Mężczyzna z Zespołem Aspergera jako mąż i ojciec

Mężczyzna z zespołem Aspergera sprawdzi się jako mąż i ojciec jeśli otoczenie spróbuje zrozumieć istotę jego zaburzenia

Obowiązki rodzinne muszą zostać wpisane w rutynę codzienności, tak jak inne prozaiczne czynności

dr Izabela Fornalik – pedagożka specjalna, edukatorka seksualna

Czy istnieje choć cień szansy, że facet z Aspergerem będzie dobrym ojcem? Czy jest w stanie nawiązać głębszą więź z własnym dzieckiem?

Nie ma dwóch takich samych osób z Zespołem Aspergera, a zatem trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie : czy osoba z Zespołem Aspergera jest w stanie wziąć odpowiedzialność za rodzinę, czy nie?

Diagnoza wszystko ułatwia

Tata z Zespołem Aspergera może być super!
Eva Mendes zajmująca się badaniem funkcjonowania związków osób z Zespołem Aspergera zwraca uwagę, że skala problemu jest większa niż się powszechnie uważa. Podaje jednak kilka recept – jedna z nich to układanie dla ZA harmonogramów, w który zostaną wpisane wszystkie obowiązki rodzica. Ten plan ma uwzględnić też czas na zabawę z dzieckiem, częstotliwość mówienia mu miłych rzeczy itd. Wśród osób z ZA jest bardzo wielu fantastycznych rodziców.

Są osoby, które są w stanie przejąć odpowiedzialność za rodzinę, znam kobiety z Zespołem Aspergera, które samotnie wychowują dzieci i sobie dobrze radzą. Jednaką są też osoby, które nie radzą sobie w byciu w związku i w byciu w rodzinie, byciu rodzicem. Myślę, że brak właściwej diagnozy utrudnia zrozumienie tego, że jest się sprawcą pewnych problemów i jaki jest tego powód. Diagnoza uświadamia, że to właśnie cechy Zespołu Aspergera mogą wpływać destrukcyjnie na związek, na rodzinę, albo powodują pewne problemy. To sprawa kluczowa. Jeżeli ktoś już  jest zdiagnozowany i rozumie, że ma Zespół Aspergera, to wie też z jakimi problemami może się borykać, albo, że to właśnie te cechy utrudniają nawiązanie komunikacji z żoną, dzieckiem, itd. Świadomość tej choroby może ułatwić bycie odpowiedzialnym, bo człowiek wie, w jakich obszarach sobie nie radzi i wówczas może bardziej liczyć na partnera, czy partnerkę.

Świadoma decyzja partnera

Z drugiej strony świadomość partnera czy partnerki i zrozumienie przez nich czym jest Zespół Aspergera może sprawić, że ten związek będzie udany, będzie w stanie dobrze funkcjonować, a osoba będzie odpowiedzialna w tych obszarach, które oboje uznają za możliwe do realizacji. Oczywiście,  osoby z Zespołem Aspergera mogą być czasem nadmiernie odpowiedzialne: jeżeli zostanie ustalone, że on o danej godzinie ma odebrać dziecko z przedszkola, to będzie czekał dokładnie o tej porze, nawet w sytuacji, gdy otrzyma informacje, że odbywające się zajęcia znacznie się wydłużą. Może to być osoba bardzo lojalna, pilnująca terminów, jeżeli się z nią umówimy, to ona będzie wręcz obsesyjnie trzymać terminów.  Z drugiej strony może też być tak, że pojawi się z opóźnieniem na spotkaniu, czy nie dotrzyma terminu, ponieważ pochłonęły ją w tym momencie sprawy dla niej ważne, czyli jej specyficzne zainteresowania.

Nieodpowiedzialny tata i mąż?

Brak odpowiedzialności nie jest cechą Zespołu Aspergera. Wszystko zależy od kompetencji społecznych danej osoby, które też można rozwijać. Można powierzać osobom z Zespołem Aspergera pewne zadania. Peter Schmidt to dorosły mężczyzna z Zespołem Aspergera, który założył rodzinę mówi: moja żona ma trójkę dzieci – nasze dzieci i mnie. Są sprawy, w których absolutnie nie będę w stanie jej wesprzeć i wiem, że ciężar odpowiedzialności za wiele spraw ciąży na niej, ale są sprawy, którymi zajmuje się ja, np. planowanie wspólnych wakacji, wycieczek i wiele innych kwestii.

Kiedy nie można liczyć wsparcie?

Obszary, w których trudno liczyć na osobę z Zespołem Aspergera to są te związane z odczytywaniem emocji innych osób, czy też związanych w ogóle z funkcjonowaniem społecznym. Nie możemy liczyć na to, że osoba z Zespołem Aspergera zorganizuje świetną imprezę rodzinną i będzie się taktowanie zachowywać względem teściowej czy innych osób. Bywa, że nie będziemy liczyć, że na to, że osoba z Zespołem Aspergera będzie uczyć dziecko kompetencji społecznych, relacji z rówieśnikami, czy też pomagać w rozwiązywaniu problemów z rówieśnikami. Nie będzie nigdy duszą towarzystwa i nie będzie szczególnie chętna do organizowania spotkań ze znajomymi czy też z rodziną. Bywa, że będzie się trzymać swojego zdania, ponieważ uzna, że takie jest właściwe i trudno je będzie zmienić. Na pewno problemem będzie wszystko to, co związane jest z zaburzeniami sensorycznymi. Nie będziemy wysyłać osoby z Zespołem Aspergera na huczną imprezę i oczekiwać, że będzie ona się tam dobrze bawić, czy zajmować dzieckiem na imprezie mikołajkowej, gdzie będzie zgiełk, dużo dzieci, hałas i to będzie dla niej trudne. To są wszystkie obszary związane z kompetencjami społecznymi.

 

Summary
Mężczyzna z Zespołem Aspergera jako mąż i ojciec
Title
Mężczyzna z Zespołem Aspergera jako mąż i ojciec
Description

Myślę, że brak właściwej diagnozy utrudnia zrozumienie tego, że jest się sprawcą pewnych problemów i jaki jest tego powód. Diagnoza uświadamia, że to właśnie cechy Zespołu Aspergera mogą wpływać destrukcyjnie na związek, na rodzinę, albo powodują pewne problemy. To sprawa kluczowa. Jeżeli ktoś już jest zdiagnozowany i rozumie, że ma Zespół Aspergera, to wie też z jakimi problemami może się borykać, albo, że to właśnie te cechy utrudniają nawiązanie komunikacji z żoną, dzieckiem, itd. Świadomość tej choroby może ułatwić bycie odpowiedzialnym, bo człowiek wie, w jakich obszarach sobie nie radzi i wówczas może bardziej liczyć na partnera, czy partnerkę - mówi dr Izabela Fornalik, na co dzień zajmująca się pracą z osobami ze spektrum autyzmu i niepełnosprawnością intelektualną

Komentarze

  1. Fillon o 12:29

    Państwo powinno zakazać osobom z zespołem Aspergera posiadania dzieci. Z badań naukowych wiadomo, że zaburzenia autystyczne podlegają specyficznemu dziedziczeniu i kolejne pokolenia mogą przychodzić na świat obciążone wadami wrodzonymi. Lekki asperger czy ADHD wystarczą, aby dziecko urodziło się z ciężkim autyzmem i całe życie nie mówiło. To powinno być karalne, podobnie jak branie narkotyków, czy picie alkoholu przez matkę w ciąży jest świadomym narażaniem dziecka na wystąpienie pewnych defektów. Skoro świadome złamanie niemowlakowi ręki jest złem, to również świadome obciążanie wadami ośrodkowego układu nerwowego też jest złem.

    1. rene o 02:48

      To już kiedyś przerabialiśmy. Może przymusowa sterylizacja albo “proszę państwa do gazu”? I że niby kto miałby o tym decydować, kto jest zaburzony i kto nie powinien mieć dzieci. Komórka partyjna? Zaburzenia te można leczyć. Między innymi dietą. Polecam Dietę Dobrych Produktów.

      1. Ciekawa o 22:38

        Mam lekkie ZA. I tu może być prawda, bo mój syn jest autystyczny. Gdybym wcześniej wiedziała o takiej zależnosci, nie zdecydowałabym się na dziecko. Z drugiej strony to, co mówi Rene również jest prawdą. I ja i syn jesteśmy na diecie. Dieta wynikła z badania alergologicznego i nietolerancji pokarmowych. Jestem pod wielkim wrażeniem, jak wpłynęła na Nasze funkcjonowanie społeczne. Synkowi będę robić rediagnozę. Bo po przejściu na dietę wpisuje się bardziej w objawy ZA niż głębokiego autyzmu jak to było jeszcze 2 lata temu.

      2. liberał o 17:40

        To, że naziści postępowali brutalnie nie świadczy jeszcze o tym, że źle zdiagnozowali problem. Występowanie degeneracji jest faktem biologicznym a to, że asperger + asperger da ciężki autyzm w kolejnym pokoleniu jest wysoce prawdopodobne. Strach pomyśleć, co może powstać ze związku dwóch autystów. Pewnie autysta z bardzo ciężkim upośledzeniem umysłowym, może przypadek letalny. A tych rodziców, co to świadomie płodzą kolejne pokolenia aspergerowców, powinno się pozbawić wszystkich dotacji budżetowych typu 5000 PLN na miesiąc. Skoro świadomie godzą się na potomstwo, więc niech świadomie przyjmą odpowiedzialność finansową za swoje fanaberie i nie obciążają narodu kosztami nieprzemyślanych decyzji. Wszelkie decyzje i działania mają swoje konsekwencje a w przypadku ludzi z ASD należy postępować konsekwentnie – jak uczą psychologowie.

  2. Aneta o 07:13

    Mam męża z Zespołem Aspergera. Mąż diagnozy nie przyjmuje. To świat jest “nie taki”. Nie on. Byłam z nim w związku 18 lat. Teraz złożył pozew o rozwód.
    Jest to najlepszy prezent świąteczny jaki mogłam otrzymać.

    Jest sporo artykułów, w który pisze się, że można sobie ułożyć życie z małżonkiem z ZA. Jest to kłamstwo, taka współczesna “poprawność polityczna”. Nie ma możliwości nawiązania ani więzi emocjonalnej ani duchowej. Partner osoby z ZA, przed diagnozą, wciąż czuje, że coś jest nie tak, coś jest źle, ale nie może znaleźć przyczyny. U mnie trwało to całe lata.

    Rodzina męża, zaraz po diagnozie naszego syna, kilka lat temu – wiedziała. Nie informowała mnie świadomie, żebym opiekowała się ich synem, a moim mężem. Teraz, w trakcie rozwodu, są przerażeni, że na nich spadnie “ciężar”.
    Byłam, swego rodzaju, kozłem ofiarnym.

    ZA jest ciężkie. Z moich doświadczeń wynika, że człowiek z ZA cierpi najbardziej. Mąż ma zmienne nastroje, obsesje, które musi spełniać, okresowe pogorszenia nastrojów, czasem dłuższe depresje. Właściwie nazwałabym to trwałą depresją, z epizodami normalności.

    Kiedy są pieniądze, kiedy jest praca zdrowie, jako tako można taki związek ciągnąć,opierając się na grupie wspierających przyjaciół. W sytuacji trudnej, na człowieka z ZA liczyć nie można, bo nie rozumie, dlaczego miałby komuś pomóc. Przeszkadza mu to.

    Żal mi męża i bałam się wnieść pozew, bo co …, jeśli popełni samobójstwo…?

    Teraz, kiedy on to zrobił – czuję ogromną ulgę. Ulgę,pomimo, że muszę utrzymać 3 dzieci, w tym jedno z ZA.

    Dobrze, że znalazłam fora, na których żony (bo ZA dotyczy głównie płci męskiej) piszą otwarcie o swoich prawdziwych doświadczeniach. Bez poprawności politycznej. Ja te doświadczenia potwierdzam. Nie da się. Taki partner czyni wielkie spustoszenia w psychice osoby zdrowej.

    Od lat zajmuję się w domu wszystkim. Domem, dziećmi, sprawami formalnymi, towarzyskimi. A i tak zawsze, jestem :winna. Winna jego zmiennych nastroi, winna jego depresji, winna nieudanej gimnastyki seksualnej (bo jak inaczej nazwać seks bez więzi duchowej i emocjonalnej?).

    Smutne i straszne jest to, co piszę, ale rozwód to dla mnie radość i uwolnienie. Maż się wyprowadził miesiąc temu. Powoli przestaję się bać “Co znowu? Co znowu wymyśli?”. Przychodzi 2 razy w tygodniu do dzieci i spędza z nimi kilka godzin. Każde jego przyjście to przypomnienie traumy codzienności, która trwała 18 lat. Dopiero teraz mogę go obserwować z zewnątrz, mniej zaangażowana.

    Co powiedziałabym innym kobietom w mojej sytuacji? Uciekaj! Nie licz na wspólną starość i pomoc opartą na wieloletnim byciu razem. Widzę, jak obsesje męża pogłębiają się z wiekiem. Przy czym, stał się mistrzem kamuflowania swojej odmienności, przerzucania winy, ucieczki.

    Ufff

    1. admin o 18:20

      Bardzo dziękujemy za Pani świadectwo. Mamy nadzieję, że zdoła Pani sobie jeszcze ułożyć życie – trzymamy za to mocno kciuki.

    2. bs o 13:16

      Podpisuje się rękami i nogami pod tym ‘Uciekaj’. Mam na koncie 21 lat małżeństwa z mężczyzną z ZA i 20 letnia córkę z ZA. I moje małżeństwo i macierzyństwo to jedna wielka udręka.

    3. E_Asp o 15:48

      Po prostu zebrałaś zatrute owoce wychodowane przez rodzinę twego ex-męża.
      To nie jest tak, że ktoś z ZA nie jest w stanie rozpoznawać skutków własnych czynów albo panować nad swoim zachowaniem.
      Ale w przypadku gdy przez całe jego życie otoczenie nie wysyłało mu jasnych sygnałów, że postępuje inaczej niż otoczenie oczekuje – to niby jak i po co miałby uczyć się adaptacji do społeczeństwa? Skoro zawsze wszystko było “cacy” to czemu nagle przestało? A nikt niczego nie tłumaczył bo po co skoro “wszyscy wiedzą, że…”
      Zachowania, zwyczaje i rytuały społeczne z punktu widzenia Aspiego wyglądają na bezsensowne i pozbawione logiki – ale można się ich nauczyć i stosować bo ułatwiają kontakt z otoczeniem. Można się nauczyć patrzenia w okolice oczu podczas rozmowy (chociaż nikt nie wie w jakim celu – przecież kontakt jest dzwiękowy) lub wysyłania odzywek “tak, oczywiście, no no, co ty nie powiesz” (pomimo, że przecież siedzę pół metra od rozmówcy i oczywiste jest, że słyszę co mówi) itd. itd. itd.
      W wieku dwudziestukilku lat Aspi jest w stanie bez problemów radzić sobie w sytuacjach społecznych a nowe sytuacje jest w stanie skutecznie analizować. Jeżeli tego nie potrafi jest to z reguły wina jakichś innych zaburzeń poza ZA albo wina otoczenia w którym wzrastał nie dającego my wyraźnych sygnałów zwrotnych ale zbywająca wszystko “on już taki jest”, “kiedyś z tego wyrośnie” itp..

  3. Robert o 10:07

    Mam ZA a mimo to myślę, że wspaniale potrafiłem przekazać dzieciom piękno współczesnego świata. Fakt, że były to bardzo niekonwencjonalne metody .

    Pokazywałem dzieciom świat z pozycji rowerowego siodełka
    http://podlaskisprint.blogspot.com/p/zbliza-sie-dugi-majowy-weekend.html

    Pokazywałem świat z kajaka
    http://zkajakiemprzezswiat.blogspot.com/p/blog-page.html

    A także pokazywałem świat górski
    http://zbagazemprzezswiat.blogspot.com/p/blog-page_86.html

    Czy zatem facet z ZA nie nadaje się na ojca? Mocno z tym bym polemizował.

    Wszystkich chętnych do dyskusji ze mną zapraszam do kontaktu przez strony FB
    https://www.facebook.com/robert.ostrowski.566

      1. szczera o 13:39

        Aneczka Robert tego nie rozumie….. ze wychowywanie dzieci to nie tylko pokazywanie im świata. Wychowywanie to dawanie ciepła, empatii, poczucia bezpieczeństwa… To nie życie na pokaz

  4. rowerzystkaa o 12:37

    Witajcie, mnie rzucił facet z ZA po prawie 4 latach…. Rzucił bo ważniejsze okazało się rozwijanie pasji gry… w ping ponga oraz bieganie. Ma 30 lat jest programistą i nałogowym graczem. Ważniejsze są dla niego rzeczy niż ludzie. Po zerwaniu powiedział mi, że nie miał mi się czasu oświadczyć bo za dużo czasu zajmowało mu planowanie wycieczek i nie było kiedy. Domu też nie chciał mieć ze mną bo stwierdził, że to by było za jego pieniądze… Jedyne co robi to gra i planuje, w styczniu już robi plany na cały kolejny rok łącznie z następnymi świętami. Jeśli plan z jakiegoś powodu mu nie wyjdzie lub nie może go zrealizować, wpada w szał lub staje się bardzo nerwowy. Do tego dochodziło szarpanie. Najważniejsze są dla niego własne cele , pasje i plany którymi potrafi zadręczać. Nie liczył się ze mną w związku, byłam tylko osobą towarzyszącą na wycieczki przy tym potrafił mówić po 20 razy dziennie, że mnie kocha…. Zaplanował sobie ze 2 razy w miesiącu będzie dawał mi kwiaty po czym nie potrafił zrezygnować z tego planu i zaczął mnie wręcz obwiniać że mi daje kwiaty… Po tym związku czuje się wrakiem człowieka, to tylko mała część rzeczy które opisałam, jeśli ktoś chciałby porozmawiać to zapraszam gg 1235395 lub email: rowerzystkaa@gmail.com

    1. liberał o 18:15

      Tego, że ważniejsze są dla niego własne cele niż ludzie, nie da się zmienić. Niektórzy mówią OK, można go uświadomić, powiedzieć żeby postępował tak a nie inaczej, ale nie oznacza to, że się go zmieni od środka. To tylko takie przypudrowanie problemu, stworzenie zewnętrznych pozorów. Na podobnej zasadzie można zmusić geja, żeby kochał się po bożemu, ale nie oznacza to, że wpłyniemy na jego orientację. Będzie się tylko z tym męczył. Najlepszym rozwiązaniem jest wiązanie się aspergerów w pary, ale bez dzieci. I nie chodzi o to, że szkodzi to dzieciom, ale szkodzi przede wszystkim im samym.

  5. Maja o 12:35

    Bardzo proszę, napiszcie jak zdiagnozować asp u dorosłego mężczyzny. Czy są jakieś poradnie? Diagnoza nie rozwiąże moich problemów z mężem, ale może chociaż pozwoli zrozumieć dlaczego przechodzę przez to wszystko co opisujecie wyżej, od tylu lat.

    1. admin o 08:40

      Maju! Zespól Aspergera u dorosłych może zdiagnozowac każda poradnia zdrowia psychicznego. Sa i takie, które specjalizuja się w zaburzeniach ze spektrum autyzmu.

      1. liberał o 17:57

        Absolutnie nie każda. Powiem tak – większość nie jest w stanie. Teoretycznie każdy psychiatra powinien umieć zdiagnozować ZA. W praktyce 70% nie umie, boi się podjąć odpowiedzialności za diagnozę, odsyła do innych. Polecam typowe centra diagnozy autyzmu, albo szpitale psychiatryczne.

    2. Aneczka o 11:25

      Po co diagnozować? Co to zmieni dla Pani? On i tak z tą diagnozą nic nie zrobi.
      Szkoda życia, zmarnowanych lat.

  6. NiczegoNieświadoma o 17:10

    Ja tez powiem głośno i wyraźnie UCIEKAJ!!!
    Wystarczyło 7 lat małżeństwa i już mam na koncie 2 lata terapii (a to jeszcze nie koniec).
    Tyle czasu zmarnowane!!!
    Wszyscy wiedzieli…tylko ja dowiedziałam się na samym końcu!!!
    Tyle pytań przez 7 lat o jego zachowanie i żadnych odpowiedzi.Dopiero jak poznałam prawdę zrozumiałam jego zachowanie i jego rodziny,która przez cały czas udawała ze nie ma tematu.
    Odejście jest wątek sytuacji jedyna droga na uratowanie swojego życia.Na szczęście moja córka jest zdrowa!!!Teraz buduje moje życie na nowo!

    1. liberał o 18:01

      Z córką może jest i OK, ale prawdopodobnie geny poszły w świat i na przykład w kolejnym pokoleniu odpalą – może wcale nie jako asperger, ale nawet autyzm.

  7. Mamagada o 09:08

    Zycie z kims z ZA nie jest latwe, mam 7 letniego syna i 30 letniego meza-syna. Maz ma tylko moja diagnoze i ustna diagnoze kazdego jednego psychologa/specjalisty u ktorego bylismy z synem. Zycie nie jest latwe z taka osoba ale napewno interesujace. Musze przyznac, ze jak poznalam meza 10 lat temu nie wiedzialam, nikt nie wiedzial, dopiero po zauwazeniu, ze cos jest nie tak z naszym synem, jego wstepnej diagnozie zaczelam kojarzyc.
    Maz wie, pogodzil sie z tym ale czy to cos zmienilo w jego zachowaniu? Nie! Pomoglo mi. Przede wszystkim zminimalizowalo moj poziom frustracji.

    Czy ucieklabym od mojego meza jak tutaj dziewczyny pisza?
    ABSOLUTNIE! Kto jak nie ja da sobie z nimi z rade?!

    Moj maz jest najlepszym co mnie w zyciu spotkalo! Jest wspierajacym partnerem, pelnym milosci, okazujacym te uczucie kochankiem, poprawiacym humor kumplem, uroczym dzieckiem, lakomczuchem, jest dobrym szefem/biznesmenem, jest calym swiatem dla naszego Maksa<3

    Jego niedoskonalosci takie jak zla organizacja, skupienie calej uwagi na swoich hobby, dziwne poczucie humoru itd sa wyzwaniem ale czy 'normalni' ludzie nie maja wad?

    'Od zycia dostajemy tylko takie problemy z jakimi poradzic sobie mozemy'. to zdanie zawsze pomaga mi w chwilach kryzysu, bo takie oczywiscie tez sa.

    Sciaskam was wszystkie dziewczyny

    1. maja o 00:27

      Droga Mamagada bardzo dziwi mnie Twoja wypowiedź ,że mąż jest pełnym miłości partnerem,kumplem,kochankiem z poczuciem humoru,wspierajacy.Asy nie potrafią kochać ,wspierać,nie mają poczucia humoru.Nie posiadają empatii.Seks traktują instrumentalnie,jest to forma rozładowania napięcia które w nich co chwila wzbiera.Wrzeszcza bez powodu,w rozumieniu neurotypowych bo jakiś powód mają zawsze,a jak nie mają to znajdą.Nie zajmują się domem,dzieci im przeszkadzają.Zone traktują jak praczke ,kucharke i sprzataczke .Gdy żona zaczyna wymagać co kollwiek od Asa ten przestaje się odzywać .Staje się dla niego niewygodna,niepotrzebna.Ucieka .Jest agresywny,obarcza wina swoją partnerkę za wszystko czego nie może zrobić.Nie znosi imprez,swiat,imienin,sylwestra,czesto się na nich upija bo nie umie się bawić w towarzystwie.Doprowadza swoją rodzinę do obłędu.Jest potworem emocjonalnym.

      1. Taola o 15:56

        Tak to wszystko prawda !
        Taki człowiek codziennie płodzi bardzo stresujące sytuacje, niewytłumaczalne dziwaczne i bardzo toksyczne relacje. Z latami problemy się nawarstwiają a on nadal zwala winę na wszystkich dookoła.
        Osoby z ZA są również bardzo podatne na nałogi co ich samych bardziej rujnuje emocjonalne a często także finansowo.
        Nie potrafią kochać ba nawet lubić innych nawet w pracy ich toksyczne zachowanie daje się wszystkim we znaki. Oczywiście to ci wszyscy mają problem nie on. Nader często skutkuje to tym, że taki człowiek wciąż zmienia pracę, nigdzie nie zagrzeje na długo miejsca bo ciągle wszystko psuje.
        Jak taki ktoś ma być wsparciem dla rodziny, żony?

  8. Jeszcze anonimowa o 08:58

    Jestem żoną mężczyzny z Aspergerem od 12 lat a dowiedziałam się o tym podczas diagnozy naszego syna 4 lata temu, co z jednej strony było zbawienne a z drugiej okazało się prawdziwą zmorą. Zarówno okres przed diagnozą jak i po – był i nadal jest okresem niezwykle trudnym czego nie sposób tutaj opisać. Jest to również temat tabu w naszym życiu i nadal szukam pomocy w różnych kierunkach. Na szczescie syn jest dobrze zaopiekowany i ma terapie od 4 lat jednak niestety moj mąż nie poddał się diagnozie ani nic z tym nie robi po dziś dzień, dlatego że jest osobą niezwykle ekscentryczną (w przeciwieństwie do typowych introwertycznych Aspich) i na wysokim stanowisku zawodowym (dyrektor fabryki). Wole nie pisac jak wyglada moje zycie. Wiem że takich osób jak ja – zwłaszcza kobiet w podobnej sytuacji – jest wiele. Biorąc pod uwage fakt „delikatności” sprawy i bycia niezrozumianą – mało która kobieta ma odwagę mówić o tym głośno. Jednak dziękuje Mamagada za tak pokrzepiajace świadectwo! Po części mogę potwierdzić ze świat w jakim żyje od 12 lat jest pełen niespotykanego piękna, wrażliwości i patrzenia na wiele spraw w zupełnie niesztampowy sposób. Mimo wszelkich trudności, na pewno te lata wniosy wiele dobra w moim życiu. Tak, mysli o ucieczce bylo dużo ale osobiście nie godzę się na taką łatwiznę. Mimo ze mam duże problemy zdrowotne nabyte przez te lata życia w „stresie” i mam naprawdę sporo podstaw do rozwodu. Ale tak jak mówię – nie sposób o tym pisac. Szukajcie fachowej pomocy. Pozdrawiam serdecznie!

    1. maja o 16:45

      Droga żono Aspi. Ja Przeżyłam z mężem 41 lat.Jestem tak poobijana psychicznie ,fizycznie i moralnie.Sponiewieral mnie tak dotkliwie ,perfekcyjnie i z premedytacją ,że chciałam popełnić samobójstwa.Żadnego piękna nie wnosi do mojego życia oprócz siniaków i wrzodów żołądka.Pozdrawiam.

  9. Jeszcze anonimowa o 08:58

    Jestem żoną mężczyzny z Aspergerem od 12 lat a dowiedziałam się o tym podczas diagnozy naszego syna 4 lata temu, co z jednej strony było zbawienne a z drugiej okazało się prawdziwą zmorą. Zarówno okres przed diagnozą jak i po – był i nadal jest okresem niezwykle trudnym czego nie sposób tutaj opisać. Jest to również temat tabu w naszym życiu i nadal szukam pomocy w różnych kierunkach. Na szczescie syn jest dobrze zaopiekowany i ma terapie od 4 lat jednak niestety moj mąż nie poddał się diagnozie ani nic z tym nie robi po dziś dzień, dlatego że jest osobą niezwykle ekscentryczną (w przeciwieństwie do typowych introwertycznych Aspich) i na wysokim stanowisku zawodowym (dyrektor fabryki). Wole nie pisac jak wyglada moje zycie. Wiem że takich osób jak ja – zwłaszcza kobiet w podobnej sytuacji – jest wiele. Biorąc pod uwage fakt „delikatności” sprawy i bycia niezrozumianą – mało która kobieta ma odwagę mówić o tym głośno. Jednak dziękuje Pani powyżej za tak pokrzepiajace świadectwo! Po części mogę potwierdzić ze świat w jakim żyje od 12 lat jest pełen niespotykanego piękna, wrażliwości i patrzenia na wiele spraw w zupełnie niesztampowy sposób. Mimo wszelkich trudności, na pewno te lata wniosy wiele dobra w moim życiu. Tak, mysli o ucieczce bylo dużo ale osobiście nie godzę się na taką łatwiznę. Mimo ze mam duże problemy zdrowotne nabyte przez te lata życia w „stresie” i mam naprawdę sporo podstaw do rozwodu. Ale tak jak mówię – nie sposób o tym pisac. Szukajcie fachowej pomocy. Pozdrawiam serdecznie!

  10. Kasia o 22:19

    Jest tutaj jeszcze ktoś z kim można porozmawiać? Ponieważ ostatnie wpisy są z zeszłego roku.

    1. admin o 13:03

      Pani Kasiu! temat kontynujemy. Jesteśmy umówieni na rozmowę ze specjalistą o speltrum autyzmu w wydaniu dziecięcym i dorosłym. Jeśli ma Pani pytania – prosimy!

  11. Kasia o 23:31

    Opowiem w skrócie swoją historie. Po nieudanym związku (mało powiedziane po nieudanym ponieważ już w ciąży zostałam sama) gdy moja córka skończyła 7 lat (przez ten cały czas byłam sama, tylko ja i córka, ona była dla mnie najważniejsza) postanowiłam ze już nie chce być sama (stało sie to po śmierci mojego taty, 4 lata wcześniej zmarla mama) ze chce kogoś poznać. No i poznałam przez internet… przyjechał z zagranicy (Holandia-ale Polak), przyjechał raz,drugi, trzeci wszystko było OK (chociaż teraz wiem ze tak mi sie wydawało tylko, ponieważ długo byłam sama i nie widziałam pewnych rzeczy) wiec postanowiliśmy ze pojadę do niego na stałe bo takie jeżdżenie… Tak tez zrobiłam spakowałam nas i ruszylysmy do Holandii. Na początku było burzliwie ale pomyślałam dwa różne charaktery po przejściach ponadto wiek już nie młody bo oboje blisko 40 musimy sie dotrzeć. Zreszta to było w większości euforia ale były tez kłótnie (z jego strony chorobliwa zazdrość – dosłownie). Po jakimś czasie od mojego przyjazdu (2-3 tygodnie) dowiedziałam sie ze ma autystyczna córkę tzn autyzm asperger (od początku wiedziałam ze ma córkę i nawet w dzień przyjazdu ja poznałam) powiedziała mi to jego matka i siostra które przyszły na zwiady po tych 2-3 tygodniach dopiero przyszły mnie poznać i sie przywitać. On był w pracy podczas ich wizyty, wtedy dowiedziałam sie (w przeciągu pół godz bo tyle posiedzialy) ze on ma chora córkę i ze ona jest nienormalna ze zrobiła to i to córce jego siostry itd. Generalnie te pół godziny było napiętnowanie jego corki przez babkę i ciotkę. Po tej wizycie byłam w szoku, zniesmaczona, nie wiedziałam co z tym zrobić. Dopiero po 2 tyg powiedziałam mu co one mi nagadały. Teraz już w całkiem w skrócie… potem były dalej awantury i tylko gorzej, szarpanie, popychanie, bicie, terror psychiczny. Musiałam spac (zreszta dalej musze) wtedy kiedy on idzie, jak sie pokłóciliśmy i chciałam spac na kanapie pewnego razu to przyszedł po mnie i wziął na ręce siła powiedziałam żeby mnie puścił wiec puścił trzymał na rękach i na komendę puścił na podłogę (tak jak sie puszcza coś co parzy np) to padłam na glebę i dzięki Bogu ze nic sobie nie złamałam wtedy. Ale nic straconego rok temu w wakacje byliśmy na urlopie u mojej rodziny, był festyn (na wsi) grała muzyka tańczyłam z kuzynka koleżanka z moim wujkiem, mężem kuzynki i innymi i nagle on podbiegł (pijany) i z całym inpetem mnie popchnął w efekcie ręka złamana w dwóch miejscach echhh szkoda słów.

  12. Kasia o 23:32

    Dalej? Było tylko gorzej ale o tym innym razem bo już jest pozno.

  13. AgaB. o 08:11

    Witam. Jestem mężatką od 11lat. Mój mąż nie ma zdiagnozowanego ZA ale czytając wasze wypowiedzi, ma go napewno.
    Kiedy zachował się inaczej niż to ustaliliśmy we wcześniejszej rozmowie ,na pytanie czemu to zrobił odpowiada “BO TAK “. Kiedy płaczę i mówię mu ze jest mi przykro odpowiada “NIE JEST CI PRZYKRO” ,kiedy proszę, aby mnie w czymś wyręczył,bo jestem zmeczona odpowiada “NIC CI SIĘ NIE STANIE JAK TO ZROBISZ”. Absolutnie nie bierze pod uwagę moich uczuć,argumentów,próśb czy sugestii. Po 3 min od rozmowy nie pamięta jej ani nawet nie wie o czym była.
    Kiedy w tv leci mecz,jest gotowy mnie zabić jak zaproponuję spacer ,gości czy jaką kolejek inna rzecz. W internecie notorycznie (kilka razy dziennie)sprawdza stację paliw Moja-nie wiem czemu a na pytanie dlaczego to robi mam odpowiedź BO TAK
    to że mnie kocha ,że mu się podobam i że mnie pożąda słyszę 20 razy dziennie. A kiedy zwrócę mu uwagę odpowiada w nerwach,z nienawiscią TO WEŹ ROZWÓD .
    Przez innych jest postrzegany jako zawsze uśmiechnięty, sympatyczny,chętny do rozmów chłopak.
    W domu wszystko leży na miejscu,wychodząc robi rytualne rzecz np mowi: TO JEST,TO JEST,TO JEST. Ale nie ma niczego na myśli. Nawet kiedy jest spóźniony układa kapcie w konkretnej konfiguracji w konkretnym miejscu,stawia butelę z wodą w kąt mebli i zawsze jest zły i chamski kiedy coś idzie nie tak. Kiedy robi jakiekolwiek męskie prace domowe (do których nie ma talentu) zawsze siada po turecku jak małe dziecko i zajmuje mu to całą wieczność.
    Mamy psa i kiedy mu powiem NIE IDŹ Z PSEM DO LASU BO SĄ KLESZCZE to dziś nie pójdzie ale jeśli jutro tego znów nie powiem to pójdzie. Takie rzeczy sprawiają ,że odbieram go za nieodpowiedzialnego.
    Z zawodu jest żołnierzem, jest nielubiany przez kolegów w pracy. Jako jedyny nie ma dzieci i od pewnego momentu domaga się ich ode mnie. Myśli, że go to UMĘŻNI,bo koledzy mu odgryzają na temat plodnosci, męskości….
    Ja nie chcę mieć dzieci ,ponieważ mam już syna-meza od 11 lat. Boję się że dziecko będzie również miało ZA a co gorsza Autyzm głęboki. Nie wiem co robić, bo temat dziecka jest jego obsesją,wspomina o nim 100 razy dziennie,przy każdej okazji,nawet przy reklamie pieluch !!!! Nie chcę się rozwodzić. Jestem w stanie znosić to do końca życia ale nie wiem co robić z tym dzieckiem…. dodam że instynktu nie mam i nigdy go nie miałam.

    1. Kasia o 23:10

      Wiec sie nie decyduj na dziecko bo jest szansa duża ze będzie miało ZA! „Oni” chcą mieć dzieci ale nie maja świadomości co to znaczy. Dziecko sie urodzi i jestes sama, jak samotna matka. Dzięki Bogu🙏 ja zaszłam i okazało sie ze ciąża pozamaciczna. W życiu nie zdecydowslabym sie na dziecko z takim człowiekiem ponieważ taki człowiek jest dzieckiem.

  14. maja o 21:54

    Jestem w związku już 41 lat.Moj mąż w stosunku do mnie zachowywał się tragicznie.Nie kontrolowane wybuchy złości ,agresja,nie interesował się wychowaniem dzieci,domem.Wszystko było na mojej głowie.Oczywiscie zawsze to była moja wina,bo przecież inaczej nie mógłby się tak zachować.Wrzeszczac mówił że tylko w taki sposób jestem w stanie cokolwiek zrozumieć więc wrzeszczy dla mojego dobra.Perfekcyjnie manipulowanie ,wytykanie moich wad przy obcych ludziach i rodzinie.Kompletny brak wstydu i zażenowania.Przez tyle lat jego rodzice uczestnicząc w takich awanturach nie powiedzieli mu nic udając że nic się nie stało,pamietam dokładnie ich tylko głupie uśmieszki.Nie mogłam zrozumieć nielogicznego zachowania męża aż do chwili narodzin mojej wnusi.Orzeczenie Aspi…….Tragedia mój mąż też jest Aspi.Przestalam go przepraszać za coś czego nie zrobiłam,kazalam mu sprzątać,prac i gotować.Obrazil się na mnie bo zaczęło mu być ze mną niewygodnie.Nieodzywa się już pół roku.Wychodzi i przychodzi kiedy chce.Moja satysfakcja to to ,że musi nareszcie robić koło siebie czego nigdy nie robił.Chodzi na koncerty,uprawia sport i pracuje dorywczo.Ja utrzymuje się ze swojej emerytury.Jak to będzie dalej to nie wiem……..

  15. Kasia o 00:52

    Ciągle powtarzanie tego samego, codziennie: schowaj wędlinę i ser do lodówki, zamknij chleb w chlebaku bo wyschnie, nie chodź w zabłoconych butach po domu, zgaś światła w samochodzie po wyjściu z niego, zgaś światło w pokoju jak wychodzisz itd. CODZIENNIE to samo moje gadanie aż w końcu dałam sobie spokój z gadaniem, chodzę i robię to wszystko za niego. Agresja potrafi sie pojawić w sekundzie jeśli coś jest nie po jego myśli. Codzienne nakłanianie mnie do seksu, tzn pyta codziennie po pare razy: „pokochamy sie?” On musi wiedzieć wcześniej, żadnego spontana w tych sprawach zawsze musi wiedzieć wcześniej, zawsze tylko jedna pozycja która on akceptuje. Zreszta żadnych spontanicznych ruchów w żadnej dziedzinie życia naszego. Codzien to samo: idzie do pracy wraca, siada do komputera, odchodzi od niego idzie spac i tak od poniedziałku do czwartku bo jak przychodzi weekend jest tydzień w tydzień rytuał: flaszka whisky i granie na komputerze po czym wstaje rano siada do komputera ogląda filmy cały dzień i znowu wieczorem drinki i granie, niedziela to samo wstaje i ogląda filmy na komputerze do późnego po południa lub do wieczora aż pójdziemy spac a od poniedziałku znowu praca, powrót, komputer, spanie i tak w kółko. Jeśli w tygodniu ja chce posiedzieć dluzej coś obejrzeć w tv to czeka na mnie mimo ze jest zmęczony nie położy sie spac tylko siedzi i czeka bo musimy iść razem do łóżka. Tego jest tak wiele ze nie sposób wszystko zapamiętać i napisać.

  16. Kasia o 01:05

    Nigdy nie wiem kiedy „spadnie bomba” tzn kiedy coś mu sie nie spodoba lub coś albo ktoś go zdenerwuje to może sie stać każdego dnia i w każdej chwili a już nie daj Boże na mnie sie wścieknie. Wtedy robi te swoje wielkie wściekłe oczy, zaciska usta… widok jest okropny (ja sie go w tym momencie boje) jego twarz w tym momencie wyglada jak u psychopaty i proszę mi wierzyc ani trochę nie przesadzam (zreszta potwierdza to tez jego była żona z która mam kontakt i która wychowuje jego córkę aspergerową) on i jego córka w chwili ataku wyglądają identycznie (jego córka ma stwierdzony autyzm asperger). Oni nie kontrolują swoich zachowań absolutnie nie potrafią nad tym panować i co najciekawsze w chwili ataku kompletnie nie myślą o konsekwencjach swoich czynów natomiast jak już sie uspokoją on czy ona zachowują sie jakby nic sie nie stało. On mnie pyta: ale dlaczego jestes zła? Co ja takiego zrobiłem? A czasami nawet nie pyta tylko przechodzi do porzadku dziennego.

    1. maja o 00:09

      Droga Kasiu .Doskonale znam te wybuchy wściekłości które przychodzą tak niespodziewanie.Te wściekłe oczy i zaciśnięte usta.Wrzeszczaca twarz przy mojej twarzy ,zrzucanie wszystkiego z komody na podłogę,rzucanie przedmiotami o ścianę,z wściekłości ściskał mi rękę i mówił cicho bo dzieci usłyszą.Oczywiście była to moja wina i musiałam ponieść karę.Potem nie odzywal się do mnie ,a jak chciałam mu powiedzieć . że nie zgodzę się na takie traktowanie to włączał tv na cały regulator albo szybko wychodzi z domu.Nigdy mnie nie przeprosił bo jak powiedział ” moje zachowanie jest spowodowane twoim zachowaniem ,to ty jestes wszystkiemu winna” Tyle lat robił mi wodę z mózgu.Wyrzadzil mi tyle krzywdy.

  17. Kasia o 01:19

    Oczywiście kontaktów towarzyskich ZERO, ja tez bo dobrze jest jak ja siedze w domu. Z jego byłą kontaktuje sie po kryjomu ponieważ to jest jego największy wróg. Dlaczego? Bo odeszła od niego, zostawiła po 14 latach. Nie mogę nigdzie ruszyć sie sama, do rodziny wyjechać, do koleżanki wyjechać na weekend np. Nie mogę bo on jest zazdrosny, w jego mniemaniu wszyscy szukają mi innego faceta (bo on wie ze jestem z nim nieszczęśliwa) to tez zabezpiecza sie trzymając mnie w domu. I co tez ważne wszystko co on chce MUSI być, będzie prosił tak długo ze człowiek dla świetego psychicznego spokoju zrobi co on chce a jeśli prośba nie pomoże to groźby i szantaż. Tak samo zachowuje sie jego córka. Co ciekawe ci ludzie nie znoszą krzyku to na pewno.

    1. maja o 21:01

      Droga Kasiu ,jeśli mogę pani coś poradzić to z tego pieca chleba nie będzie.Nie licz kochanie na zmianę na lepsze.Bedzie coraz gorzej.Nic nie zrozumie i nie będzie nigdy Panią szanował.Ja Przeżyłam 41 lat bo cały czas wierzyłam ,że mąż się zmieni.Asy się nie zmieniają.Uciekaj od tego piekła jak najdalej bo pomiesza Ci w głowie i nie będziesz wiedzieć co jest prawdą a co kłamstwem.Stracisz szacunek dla samej siebie i dojdzie do tego ,że będziesz obwiniala się za jego agresję.To jest paranoja.Uciekaj……..

      1. Kasia o 21:39

        Nie wiem czy Pani to odczyta ale mimo wszystko DZIEKIJĘ! Wszystko co Pani pisze ja wiem tylko ze nie mam możliwości ucieczki na ten moment🙁ale będę robić wszystko żeby uciec. To ze muszę odejść (uciec bo odejść normalnie sie nie da) to dla mnie oczywiste. Dziekuje jeszcze raz za ten komentarz😊

  18. mama o 03:10

    bardzo proszę nie szykanujcie ludzi z ZA!! od niedawna przeżywam dramat, i to podwójny. Pierwszy, to zdiagnozowano u mojego 8 letniego synka ZA.. Od lat wielu specjalistów zauważało cechy ZA u mojego syna, miał m.in. zdiagnozowaną nadwrażliwość dźwiękową, zaburzenie SI.. Jego IQ 150.. I nagle szok, wszystko się zawaliło po tym jak mąż odszedł.. Mąż nieczuły, sztywny, potrafiący jedynie odgrywać uczucia (mówił zresztą sam o sobie, ze jest świetnym “aktorem”).. Mąż obciążył syna swoim odejściem, ponieważ jego tłumaczeniem było to, że nie miał spokoju w domu (syn mu wyłączył komputer w trakcie świąt). Po wyłączeniu komputera mąż zrobił karczemną awanturę synowi i się wyprowadził.. Wcześniej był szereg innych sytuacji, aż po drastyczne (nie będę opisywac).. Syn nie potrafił zmierzyć się z ostatnią zmianą, wpadł w depresje, mówił że się zabije.. Poszłam z nim do psychiatry.. Psychiatra potwierdził, że syn jest bardzo sztywny, nieelastyczny, że ma pełny ZA. Z racji swojego załamania nerwowego został skierowany do ośrodka (oddział dzienny, zajęcia po lekcjach). Z prymusa w szkole (prawie same 6-tki, nieliczne 5 tki) spadła na ostatnie miejsce – codziennie jedynki. W końcu wezwano mnie do szkoły.. Konsylium pedagogiczne (wychowawczyni, pedagog, deyrektorka) stwierdziły że coś bardzo złego się dzieje z synem.. “ucieszyły” się gdy powiedziałam ze ma zdiagnozowany ZA. Dyrektorka na to krzyknęła na pedagog – a nie mówiłam rok temu? A na to pedagog – ja też mówiłam.. Zaczelam się zastanawiać i doszłam do wniosku, ze mój mąż na pewno ma ZA.. Niezdiagnozowanego.. Nie będę przedstawiać analizy, ale jest b klasyczna – antyspołeczny, nie rozumiejący uczuc, krzywdzący (nie chce splycac)… Teraz wie, ze syn ma problem.. i jak grochem o sciane.. Za moimi plecami kupil mieszkanie i ma zamiar, żeby syn zaczal po lekcjach przychodzić do niego z “kluczem na szyi” (tak się wyrazil o nim).. wiedzac, ze syn jest niesamowicie niezaradny życiowo, potrafi się zamyslec na ulicy, wpaść na rozne murki, nie potrafi zawiazac sznurowek (majac jednocześnie absolutnie swietna pamięć, wybitna zdolności matematyczne itd.).. Syn dzisiaj szalal na widok ojca gdy przyszedł w odwiedziny (spontanicznie zresztą).. Szalał rzucając wszystkim co miał pod reką, demolując mieszkanie.. Wcześniej męża nie było miesiąc (wyjazd za granicę).. Teraz mu mąż będzie zaburzać środowisko zabierając do jego nowego mieszkania.. Dodam, ze syn nienawidzi ojca.. Uważa go za oszusta, ze ojciec traktuje go jak zabawkę (cytaty). Strasznie się boję, że stan dziecka się pogorszy.. Obecnie w ośrodku jest pod kontrolą psychologa, terapeutów, ale ze swojej strony nie dopełniam zaleceń (jak najbardziej stabilne otoczenie). Nie potrafię przemówić męzowi do rozsądku..

    i jeszcze jedno odnośnie rozmnażania się z ZA.. Nie wiem, ja się modlę za szczęście mojego syna, może znajdzie powołanie i będzie księdzem ( o dziwo sa o tym mowi od dłuższego czasu).. Etycznie sprawa jest problematyczna…. Jednak wybor należy do każdej osoby indywisualnie… ale jak wiedze relace mojego “autystycznego” męża i dziecka z ZA, to ręcę opadają.. nikomu nie życzę tak skrajnego doświadczenia… czasami płaczę, wszystkiego mam dość.. ale wiem że musze być silna dla dziecka.. bo kto mu pomoże? :((

    1. Kasia o 22:09

      Kochana, chcesz posłuchać opowieści o prawdziwym dramacie z ZA? Musiałabym opowiedzieć przez tel ponieważ mailem nie mogę. Jestem śledzona na każdym kroku. Mail mam na podglądzie, whatsapp, smsy itd. Napisze w miarę w skrócie. Poznałam faceta 3 lata temu nie miałam pojęcia o jego ZA ponieważ nigdy wcześniej nie miałam z tym styczności. Facet był z zagranicy. Wyjechałam z córka do niego. Okazało sie dość szybko ze jego córka ma ZA o czym mi nie powiedział (stwierdził pózniej ze sie wstydził) starałam sie zrozumieć zachowanie jego corki (bo on na początku dużo „grał” tzn był aktorem żeby ukryć…) potem poznałam jego matkę, siostrę, była zonę i zaczęłam tez widzieć jego dziwne zachowanie ale myślałam ze musimy sie dotrzeć bo przecież ludzie koło 40 po przejściach musza sie dotrzeć. Po krotce, on nie zdiagnozowany (obecnie jest diagnozowany dlatego ze są duże problemy z nim) jego córka zdiagnozowana w 3 roku życia. Obecnie jesteśmy obserwowani przez prawie wszystkie instytucje od psychologicznych poprzez te które zajmują sie bezpieczeństwem dziecka (mojego) dlatego ze jak już pisałam z nim są problemy a z jego córka (13 letnia) jeszcze większe. Jego była żona uciekła (dosłownie) od niego z córka. On chciał ja przejechać samochodem (sprawa była w sądzie), od rozwodu minęło 5 lat a on dalej jej grozi śmiercią. Jego córka kopała swoją mame w brzuch gdy ta była w 8 miesiącu ciąży z nowym partnerem. Jego córka kopie wpada w szał rozwala wszystko co ma pod ręka, laptop, telewizory, drzwi, krzesła, stoły, tel dosłownie wszystko. Chcesz więcej…? Dodam ze jego córka została zdiagnozowana ZA z niskim ilorazem inteligencji. On ma identyczne zachowanie podejrzewam że tak samo go zdiagnozują. Tak ze proszę Cie nie mów mi czy komukolwiek że szykanujmy ludzi z ZA! To co napisałam to zaledwie skrawek…

