Taniec brzucha – szał zmysłów, festiwal miłości do własnego ciała

Taniec brzucha przywędrował do Europy ze Wschodu, gdzie służył jako rozrywka dworska, ale też jako wyrafinowana gra wstępna.

Tancerki brzucha to przykład na to, jak w każdym rozmiarze można czuć się sexy i absolutnie panować nad ciałem emanując zmysłowością

Monika Kowalczyk – Body&sex coach, trenerka rozwoju osobistego, instruktorka zajęć artystycznych

Mam nadwagę, ale lubię swoje ciało, chociaż nie zawsze tak było. Kiedyś byłam chodzącym kompleksem, chodziłam nawet na terapię i zajęcia motywacyjne. Tam namówiono mnie do spróbowania sił w tańcu brzucha. Byłam nastawiona sceptycznie, bo nie wyobrażałam sobie, że mogę dobrze tańczyć, w dodatku z odsłoniętym brzuchem  – raczej wyobrażałam sobie siebie jako słonia w sklepie z porcelaną. Dzisiaj nie umiem sobie wyobrazić życia bez tańca, czuję się lepiej we własnym ciele, a inni to widzą i czują.

Taniec brzucha to temat rzeka, ciężko go ująć w jakąś jedną definicję.

fot. pinterest.com Ideał kobiety Wschodu, skąd wywodzi się taniec brzucha – znacznie odbiegał od naszego. Otóż kobieta piękna musiała mieć pupę, obfity biust i fałdki na brzuchu. To właśnie takiej kandydatki żony szukają lokalne snoby, bo kobieta z ciałem jest symbolem życiowego powodzenia 

Co kraj to obyczaj

W każdym kraju taniec brzucha wykonywany jest trochę inaczej, ma bardzo wiele  odmian. Popularna jest  klasyczna, sceniczna odmiana tańca brzucha, do której zostały dodane elementy baletu. Dzięki elementom baletowym kobiety zachodu łatwiej mogą się odnaleźć we wschodnich rytmach i poetyce. Inny nurt to tańce folklorystyczne, niektóre mogą być uznane za zabawne przez tych, którzy nie  znają ich kontekstu. Są też tańce włosów, gdzie jest dużo machania włosami, bo są one przecież ważną częścią kobiecości. W tańcu brzucha używane są różne rekwizyty: skrzydła, woale, wachlarze.

Esencja kobiecości 

Dla mnie samej taniec brzucha to esencja kobiecości, można w nim znaleźć wszystko. Nie lubię definiować kobiecości konkretnie twierdząc, że to albo delikatna, albo mocna strona naszej natury.  My jako kobiety możemy nosić w sobie wszystkie te odcienie i w tańcu brzucha świetne jest właśnie to, że możemy je wszystkie pokazać. Z jednej więc strony mamy delikatny, baletowy styl, a potem możemy sobie zatańczyć folklor z przytupem, a jeszcze w innym przypadku dynamiczny taniec do bębnów, gdzie możemy zatańczyć mocny akcent biodrem. Jest dużo możliwości. Każda kobieta może znaleźć coś dla siebie, a także poszukać w sobie tej nieodkrytej jeszcze strony własnej natury. Jeśli definiuję siebie jako silną, mocną kobietę to mogę czasem w tańcu spróbować przejść do delikatniejszej strony i zobaczyć, jak się z tym czuję. Mogę odkryć wachlarz własnych możliwości, mogę się sama zaskoczyć. To, co lubię w tym tańcu to także i to, że tu każda sylwetka jest mile widziana, kobieta w każdym wieku może go tańczyć. Okrąglejszy brzuch czy biodra podczas charakterystycznych dla tańca brzucha ruchów drżących są fajne. Szczuplejsze tancerki też mają możliwość znalezienia kroku, ruchu dla siebie.

 Jak się nauczyć tańca brzucha? 

Nauka tańca zaczyna się od podstawowych kroków i od zaprzyjaźnienia się z tą muzyką, która jest zupełnie inna niż nasza, jeśli oczywiście myślimy o muzyce stricte egipskiej, folklorystycznej, która ma inne instrumenty, inną rytmikę. Na początku czasem trudno może być nam tego słuchać, bo jest to zupełnie inne od tego, co słyszymy na co dzień. Podczas kursu staram się zaprzyjaźniać dziewczyny z  typową, klasyczną muzyką, ale też puszczam im shaabi, czyli pop arabski, muzykę bliską temu, co na co dzień słyszymy. To są melodyjne, trochę dyskotekowe brzmienia. Łatwiej się w tym na początku odnaleźć.

Summary
Taniec brzucha - szał zmysłów, festiwal miłości do własnego ciała
Title
Taniec brzucha - szał zmysłów, festiwal miłości do własnego ciała
Description

Taniec Brzucha - raqs sharqi, to jeden z najstarszych tańców świata. Jego ojczyzną jest Afryka Północna, prawdopodobnie Egipt, gdzie poświęcony był bogini Hathor. Póxniej stał się hymnem na cześć kobiecości - tańczono go na ślubach i przy narodzinach dziecka. Wtedy był tańcem rytualnym, łączącym to, co boskie z tym, co ziemskie. Z biegiem czasu stał się bardziej powszechny i chętnie wykonywały go kobiety arabskie w domach, na ślubach, a także przy narodzinach dziecka. Może go tańczyć każda kobieta niezależnie od zdolności i budowy ciała. W kulturze zachodniej jest wykorzystywany jako lek na kompleksy, rodzaj terapii i metoda odkrywania własnych możliwości. O tańcu brzucha ów trenerka tańca i rozwoju osobistego - Monika Kowalczyk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *