Matka – pierwszy wzorzec kobiecości i przekleństwo wieku dojrzewania

Matka – szczególnie gdy jest bardzo atrakcyjna może być źródłem kompleksów, które zaważą na całym życiu

Dziewczyny  przez pierwsze lata identyfikują się z matką, ważne jest, żeby pozwolić im na odnalezienie własnej tożsamości. To wymaga od matki  powściągliwości w epatowaniu wdziękiem i urodą, umiejętności usunięcia się w cień. Tożsamość to nie tylko tożsamość płciowa, tego czy jest się kobietą czy mężczyzną.

dr n. med. Katarzyna Bajszczak – psycholog seksuolog kliniczny, seksuolog dziecięcy, katarzynabajszczak@gmail.com

Moja matka jest bardzo atrakcyjna i otoczenie nieustannie ją o tym informuje. Co chwile słyszę – córka ładna, ale matka to prawdziwa piękność. Przyznam, że źle się z tym czuję, mam z tego powodu kompleksy – jak mam reagować? W dodatku moja mama uwielbia być adorowana i nawet nie ma pojęcia jak mnie to drażni.

Sytuacja, w której dziewczynka ma poczucie, że ma bardzo atrakcyjną matkę, a sama nie jest aż tak atrakcyjna, jest sytuacją bardzo niekomfortową, szczególnie w okresie dojrzewania.

Jak rozwijać kobiecość ?

Budowanie tożsamości
Czym jest kobiecość? To pytanie pozostaje otwarte, pomimo, że na ten temat napisano tomy. W powszechnym ujęciu, to zespół cech, po których rozpoznajemy atrakcyjną osobę płci żeńskiej, “Ona jest taka kobieca!” mówimy z podziwem o gibkiej i smukłej koleżance. Pierwszym wzorem kobiecości jest matka, ale nie wolno jej zawłaszczyć tego pojęcia – każda kobieta buduje własną wersję kobiecości

Należy pamiętać, że okres dojrzewania, to jeszcze nie jest ten finalny czas w rozwoju kobiecości. Bardzo często obserwujemy w okresie dojrzewania nierównomierny rozwój chłopców i dziewcząt.  Zarówno budowa ciała jak i wszystkie  cechy płciowe drugo- i trzeciorzędowe nie są od razu w pełni rozwinięte. Jest to proces wieloetapowy i zawsze należy myśleć o tym, jak docelowo będzie ta dziewczynka wyglądała.

Lustereczko, powiedz przecie…

Oczywiście, jeżeli  15-16-latka, która ma bardzo atrakcyjną matkę, a  widzi, że sama niekoniecznie wygląda tak jakby chciała, może odczuwać psychiczny dyskomfort – jest to dla niej przykre odkrycie. Jeżeli jeszcze  jest  porównywana przez znajomych czy rodzinę do mamy, to na pewno nie jest właściwy komunikat. Znamy przecież  takie sytuacje, kiedy dziewczynki słyszą, że niestety są podobne do taty, a byłoby lepiej jakbyś były podobne do mamy. . Każda dziewczynka, żeby w pełni rozwinąć swoją kobiecość powinna tak naprawdę zidentyfikować się ze swoją mamą.

Budowanie tożsamości młodej kobiety 

Najbardziej optymalny rozwój następuje wtedy, gdy młoda dorastająca kobieta identyfikuje się ze swoją matką a dopiero potem na bazie tej identyfikacji wyrabia własne poczucie tożsamości, nie tylko płciowej.Tożsamość nie jest jedynie kwestią tożsamości płciowej, tego czy jestem kobietą czy mężczyzną.

Kim jestem? 

Tożsamość jest pojęciem o wiele szerszym. Budowanie tożsamości jest to proces – uznajemy, że trwa mniej więcej do 18 – 20 roku życia i współwystępuje z rozwojem osobowości. Rozwój tożsamości  to budowanie się poczucia tego, jakim jestem człowiekiem, ile jestem wart, kim jestem, jakie jest moje miejsce w świecie, ile jestem w stanie osiągnąć. Z tego względu okres dojrzewania jest  kluczowy nie tylko dla rozwoju poczucia przynależności do określonej płci, ale w ogóle dla tożsamości jako człowieka.

Dzieciństwo jest najważniejsze 

Na kolejnych etapach rozwoju psychoseksualnego  i rozwoju w ogóle każde dziecko, każdy nastolatek, każdy człowiek  spotyka  odmienne wyzwania rozwojowe. W kwestii rozwoju poczucia przynależności do płci kluczowymi momentami są dzieciństwo, a potem okres dojrzewania.

Są  sytuacje, w których dziecko wychowuje się w niepełnej rodzinie albo jedno z rodziców nie jest w pełni obecne albo nie uczestniczy w wychowaniu. Nie jest to oczywiście sytuacja, która przekreśla szanse tego dziecka na to, by identyfikować się z tą postacią, której nie ma. Jeżeli tata jest nieobecny, to nie znaczy, że chłopiec nie mógłby się zidentyfikować ze swoim ojcem, a dziewczynka nie miałaby wzorca męskiego. Nie jest to więc sytuacja beznadziejna. Tak naprawdę w rozwoju psychoseksualnym i w ogóle w  rozwoju psychologicznym  uznajemy, że każdemu potrzebna jest postać ważna.

Postać ważna 

Jeżeli ja pracuję z rodzicami, z dziećmi czy z nastolatkami, które mają problemy z własną tożsamością czy z własną identyfikacją – zawsze jednym z kluczowych pytań jest to, kto jest dla tego dziecka czy nastolatka postacią ważną. Zwykle jest tak i pewnie tak jest najlepiej, jeżeli jest to matka czy ojciec. Jednak jeżeli któreś z rodziców jest nieobecne to może to być osoba, która jest w rodzinie, która jest ważna i która jest autorytetem dla tego dziecka. Może to być również ważny nauczyciel lub jakaś inna postać, która się stale pojawia, która kształtuje poczucie tożsamości, poczucie własnej wartości tego dziecka, daje mu sygnały jak wiele może w życiu osiągnąć i co należy robić, żeby wyrosnąć na właściwego, wartościowego człowieka. Postać ważna musi to być osoba, która w dużej mierzy uczestniczy w procesie wychowawczym. Oczywiście idole z plakatów na pewno są osobami, z którymi nastolatki się identyfikują, potrafią się na nich wzorować, ale osoba ważna to jest coś więcej niż idol z plakatu.

Summary
Matka - pierwszy wzorzec kobiecości i przekleństwo wieku dojrzewania
Title
Matka - pierwszy wzorzec kobiecości i przekleństwo wieku dojrzewania
Description

Matka jest dla cóki pierwszym wzorem kobiecości, gdy jest bardzo atrakcyjna i to akcentuje, może stać się źródłem frustracji. Tożsamość nie jest jedynie kwestią tego czy jestem kobietą czy mężczyzną. Rozwój tożsamości to budowanie sie poczucia tego jakim jestem człowiekiem, ile jestem wart, kim jestem, jakie jest moje miejsce w świecie, ile jestem w stanie osiągnąć. W kwestii rozwoju poczucia przynależności do płci kluczowymi momentami są dzieciństwo, a potem okres dojrzewania. O matce i rozwoju kobiecości mówi seksuolog Katarzyna Bajszczak

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *