
Agnieszka Kościańska jest autorką książek
_______________________
dr hab. Remigiusz Kijak, prof.
pedagog specjalny

dr hab. Remigiusz Kijak, prof. – pedagog specjalny, Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Rzeszowski,

Uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego  na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.

Kierował Pracownią Badań nad Seksualnością Osób Niepełnosprawnych na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.

Samodzielny pracownik naukowy w Katedrze Biomedycznych Podstaw Rozwoju i Seksuologii Uniwersytetu Warszawskiego

Profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego i kierownik Zakładu Badań nad Niepełnosprawnością Intelektualną.

Ma za sobą  kilka zagranicznych staży naukowych m.in. na Lithuanian University of Educational Sciences, University of Lappland.

Uczestniczył w kilkunastu wyjazdach studyjnych w Europie. Publikował  z listy JCR między innymi w Sexuality and Disability.

Autor blisko 70 prac naukowych, w tym 7 monografii autorskich i 7 prac redakcyjnych – między innymi monografii:

Seks i niepełnoprawność – doświadczenia seksualne osób niepełnosprawnych intelektualnie  ( Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2010);

Seksualność człowieka z niepełnosprawnością intelektualną a rodzina  (Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 201);

Dorośli z głębszą niepełnosprawnością intelektualną jako partnerzy małżonkowie i rodzice (Oficyna Wyd. Impuls, Kraków 2017);

Redaktor naczelny polskiego czasopisma naukowego Niepełnosprawność i Rehabilitacja oraz indonezyjskiego czasopisma naukowego Education Quarterly Reviews wydawanego przez The Asian Institute of Research.

Członek komitetów naukowych czasopism zagranicznych:

– International Journal of Social Science Studies wydawanego przez Redfame Publishing USA,

Croatian Review of Rehabilitation Research

International Education Studies wydawanego przez Canadian Center of Science and Education Canada;

Jest t w komitetach  redakcyjnych polskich periodyków:

– Położna. Nauka i Praktyka Wydawnictwo Lekarskie PZWL,

Seksuologia Polska Via Medica Polskie Towarzystwo Seksuologiczne;

Konteksty Pedagogiczne; .

Od 2016 roku jest Członkiem Zespołu Pedagogiki Specjalnej oraz przewodniczący sekcji Andragogiki Specjalnej przy Komitecie Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk.

Jego główne zainteresowania naukowe to Disability Studies, badania nad niepełnosprawnością, metodologia badań jakościowych, współczesne orientacje w studiach nad seksualnością osób niepełnosprawnych, teoria pedagogiki seksualności osób niepełnosprawnych, dorosłość i starość osób niepełnosprawnych intelektualnie, zagadnienia budowania relacji, tematyka związków, małżeństwa i rodziny osób niepełnosprawnych, dyskryminacja, prawa osób wykluczonych, Inny – obcy, interakcjonizm.

Jest inicjatorem i autorem pierwszych w Polsce zajęć z zakresu pedagogiki seksualności osób niepełnosprawnych intelektualnie realizowanych przez kilka lat na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Obecnie prowadzi zajęcia Rozwój i zdrowie seksualne, Seksualność osób z niepełnosprawnością Intelektualną na Uniwersytecie Warszawskim i innych Uniwersytetach w kraju.

 

Andrzej Gryżewski

Andrzej Gryżewski – psycholog, seksuolog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, certyfikowany edukator seksualny.

Założyciel Gabinetu CBTseksuolog. 

Podczas studiów  specjalizował się w seksuologii klinicznej i sądowej. Kształcił się pod kierunkiem profesora Zbigniewa Lew-Starowicza. Ma za sobą także studia podyplomowe w zakresie psychoterapii poznawczo-behawioralnej z elementami terapii psychodynamicznej.
Pracował w Instytucie Seksuologii przy Polskim Towarzystwie Seksuologicznym, a następnie w Ogólnopolskiej Lekarskiej Przychodni Specjalistycznej Towarzystwa Rozwoju Rodziny.

Jest  członkiem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej.

Autor bestsellera Sztuka obsługi penisa.

Miłośnik squasha i dalekich podróży.

www.cbtseksuolog.pl

Dominik Haak

Dominik Haak – psycholog,

Studiował na  Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest psychologiem ze specjalnością z seksuologii klinicznej i psychoterapii zaburzeń.

Aktualnie zdobywa dodatkowe wykształcenie na podyplomowym studium seksuologicznym na tym samym uniwersytecie.

Członek Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Jego specjalnością jest pomoc psychologiczna i poradnictwo psychologiczno-seksuologiczne wobec osób zmagających się z niedogodnościami dotyczącymi tematyki orientacji seksualnej oraz tożsamości płciowej.

Regularnie poszerza swoją wiedzą poprzez uczestnictwo (bierne i czynne) w międzynarodowych konferencjach seksuologicznych.’

Agnieszka Szeżyńska

Agnieszka Szeżyńska – coachka intymności

Coaching Intymności,  Instytut Pozytywnej Seksualności

Prowadzi warsztaty Tli się czy płonie? Jak podtrzymać żar w stałej relacji? w Instytucie Pozytywnej Seksualności w Warszawie.

Certyfikowana coachka intymności, trenerka i pedagożka z 15-letnim doświadczeniem w edukacji dorosłych, rozwoju osobistym i szkoleniu trenerów, ekspertka w zakresie psycholingwistyki i komunikacji. Ukończyła studia z zakresu seksuologii i coachingu w międzynarodowej szkole Sex Coach University, gdzie obecnie wspiera rozwój kolejnych szkolonych ekspertów jako Student Advisor.

Współpracuje z Instytutem Pozytywnej Seksualności w Warszawie, należy do World Association of Sex Coaches. Orędowniczka inteligencji seksualnej jako jednej z podstawowych umiejętności dorosłego człowieka.

Prowadzi warsztaty i konsultacje dla par i osób indywidualnych. W swojej pracy pomaga klientom budować trwałe i szczęśliwe życie intymne w stałych relacjach. Specjalizuje się w pomocy w sytuacjach niedopasowania seksualnego – różnicach w poziomie libido, odmiennych potrzebach i fantazjach. Prowadzi szkolenia z zakresu podwyższania samoświadomości seksualnej, orgazmu kobiecego i radzenia sobie z zazdrością.

Więcej informacji:

coachingintymnosci.pl

facebook.com/coachingintymnosci

agnieszka@coachingintymnosci.pl

Maria Koniec
kosmetolog

Maria Koniec – kosmetolog

Maria Koniec jest kosmetologiem i ekspertem profesjonalnej pielęgnacji skóry.

Ukończyła Wydział Kosmetologii  Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

W swojej pracy w SkinClinic łączy najnowsze technologie estetyczne z metodami kosmetycznymi tworząc nowoczesne i efektywne programy do walki z niedoskonałościami i problemami skóry.

Ekspert w zakresie przeprowadzania zabiegów endermologii, LipoShock i Zaffiro oraz z wykorzystaniem ultradźwięków. Autorka licznych publikacji z zakresu kosmetologii.

 

dr Monika Bujanowska
internista, lekarz medycyny estetycznej

Dr Monika Bujanowska –  Internista, lekarz medycyny estetycznej.

Jest absolwentką Wydziału Lekarskiego na Akademii Medycznej w Łodzi. Stale uczestniczy w  szkoleniach i stażach w Polsce i za granicą z zakresu medycyny estetycznej i przeciwstarzeniowej.  Ponadto zajmuje się szkoleniem  z zabiegów z kwasem hialuronowym, toksyną botulinową.

Należy do  Europejskiego Stowarzyszenia Dermatologii Estetycznej i Kosmetycznej ESCAD oraz do Polskiego Towarzystwa Medycyny Estetycznej i Anti Aging.

W klinice SkinClinic  wykonuje zabiegi z zakresu medycyny estetycznej i przeciwstarzeniowej oraz zabiegi laseroterapii. W 2015 roku otrzymała prestiżowe wyróżnienie od serwisu znanylekarz.pl – Certyfikat Jakości i Zaufania.

dr n. med. Iryna Kozicka
ginekolog, położnik

dr n. med. Iryna Kozicka- specjalista ginekolog położnik

Dr Kozicka jest  absolwentką Lwowskiego Uniwersytetu Medycznego, jest ekspertem z zakresu ginekologii estetycznej.

Pracując długo na stanowisku starszego asystenta Szpitala Specjalistycznego Inflancka, zdobywała wiedzę i doświadczenie z zakresu diagnostyki i leczenia nietrzymania moczu u kobiet. Odbyła także liczne kursy w kraju i zagranicą , między innymi w Austrii i Niemczech.

Teraz pracuje w warszawskiej klinice SkinClinic, gdzie zajmuje się m.in. ginekologią estetyczną. Dotychczas ukończyła wiele szkoleń z zakresu stosowania kwasu hialuronowego w ginekologii estetycznej, wykorzystania nici w zabiegach liftingujących pochwy i krocza oraz laseroterapii w ginekologii estetycznej, prowadzone przez znanego wloskiego specjalistę Nicola Zerbinatti. Doswiadczenie w zakresie labioplastyki zdobywa pod kierownictwem znanego polskiego specjalisty Dr n. med R. Kuźlika, eksperta w dziedzinie ginekologii plastycznej.

Piotr Cywiński
sexcoach, edukator seksualny

Piotr Cywiński – sexcoach, edukator seksualny

Od lat jest zafascynowany pojęciem seksualności w – jak sam podkreśla –  miękkim znaczeniu tego słowa. Jest orędownikiem wolności seksualnej, akceptacji poglądów i zachowań oraz idei edukacji seksualnej dzieci, młodzieży i dorosłych dalekiej od
seksualizacji.

W życiu prywatnym i zawodowym promuje pojęcie bezpiecznych i świadomych relacji opartych na otwartości i zrozumieniu wzajemnych potrzeb. Zasada, która przyświeca mu w pracy to : „Człowiek jest istotą seksualną od kołyski, aż po grób
oraz „Jeśli nikogo nie krzywdzisz – to rób, co Ci w duszy gra.”

Na zlecenie Komisji Europejskiej i we współpracy z ministrą Magdaleną Środą współtworzył kampanię społeczną For Diversity. Against Discrimination.

Aktualnie  poszerza  wiedzę na SexCoachUniversity, gdzie ma zamiar w najbliższym czasie certyfikować się i pracować z ludźmi, pomagając im odkryć i zaakceptować ich własną seksualność oraz pracować nad komunikacją w relacjach.

Poza studiami w Szkole Głównej Handlowej, ukończyłem SAR – Sexual Attitudes Re-Asessment & Re-Structuring Training (AASECT) oraz ASPEX – Advanced Sexological Personal Exploration Xperience.

Od kilku lat prowadzi edukacyjne audycje radiowe Demoralizatornia oraz z Evgenią Aleksnadrową Sex: Wyszukaj, w których przybliżam słuchaczom ideę pozytywnej seksualności. Współpracuję też z Instytutem Pozytywnej Seksualności.

Izabela Cisek – Malec
coacherka ciała, nauczycielka świadomej seksualności

Izabela Cisek – Malec coacherka ciała, nauczycielka świadomej seksualności, trenerka rozwoju osobistego w obszarze relacji intymnych, mentorka

Najczęściej praktykuję techniki pracy z oddechem, ciałem, ruchem, świadomymi formami tańca oraz seksualności. Najbardziej interesuje mnie wspieranie innych w zaprzyjaźnianiu się ze swoim ciałem i zamieszkaniu w nim w pełni – powołałam do życia autorską metodę Coaching Ciała , która jest praktykowaniem uważnej obecności w ciele. Dzięki temu tworzy się przestrzeń, by swobodnie przepływała życiodajna i kreatywna siła – energia seksualna.

W pracy warsztatowej korzystam z metod i narzędzi (m. innymi NVC), które poznałam w trzyletniej Szkole Trenerów Rozwoju Osobistego przy Dojrzewalni Róż oraz podczas rocznego kursu Ruchu Autentycznego (INSITUTE FOR INTEGRATIVE BODY WORK AND MOVEMENT THERAPY w Wielkiej Brytanii).

Zgłębiam neotantrę i tao seksualności, praktykując je od wielu lat. Ukończyłam Clinical Sexology Live Training oraz Advanced Sexological Personal Exploration Xperience, szkolenia prowadzone przez Dr Patti Britton z San Franscisco, założycielkę SexCoachU, twórczynię integralnego coachingu seksualności (połączenia wiedzy medycznej z różnorodnymi programami rozwoju osobistego i duchowego).

Ukończyłam studia w podyplomowym Studium Pomocy Psychologicznej w Dziedzinie Seksuologii na UAM w Poznaniu.

Posiadam rekomendację trenerską I stopnia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Pomagam kobietom, które chcą zadbać o relację z własnym ciałem, by mogły lepiej zarządzać swoją energią, także seksualną. Jak również tym, dla których ważna jest intymność z samą sobą i innymi oraz świadomie tworzone relacje intymne. Przede wszystkim wspieram osoby, które pragną ucieleśnić swoją seksualność.

www.coachingciala.pl

Summary
Izabela Cisek - Malec
Article Name
Izabela Cisek - Malec
Description
Izabela Cisek - Malec - coacherka ciała, nauczycielka świadomej seksualności, trenerka rozwoju osobistego w obszarze relacji intymnych, mentorka.
Author
Publisher Name
Portal Zdrowia Seksualnego
Publisher Logo
Prof. dr hab. med. Artur Mamcarz
specjalista chorób wewnętrznych, kardiologia

Artur Mamcarz – prof. dr hab med; Kierownik III Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii WUM

W 1983 ukończył studia w Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Specjalista chorób wewnętrznych (I stopień w 1987 i II stopień w 1990)[1] i kardiologii.

Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1988 w Akademii Medycznej w Warszawie, tytuł rozprawy  Nadciśnienie tętnicze graniczne. W 2001  uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Nieme niedokrwienie – częstość występowania, uwarunkowania kliniczne i prognostyczne znaczenie w trzech grupach pacjentów]. W 2015 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Przez ponad 20 lat związany z Szpitalem Bródnowskim. Od 2006 Kierownik III Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w Szpitalu na Solcu.

W kadencji 2005–2008 i w kadencji 2012–2016 Prodziekan ds. Oddziału Fizjoterapii II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. W kadencji 2016–2020 Prodziekan II Wydziału Lekarskiego ds. studentów IV–VI roku studiów.

Członek wielu towarzystw naukowych w tym m.in.: Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą, Europejskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą oraz Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Członek Komisji Medycznej Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Autor lub współautor ponad 700 publikacji, w tym rozdziałów w książkach i monografii.

Współredaktor wielu książek z zakresu kardiologii, a także materiałów multimedialnych, dotyczących diagnostyki i leczenia choroby niedokrwiennej serca. Do jego głównych zainteresowań naukowych należy medycyna sportowa.

Jest twórcą i redaktorem naczelnym dwumiesięcznika Kardioprofil i członkiem zespołów redakcyjnych wielu czasopism medycznych.

Summary
prof. dr hab. med Artur Mamcarz - kardiolog
Article Name
prof. dr hab. med Artur Mamcarz - kardiolog
Description
Profesor Artur Mamcarz dla Portalu Zdrowia seksualnego mówi o skutkach chorób układu krązenia dla zycia intymnego kobiet i mężczyzn.
Author
Patrycja Wonatowska
edukatorka seksualna

Patrycja Wonatowska – edukatorka seksualna

Edukacją seksualną zajęłam się ponad 4 lata temu.
Współpracuję z organizacjami pozarządowymi, które upowszechniają wiedzę z
zakresu ludzkiej seksualności, ale także oferują wsparcie osobom narażonym na
wykluczenie społeczne.

Na co dzień działam na rzecz promowania zdrowia seksualnego i wiem jak ważne jest
wieloaspektowe spojrzenie na ludzką seksualność.

Rok temu dolączyłam do zespołu  Instytutu Pozytywnej Seksualności

Podczas pracy indywidualnej i grupowej poruszam aspekty medyczne, jak i społeczno-kulturowe.

Zrozumiała komunikacja seksualna, afrodyzjaki czy nowinki technologiczne to
zagadnienia, które są w samym centrum moich ostatnich zainteresowań zawodowych.

Monika Kowalczyk
body&sex coach, trenerka rozwoju osobistego

Monika Kowalczyk – trenerka rozwoju osobistego

Pani od przyjemności
Body&sex coach, trenerka rozwoju osobistego, instruktorka zajęć artystycznych. Człowiek orkiestra i kobieta renesansu.

Wspiera kobiety w budowaniu pewności siebie i odkrywaniu seksualności. Dzieli się wiedzą o emocjach, asertywności, kreatywności oraz wielu innych ważnych w życiu umiejętnościach.
Instruktorka tańców kobiecych i świadomości ciała, tancerka. Specjalizuje się w burlesce i szeroko rozumianym tańcu brzucha.

Liderka projektu taneczno-rozwojowego ASTARTE.

Wulkan energii oraz pasjonatka improwizacji.

Ukończyła liczne kursy, a także warsztaty z zakresu pracy z ciałem (analiza ruchu – LMA/BF, podstawy DMT, choreoterapia, taniec i ruch w edukacji i rozwoju, improwizacja ruchu i symbolika ciała, ruch autentyczny).

Katarzyna Grzybowska
 położna

Katarzyna Grzybowska – położna

Centrum Usług Edukacyjno Położniczych Dom Narodzin

Zawód położnej wykonuję od 1989 r.

Na początku pracy zawodowej związana byłam ze Szpitalem Klinicznym Nr 2, im. Księżnej Anny Mazowieckiej przy ul. Karowej .

Od początku lat 90 zainteresowałam się zmianami powstającymi w polskim położnictwie i zaczęłam propagować ideę porodu naturalnego i praw kobiet do wyboru miejsca porodu.

Na stałe nawiązałam współpracę z Fundacją Rodzić po Ludzku  także  jako współorganizatorka’ Akcji Rodzić po ludzku.
W 1996 r.  byłam organizatorką sali do porodu w wodzie w bloku porodowym w Wołominie .

Współpracuję z samodzielną praktyką położniczą w Hanowerze , w Holandii gdzie odbyłam staże w Domu Narodzin i przy porodach w domu. Razem z zespołem samodzielnych położnych stworzyłam Model Opieki Okołoporodowej w Praktyce Pozaszpitalnej, przyjmuję porody w domu.

Od 1996- do chwili obecnej, prowadzę zajęcia we własnej Szkole Rodzenia – Centrum Usług Edukacyjno Położniczych „Dom Narodzin”. Od 1998 roku, moja indywidualna praktyka położnej wpisana została do rejestru Warszawskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych pod numerem 514
Aktywnie działam w Stowarzyszeniu Położnych i Rodziców Dobrze Urodzeni.

Aktualnie jestem związanaze Szpitalem Św. Zofii i pracuję w bloku porodowym.

Wraz z grupą położnych zainicjowałam i przygotowałam projekt Zielonej linii oraz projekt oddziału porodów naturalnych samodzielnie prowadzonego przez położne w Szpitalu Św. Zofii. Współorganizuję konferencje i szkolenia dla położnych.

25.o8.2011r. Ministerstwo Zdrowia doceniło moją pracę, honorując mnie medalem za zasługi dla ochrony zdrowia.

Anna Jabłońska
psycholog, seksuolog

Anna Jabłońska – psycholog, terapeuta dzieci i młodzieży

Absolwentka Psychologii i Pedagogicznych Studiów Kwalifikacyjnych Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie oraz podyplomomowych studiów z zakresu Seksuologii Klinicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Ukończyła studia z zakresu Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka, Wychowania do Życia w Rodzinie oraz szkolenie z zakresu Terapii Poznawczo-Behawioralnej Dzieci i Młodzieży.

Certyfikowana instruktorka masażu Shantala i Shantala Body Touch.

Członkini Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej oraz Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego.

Doświadczenie zawodowe zdobywała min na oddziale nerwic w Szpitalu Neuropsychiatrycznym w Lublinie; w Poradni Seksuologicznej i Patologii Współżycia przy Zespole Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie; w Instytucie Psychologii Zdrowia, Zespole Żłobków m. st Warszawy.

Specjalizuje się w psychologii dziecka i rodziny, seksuologii, terapii par i psychologii wychowawczej.

Prowadzi poradnictwo psychologiczne i seksuologiczne, diagnozę i terapię dzieci i młodzieży przejawiających zaburzenia zachowania i zaburzenia nastroju, psychoedukację, edukację seksualną oraz szkolenia i warsztaty dla dzieci i rodziców z zakresu seksuologii, umiejętności komunikacyjnych, wychowawczych i rozwoju osobistego.

Prowadzi wsparcie z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju poprzez zajęcia stymulujące prawidłowy rozwój dziecka. Zajęcia są zalecane szczególnie dzieciom z dysfunkcjami rozwojowymi i problemami emocjonalnymi. Wspiera rodziców małych dzieci poprzez prowadzenie instruktaży z zakresu masażu Shantala i instruktaży na temat właściwie dobranych zajęć czy sposobów zabaw z dziećmi wspomagających ich rozwój, rozwijających motorykę małą, kontakt społeczny itd.

Pracuje również z parami w zakresie podnoszenia poziomu satysfakcji ze współtworzonych związków, z rodzinami i pacjentami indywidualnie.
Założycielka Centrum Świadomego Rozwoju – Psycholog do Domu. Propaguje pracę w domu pacjenta jako środowisku z założenia przyjaznym i znanym. Zgodnie z tym założeniem instruktaże terapia prowadzone w taki sposób przynoszą lepsze i szybsze efekty. Prowadzi sesje bezpośrednio w domu pacjentów – wizyty domowe oraz przez skype.

USŁUGI:
• konsultacje psychologiczne;
• psychoterapia;
• wsparcie psychologiczne;
• interwencja kryzysowa;
• relaksacja;
• diagnoza i terapia dzieci i młodzieży;
• instrukataże prowadzone dla rodziców z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju małego dziecka;
• instruktaż masażu Shantala (masaż niemowląt i małych dzieci) dedykowany rodzicom małych dzieci;
• psychoedukacja;
• edukacja seksualna;
• warsztaty i szkolenia psychologiczne;
• terapia par;
• diagnoza i terapia psychologiczno – seksuologiczna;

Z zamiłowania fotograf. Mama Julii. Pasjonatka ogrodnictwa i zdrowego odżywiania.

dr Maciej Lewandowski
specjalista ginekolog położnik

dr Maciej Lewandowski – ginekolog, położnik

Od 1997 roku praktykuje tylko prywatnie, ale utrzymuje  intensywną działalność zabiegową, porodową i operacyjną we współpracy z prywatną

Wraz z dr Katarzyną Lewicką stworzył koncepcję autorskiej opieki lekarskiej, jej elementem jest współpraca z najlepszymi firmami diagnostycznymi w Polsce.

Uzyskał  europejski certyfikat umiejętności European Federation for Colposcopy and Pathology of Lower Female Genital Tract w zakresie koloposkopii.

Każdego roku  uczestniczy w najważniejszych wydarzeniach naukowych w dziedzinie ginekologii i położnictwa.

koloposkopia - certyfikat dr Macieja Lewandowskiego

www.lew-lew.com.pl

dr n. hum. Izabela Fornalik
pedagożka specjalna i edukatorka seksualna

dr n. hum. Izabela Fornalik – pedagożka specjalna i edukatorka seksualna

Jest wykładowczyną, , realizuje zajęcia dydaktyczne na Podyplomowym Studium Wychowania Seksualnego Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie.

Zdobyła doświadczenie w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną i niepełnosprawnością sprzężoną (osoby ze spektrum autyzmu, komunikujące się AAC, z niepełnosprawnością ruchową).

Od wielu lat prowadzi warsztaty i szkolenia dla osób niepełnosprawnych intelektualnie, ich nauczycieli i rodziców na temat seksualności. Jest autorką licznych publikacji na ten temat, między innymi poradników pt.: „Jak edukować seksualnie osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Poradnik dla specjalistów” oraz „Dojrzewanie. Miłość. Seks. Poradnik dla rodziców osób z niepełnosprawnością intelektualną.

W Stowarzyszeniu Bardziej Kochani oraz w Fundacji JiM w Łodzi prowadzi punkt konsultacyjny (dotyczący seksualności) dla rodziców oraz osób z niepełnosprawnością intelektualną i spektrum autyzmu. Obecnie zdobywa kwalifikacje psychoterapeutyczne w Szkole Psychoterapii Poznawczo- Behawioralnej Uniwersytetu SWPS, jest członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej. Jest ponadto członkiem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego – Przewodnicząca Zespołu ds. Seksualności Osób z Niepełnosprawnością.

Izabela Dziugieł
psycholożka, seksuolożka, psychoterapeutka

Izabela Dziugieł – certyfikowana sexological bodyworker czyli seksuolożka pracująca z ciałem

Ukończyłam wydział Społecznej Psychologii Klinicznej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, studia podyplomowe z seksuologii klinicznej, 4-letnie szkolenie w terapii poznawczo-behawioralnej.
Odbyłam szkolenie w Terapii Schematu u osób z osobowością z pogranicza (borderline), Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniu i terapii Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR). Trening seksuologiczny kontynuuję w American Association of Sexuality Educators, Counselors and Therapists (AASECT) i The International Institute for Sexological Bodywork.
Prowadzę terapię indywidualną osób dorosłych jak i terapię par. W pracy integruję wiele podejść  by osiągnąć cel, którym jest optymalne funkcjonowanie psychiczne, emocjonalne i seksualne. W mediach promuję pozytywne podejście do seksualności a rozważania o terapii, seksie i życiu i wpływie nowych technologii, publikuję na blogu:

http://sexytherapy.tv/

dr n. med. Katarzyna Bajszczak
psycholog-seksuolog kliniczny, seksuolog dziecięcy, psychoterapeuta

dr Katarzyna Bajszczak psycholog, seksuolog, seksuolog dziecięcy, psychoterapeuta, psycholog dzieci i młodzieży

Pracuje w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, w Poradni Psychiatrycznej dla Dzieci i Młodzieży oraz w Poradni Endokrynologicznej.

W praktyce prywatnej zajmuje się psychoterapią dzieci i dorosłych ze szczególnym uwzględnieniem problemów związanych z rozwojem psychoseksualnym, dojrzewaniem płciowym, kształtowaniem tożsamości psychoseksualnej.

Jest doktorem nauk medycznych, absolwentką studiów doktoranckich na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Pracę doktorską pisała na temat jakości życia osób z zaburzeniami rozwoju płci. To bardzo rzadki zespół wad wrodzonych, które skutkują nieprawidłową budową wewnętrznych i zewnętrznych narządów płciowych.

Wcześniej ukończyła Wydział Psychologii Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej,  Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2-letnie podyplomowe studia specjalizacyjne z seksuologii klinicznej oraz 4-letnią szkołę psychoterapii prowadzoną przez Centrum Terapii Poznawczo-Behawioralnej i Oxford Cognitive Therapy Centre.

Uczestniczy w krajowych i międzynarodowych projektach badawczych dotyczących funkcjonowania osób z zaburzeniami rozwoju płci. Prowadzi działalność dydaktyczną obejmującą te zagadnienia.

Regularnie bierze udział w konferencjach, sympozjach i szkoleniach poświęconych zaburzeniom seksuologicznym oraz endokrynologicznym.

Jako psychoterapeuta z długim doświadczeniem, szkoli osoby, które dopiero zastanawiają się czy chcą zostać psychoterapeutami.

Zainteresowania naukowe i zawodowe to: zaburzenia rozwoju płci i dojrzewania płciowego, społeczne funkcjonowanie osób z zaburzeniami rozwoju płci, stosunek do własnego ciała, stygmatyzacja i lęk przed oceną związane z nieprawidłowymi narządami płciowymi, psychoterapia zaburzeń seksualnych osób dorosłych, psychoterapia zaburzeń nastroju i zaburzeń lękowych, szczególnie tych związanych z nieprawidłowym rozwojem psychoseksualnym.

katarzynabajszczak@gmail.com

www.bajszczak.pl

 

 

mgr Elżbieta Kaden
położna, rehabilitantka poporodowa

Elżbieta Kaden – położna, rehabilitantka poporodowa

Magister położnictwa; absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Wydział  Nauki o Zdrowiu.

Jest  terapeutką biofeedback.  Zajmuje się w rehabilitacją mięśni dna miednicy.
Prowadzi Poradnię Wczesnej Rehabilitacji Poporodowej i Uroginekologicznej w Centrum Medycznym ‘Żelazna ” w Warszawie.

Jest wykładowcą WUM, autorką licznych artykułów w prasie branżowej, e-booka o alternatywnych metodach łagodzenia bólu porodowego, akredytowanych szkoleń dla położnych.
Prywatnie matka dwóch córek, entuzjastka podróży, ineresuje się historią sztuki, lubi jazz ,chillout i kino ( głównie europejskie ).

dr Agata Loewe
seksuolog, edukatorka seksualna

dr Agata Loewe – seksuolożka, założycielka Instytutu Pozytywnej seksualności

Absolwentka Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie na wydziałach Psychologii Klinicznej oraz Społecznej Psychologii Stosunków Międzykulturowych. Ukończyła  Institute for Advanced Studies of Human Sexuality w San Francisco z tytułem Doctor of Philosophy (PhD).

W 2014 roku ukończyła podyplomowe 4-letnie studia z Systemowej Terapii Rodzin w Ośrodku Szkoleń Systemowych w Krakowie.

Od  wielu lat działa w organizacjach pozarządowych zajmujących się wyrównywaniem szans dla osób narażonych na wykluczenie społeczne oraz promocją zdrowia psychicznego, reprodukcyjnego i seksualnego: KPH, Ponton, IGLYO, Trans-fuzja, YouAct .

Specjalizuje się w badaniach  nad płcią, orientacją seksualną, preferencjami seksualnymi i identyfikacjami płciowymi oraz alternatywnymi stylami życia.

Jest członkinią rady naukowo-konsultacyjnej MSM przy Krajowym Centrum ds. AIDS.

Jest członkinią AASECT (American Association of Sexuality Educators, Counselors and Therapists), ukończyła kursy specjalistyczne w Londynie (Pink Therapy – GSD) oraz Amsteradmie (UvA Sexuality, Sexuality, Society & Culture).

Pracuje na rzecz promocji Ruchu Pozytywnej Seksualności, bezpieczniejszych, odpowiedzialnych i konsensualnych zachowań oraz świadomych związków. Prowadzi warsztaty
dla profesjonalistów z dziedzin pomocowych (studentów i absolwentów psychologii, pedagogiki, seksuologii, coachingu itp.), dla entuzjastów rozwoju i pracy nad własną seksualnością, specjalistyczne kursy z zakresu seksualności osób pracujących z ludzką seksualnością (SAR, Live Training, ASPEX)

Pod superwizją psychologiczną i seksuologiczną zajmuje się poradnictwem psychologicznym i seksuologicznym oraz sex coachingiem.

Więcej informacji: agataloewe.commoreLove.eu

Instytut Pozytywnej Sekualności 

Agataloewe.com

Karo Akabal

Karo Akabal – trenerka seksualna

Założycielka pierwszej w Polsce Sex & Love School, oferującej kursy online dla kobiet, które chcą budować zdrowe relacje intymne i praktykować przyjemność w życiu codziennym.

Prowadząca kobiecą telewizję Sex & Love TV, autorka cyklu Listy od Karo,  trenerka przyjemności i efektywnej komunikacji w relacjach intymnych.  Propagatorka orgazmicznego stylu życia i pozytywnej seksualności. Licencjonowany sex-coach. Prywatnie mama nastolatki i dwóch synów. 

www.KaroAkabal.pl

dr Agnieszka Sura
dermatolog, specjalista medycyny estetycznej

Agnieszka Sura – lekarz medycyny,  dermatolog, specjalista medycyny estetycznej

Specjalizuje sie w medycynie estetycznej i laseroterapii.

Od 2004 roku  prowadzi praktykę prywatną.

Główne pola zainteresowania to odmaładzanie i regenaracja skóry przy użyciu nanowoczesniejszych technik chirurgii laserowej  i kwasu hialuronowego, także odmładzania i nawilżania okolic intymnych.

Jest członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Medycyny Laserowej i Chirurgii ASLMS.

Małgorzata Pogorzelska
Psycholog, certyfikowany seksuolog kliniczny

Małgorzata Pogorzelska – psycholog seksuolog

Psycholog.

Certyfikowany seksuolog kliniczny Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego.

Certyfikowany terapeuta poznawczo-behawioralny Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej.

Psychoterapeuta akredytowany przez EABCT (European Association for Behavioural and Cognitive Therapies).

Wykładowca Uniwersytetu SWPS w Warszawie, pracuje w Centrum Zdrowia Psychicznego,  w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci oraz prywatnym gabinecie gdzie zajmuje się terapią par oraz terapią indywidualną.

Główne obszary zainteresowań naukowych i zawodowych, to praca z dysfunkcjami seksualnymi, zwłaszcza obejmującymi problematykę zaburzeń popędu, podniecenia i orgazmu oraz leczenie zaburzeń seksualnych wiążących się z bólem.

dr Zbigniew Klimczak
specjalista angiolog

dr Zbigniew Klimczak – angiolog

 Od wielu lat prowadzi praktykę leczenia chorób naczyń.

Ekspert w wykonywaniu badań USG naczyń

Jest ekspertem 
leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorową (VTE), przewlekłej choroby tętnic kończyn dolnych (PAD), chorób układu limfatycznego, chorób tętnic nerkowych, trombofilii, niewydolności żylnej (żylaki), zaburzeń mikrokrążenia ( objaw Raynauda), choroby wieńcowej, tętniaków, udarów mózgu.

Zajmuje się także  naczyniowym zespołami uciskowymi, owrzodzeniami kończyn dolnych.

Więcej informacji: ameds.pl

Ewa Wituszyńska
PlumBum

Współzałożycielka PlumBum, pierwszej polskiej marki intymnych akcesoriów dla kobiet. Manager z wieloletnim doświadczeniem w obszarze marketingu i sprzedaży. Związana z branżą wydawniczą oraz social media. Prywatnie mama pięcioletniej Klary.
Więcej informacji o PlumBum: www.plumbum.com.pl

Anna Czarnecka
Coach ECPC, psychoterapeuta, trener rozwoju osobistego

Anna Czarnecka- psycholog, terapeutka

Założycielka Ośrodka Psychoterapii i Coachingu  Inner Garden.

Absolwentka  akredytowanej przez ICF Szkoły The Art and Science of Coaching prowadzonej przez Erickson College International z Vancouver we współpracy z Wszechnicą Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Posiada dyplom Erickson Certified Professional Coach, jest w trakcie akredytacji ACC w ICF ( International Coach Federation).

Ukończyla podyplomowe Dwuletnie Studium Terapii i Treningu Grupowego na Uniwersytecie Warszawskim, na kierunku Arteterapia i Trening Kreatywności.

Jako psychoterapeuta kształci się w Szkole Psychoterapii Ośrodka Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA , rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

Doświadczenie kliniczne zdobywała w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, na Oddziale Zapobiegania Nawrotom Psychoz ( F 10 ).

Prowadzi indywidualne sesje psychoterapii i sesje coachingowe, treningi umiejętności miękkich oraz warsztaty rozwoju osobistego. Swoją pracę poddaje stałej superwizji.

dr n. med. Robert Kowalczyk
psycholog, seksuolog

dr n. med. Robert Kowalczyk – psycholog seksuolog

Psycholog, seksuolog kliniczny  ze specjalizacją od  2007, biegły sądowy.

Absolwent Psychologii Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (2003),

Absolwent Studiów Podyplomowych z zakresu opiniowania sądowo – psychologicznego na Uniwersytecie Śląskm  w Katowicach (2007), Studium Doktoranckiego Wydziału Lekarskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Zabrzu (2007).
Kierownik Zakładu Seksuologii Wydziału Psychologii i Nauk Humanistycznych Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego.

Jako wykładowca współpracuje  z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym oraz Akademią Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.

Autor i współautor ponad 60. publikacji medycznych i psychologicznych o zasięgu krajowym i międzynarodowym.

Uczestniczy w realizacji wielu projektów naukowo-badawczych z dziedziny seksuologii, psychologii i psychiatrii.

Członek Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego oraz Rady Naukowej (MSM) Krajowego Centrum ds. AIDS.

Zainteresowania naukowe: zdrowie seksualne pacjentów cierpiących na schorzenia somatyczne i psychiczne, osób należącym do mniejszości seksualnych i genderowych oraz problematyka wczesnej interwencji seksuologicznej w grupie dzieci i dorosłych.

dr Stefan W. Czarniecki
specjalista urolog

lek. med. Stefan Czarniecki – urolog, certyfikowany diagnosta PTU

Specjalista urolog w przychodni AMEDS

Drugi urolog w Polsce, który uzyskał certyfikat EDAP TMS dla Ablatherm® HIFU.
Jest lekarzem rezydentem Urologii w Szpitalu Zachodnim w Grodzisku Mazowieckim.

Ukończył Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W szpitalu Mater Dei na Malcie odbywał rotacje kliniczne, a praktyki medyczne na oddziałach kardiologii inwazyjnej, medycyny wewnętrznej i medycyny ratunkowej.

Dr Stefan W. Czarniecki urodził się w USA. Studiował na Uniwersytecie McGill w Montrealu.

Posiada certyfikaty PTU w urologicznej diagnostyce ultrasonograficznej.

Uczestniczył w wielu kursach naukowych i doskonalących.

Jest wykwalifikowanym operatorem terapii RENOVA w leczeniu zaburzeń erekcji. Specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu tego schorzenia u mężczyzn, w jedynym centrum seksulogicznym VEDI Clinic w Polsce.

Jest członkiem PTU, EAU.

 

Agata Zaborek-Welikan
psycholog, hipnoterapeuta

Agata Zaborek-Welikan – psycholog, seksuolog, hipnoterapeutka

Absolwentka Szkoły WyższejPsychologii Społecznej w Warszawie gdzie ukonczyła studia z zakresu psychologii klinicznej oraz seksuologii klinicznej.

Specjalizuje się w terapii hipnozą.

Posiada państwowe uprawnienia zawodowe w zakresie prowadzenia hipnozy i hipnoterapii.

Prowadzi prywatną praktykę w Warszawie, gdzie zajmuje się leczeniem zaburzeń psychicznych (w tym zaburzeń seksualnych).

Łączy  klasyczne nurty terapii psychologicznej z technikami  transu i hipnozy, zyskując  narzędzie psychoterapeutyczne, pozwalające szybko i skutecznie uporać się z wieloma problemami. Często  pozytywne efekty odczuwane są już po pierwszych sesjach.

Hipnoza otwiera  świat  podświadomości. Podczas hipnozy terapeuta używa języka podświadomości operuje  symbolami, obrazami i pozytywnymi afirmacjami, które  mają pobudzić  umysł do zmiany.  W hipnozie można zmienić postrzeganie własnej przeszłości, a  dzięki pozytywnym wizualizacjom można zaprogramować umysł tak, aby dążył do wybranego celu. Można usunąć nawykowe zachowania lub przekształcić je w inne bardziej pożądane. .

Więcej: www.centrumhipnoterapii.pl

dr Jowita Dejewska
dermatolog, wenerolog, medycyna estetyczna

Absolewentka Wydziału Lekarskiego Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, od 13 lat pracuje jako dermatolog, od 8 lat – również jako lekarz medycyny estetycznej. Na co dzień zajmuje sie dermatologią kliniczną, alergiami skórnymi, dermatochirurgią, dermatoskopią znamion, laseroterapią oraz zabiegami z zakresu medycyny estetycznej. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego i autorką wielu artykułów publikowanych w czasopismach specjalistycznych.

Od kilku lat prowadzi w centrum Warszawy własny gabinet dermatologiczny.

DERMADERMIS Gabinet Dermatologii i Medycyny Estetycznej; ul. Jakubowska 22/1, Warszawa, Saska Kępa; Tel: 695 333 695.

Marta Niedźwiecka
Sex Coach

Pierwsza w Polsce sex coach, z dyplomem amerykańskiego The Institute for Advanced Study of Human Sexuality San Francisco. Ukończyła także Life Coaching na Collegium Civitas w Warszawie. Jest w zespole trenerskim Akademii Zwierciadła i pisze felietony do internetowego wydania magazynu. Współpracuje z Fundacją Mama, pomagając matkom w powrocie do kobiecości i seksualności. Prowadzi sesje indywidualne i przez Skype oraz warsztaty.

Więcej informacji: sex-coach.pl

Dorota Sakowska
Body worker, trenerka seksualna

Podczas spotkan i warsztatów zachęca do rozpoznawania i artykułowania swoich osobistych potrzeb, także intymnych, poznawania seksualnych możliwości własnego ciała. Propagatorka pozytywnej seksualności.

mgr Anna Tychmanowicz
Farmaceuta

Specjalista farmacji aptecznej. Od 12 lat prowadzi aptekę “Radosna” w Warszawie. Laureatka nagrody “Anioły farmacji” przyznawanej za przyjazny I wspierający stosunek do pacjenta.

Więcej informacji: radosna.pl

Sylwia Leszczyńska
Dietetyk kliniczny, psychodietyek

Właścicielka Instytutu  Zdrowego Żywienia i Dietetyki Klinicznej SANVITA
Absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.

Członek Polskiego Towarzystwa Dietetyki oraz Polskiego i Europejskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością. Autorka licznych publikacji w czasopismach, ekspert ds. żywienia w mediach (m.in. Sztuka życia, Miasto Kobiet, Kobiece Prawdy), ekspert w programie Sztuka życia.

Specjalistka w zakresie leczenia dietą niepłodności i obniżonej płodności, a także dietoterapii otyłości i chorób współistniejących.

Redaktor prowadząca czasopisma Współczesna dietetyka, autorka książki Dieta dla płodności.

Instytut Sanvita: ul. Bracka 18/46; 00-132 Warszawa-Śródmieście;

 Informacja i rezerwacja:+ 48 535 300 340;

info@instytutsanvita.pl
www.instytutsanvita.pl

dr n. med. Dariusz Wasilewski
psychiatra

dr n. med. Dariusz Wasilewski – psychiatra

Absolwent I Wydziału Lekarskiego AM w Warszawie.

Specjalista II stopnia w zakresie  psychiatrii, doktor nauk medycznych.

Dyrektor Dyrektor medyczny ambulatoriów Klinik Terapii ALLENORT., stały współpracownik Kliniki Psychiatrycznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Członek Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, Nowojorskiej Akademii Nauk oraz Międzynarodowego Towarzystwa Biomedycznych Badań nad Alkoholem (ISBRA).

Dwukrotnie odebrał nagrodę  rektora Uniwersytetu Medycznego za osiągnięcia naukowe.

Współorganizował ogólnopolską kampanię informacyjną  Depresja jest chorobą. Lecz depresję w latach 2001-2002 oraz Dzień Walki z Depresją od 2003 roku.

Jest konsultantem  Stowarzyszenia Aktywnie Przeciwko Depresji.

Był autorem cyklicznego programu telewizyjnego Psychiatria bez lęku i konsultantem seriali Na dobre i na złe, Barwy szczęścia, W rytmie serca, filmów dokumentalnych i fabularnych.

Jest organizatorem kursów specjalistycznych dla lekarzy.

Opublikował kilkadziesiąt prac i artykułów w prasie krajowej i zagranicznej.

W 2013 roku otrzymał od Polskiego Towarzystwa Lekarskiego order: „Zasłużonemu”.

Więcej informacji: psychomedica.pl

dr n. med. Maciej Zarębiński
kardiolog

dr n. med. Maciej Zarębiński – kardiolog

Jest specjalistą kardiologiem. Jest tez specjalistą II stopnia w zakresie interny.

Jest  Ordynatorem Oddziału Kardiologii Inwazyjnej w Szpitalu Zachodnim w Grodzisku Mazowieckim.

Doświadczenie zdobywał m. in. w Klinice Kardiologii Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie przy ul. Szaserów oraz w Klinice Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu: nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, migotania przedsionków, zawału serca

Ma wieloletnia praktykę w zabiegach koronarografii, angioplastyki tętnic wieńcowych (PTCA- percutaneous coronary angioplasty) i wszczepianiu stentów, także stentów uwalniających leki (DES- drug eluting stents).

Wykonuje również zabiegi przezskórnego zamykania ubytków w przegrodzie międzyprzedsionkowej (ASD) i PFO u pacjentów po udarach mózgu.

Więcej informacji: www.ameds.pl

dr Roman Sosnowski
urolog

dr Roman Sosnowski – urolog

Pracuje w Klinice Nowotworów Układu Moczowego Centrum Onkologii Instytut im. Marii Skłodowskiej – Curie w Warszawie.

Jego szczególne zainteresowania to diagnostyka i leczenie schorzeń nowotworowych układu moczowego m.in. raka gruczołu krokowowego (prostaty), nerki czy pęcherza moczowego. Jest autorem lub współautorem ponad 40 publikacji z tego zakresu.

W1999 roku uzyskał stopień doktora nauka medycznych a w 2006 roku uzyskał tytuł specjalisty urologa polskiego i europejskiego (Fellow of European Board of Urology).  Odbył kilka staży zagranicznych m.in. w Nowym Jorku, USA (Memorial Sloan-Kettering Cancer Center), Aarhus, Dania ( Skejby University) i  Kanadzie.

Uczestniczył  w wielu zjazdach i konferencjach polskich jaki i zagranicznych.

Od wielu lat angażuje się w działania związane z edukacją i świadomością zdrowotną społeczeństwa. Jest m.in. autorem programu profilaktycznego współfinansowanego przez Unię Europejską dotyczącą profilaktyki schorzeń uro-onkologicznych (www.mezczyzna45plus.pl). Ponadto aktywnie wspiera pomocą merytoryczną stowarzyszenia i grupy pacjenckie, studenckie i pielęgniarskie.

W wolnym czasie realizuje swoje pasje sportowe

Więcej informacji: romansosnowski.pl

dr n. med. Anna Lewitt
dietetyk

dr n. med. Anna Lewitt – dietetyk 

Absolwentka Wydziału Nauki o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Założycielka Centrum Medycznego dr n. med. Anna Lewitt Centrum Treningu Osobistego i Dietetyki – EGO.

Twórczyni autorskiego programu Skuteczne Odchudzanie.

Specjalizuje się w profilaktyce i wspomaganiu leczenia chorób cywilizacyjnych, przede wszystkim nadwagi i otyłości, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, chorób serca, anoreksji i bulimii.

Więcej informacji: centrumego.pl

dr n. med. Witold Rogiewicz
ginekolog położnik, ultrasonolog

dr n. med. Witold Rogiewicz specjalista ginekologii, połoznictwa i ultrasonografii

Ma certyfikat Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego (PTU) oraz certyfikatami Fetal Medicine Foundation (FMF).

Więcej informacji: rogiewicz.pl

dr Jan Karol Wolski
urolog, androlog, chirurg dziecięcy

dr Jan Karol Wolski – specjalista urologii, FEBU specjalista chirurg dziecięcy, specjalista urolog dziecięcy, konsultant ds. andrologii

Zainteresowania zawodowe to: 

Współpracownik Kliniki Leczenia Niepłodności “NOVUM” w Warszawie.

Więcej informacji: novum.com.pl

dr Beata Sterlińska
ginekolog położnik, ultrasonolog

Dużą część zawodowej uwagi poświęca antykoncepcji, leczeniu niepłodności, diagnostyce i leczeniu chorób szyjki macicy, laseroterapii.

Więcej informacji: beatasterlinska.ginweb.pl

dr Jacek Tulimowski
ginekolog położnik

dr Jacek Tulimowski – ginekolog położnik, ultrasonolog

Specjalizacje: antykoncepcja / HTZ, antykoncepcyjne wkładki wewnątrzmaciczne, prowadzenie ciąży, leczenie niepłodności, diagnostyka i leczenie chorób szyjki macicy – laser, kolposkopia, koagulacja, ultrasonografia – pełen zakres, cystoskopia, KTG.

Więcej informacji: jacektulimowski.ginweb.pl