    2. Kasia o 22:20

      Dodam: zachowanie jego corki: wobec matki, gryzienie do krwi,kopanie,bicie,wyzywanie od kurw i najgorszych. Zachowanie wobec partnera matki: bicie kopanie, plucie, wyzywanie od najgorszych (ze nie wspomnę o biciu mojej 3 lata młodszej corki). Mam nawet filmik gdy ta młoda panna jest w akcji! Ja odnośnie swojego partnera powiem krótko: złamanie ręki, bicie, popychanie, uderzenie z główki w nos tak ze wyszły siniaki pod oczami. Chcesz więcej???? Możemy pogadać tel. I co dalej powiesz ze ludzie szkanują ludzi z ZA????

  19. Kasia o 23:26

    Z tego co przeczytałam tutaj już dawno temu, to ja trafiłam na najgorszy Autyzm z możliwych🙁 bo pare przypadków jest takich ze to inteligentni ludzie mimo zaburzenia. Maja stanowiska, potrafią zarabiać, kupowac mieszkania itd. Mój przypadek jest skrajny🙁 totalny brak logiki, totalny brak używania mózgu🙁 praca w zakładzie chronionym za najniższa krajowa za totalne minimum. Oraz brak pomysłu (raczej chęci z racji choroby) na lepszą pracę🙁 tak jest jemu wygodniej nic nie robić (ja to nazywam przedszkolem) pójść posiedzieć 8 godz i już, gotowe.

  20. Aspi o 14:40

    Widzę, że komentują tu głównie Panie. Głównie żony Aspergerowców.
    Na tę stronę zawitałem szukając dodatkowych informacji o ZA.
    Jestem mężczyzną z ZA, mężem i ojcem, dokładnie takim samym jak opisywane przez Panie przypadki. Czytając te kilkanaście historii życiowych widzę w nich siebie. Moja żona ma ze mną krzyż Pański, wiem o tym, mam tego świadomość, ale w większości przypadków kompletnie nad tym nie panuję.

    Dużo mi jednak dało zdiagnozowanie ZA, bo dzięki temu dowiedziałem się, jak sobie z pewnymi rzeczami radzić. Dodatkowo nagle wszystko stało się jasne i klarowne, całe życie, problemy z rówieśnikami, bycie dziwakiem, odmieńcem etc. Wszystko nagle stało się jasne i oczywiste.

    Pracuję nad sobą, czasem lepiej czasem gorzej, ale chyba idę w dobrym kierunku. Nie chcę stracić żony i dzieci, kocham ich, ale do prawdy nie umiem robić tak, jak inni mężowie i ojcowie. Obserwuję ich po sąsiedzku i zazdroszczę. Ale ja nie umiem. Tak jak nie umiałem w przedszkolu bawić się z dziećmi, jak nie umiałem rozmawiać z rówieśnikami, nie umiałem się obronić jak mnie linczowano w szkole podstawowej i średniej, jak mnie poniżano i odrzucano za niezidentyfikowaną inność. Ale pewna Kobieta mnie pokochała, nie zdając sobie chyba sprawy w co się pakuje, bo diagnoza wyszła po 9 latach małżeństwa. Ale staram się, ona też się stara, spokojnie mi tłumaczy to i owo, ja dzięki temu nie mam już takich napadów złości, nauczyłem się w porę powiedzieć sobie “Aspi spokój!” i mając świadomość swoich problemów radzę sobie jako tako z nimi.

    Myślę, że kluczowe jest zrozumienie problemu i uświadomienie go sobie samemu. Dzięki temu można spróbować to kontrolować i w miarę możliwości przeciwdziałać.

    Pozdrawiam wszystkie Żony piszące tu komentarze i zbiorczo przepraszam za tę nieszczęsną przypadłość, która truje życie i Wam i nam.

    1. Klara o 13:52

      Witam
      Bardzo dziękuję za Pana wypowiedź.
      To niezwykle ważne . Podziwiam odwagę i siłę pracy nad sobą.
      Mam przyjaciela ZA , którego kocham .
      Widzę jego cierpienie i pracę nad sobą, niezrozumienie , samotność i wściekłość .
      Szanuje go . Stawiam granice .
      Staram się rozumieć .
      Ale tez cierpię , gdy zapominam kim jest i co może , a co jest poza jego zasięgiem .

      Dzirkuje , ze Pan to napisał .
      Szukałam wiele wypowiedzi dorosłych z ZA na temat ich codzienności .
      Gdybym miał Pan ochotę napisać cos więcej o tym jak rozumie Pan swoją rzeczywistość , relacje w rodzinie …
      Byłoby to dla mnie o dla wielu kobiet dużą pomocą w zrozumieniu jak przezywają świat ludzie z ZA

      1. Aspi o 22:30

        Pani Klaro,

        jeśli dobrze Panią zrozumiałem, to prosi mnie Pani o napisanie jak wygląda moje życie.
        Tylko, że to temat na książkę a nie jeden post.
        Generalnie odkąd jestem świadomy ZA wygląda to inaczej, niekoniecznie lepiej, ale mam świadomość pewnych rzeczy, których wcześniej nie miałem. Wiem już, dlaczego nie udawało mi się skupić w szkole (choć uczniem byłem jednym z najlepszych), czemu miałem fanatyczne pasje, czemu nie miałem przyjaciół, czemu wciąż obrywałem, czemu śmiano się ze mnie, czemu zawsze byłem nazywany “kujonem”, “idiotą” i tak dalej. Także dzisiaj nie umiem w pełni zauważyć niuansów towarzyskich w pracy, kto z kim i dlaczego, czemu kolega lepiej zrozumiał szefa i tak dalej. Dużo by pisać. A relacje w rodzinie? Trudna sprawa, moje napady furii i wściekłości burzą wiele z tego, co udaje mi się mozolnie zbudować, ale staram się nad tym panować i coraz lepiej mi idzie. “On ma swój własny świat” – to słyszałem wiele razy jeszcze jako dziecko. Albo “debil społeczny i emocjonalny” – te miłe słowa od żony 🙂

        Więc pyta Pani jak się czuje? Nie da się tego jednoznacznie opisać, to cała gama szarpania emocjonalnego, od powracających depresji po euforię w ciągu jednego dnia. Idę ulicą i jestem JA, indywiduum, a dookoła otoczka, świat zewnętrzny, i ludzie, którzy mijają mnie na ulicy, czasem na nich wpadam, którzy mają manię patrzenia na mnie, patrzenia mi w oczy, chociaż ja tego nie znoszę. I idę tym chodnikiem, podziwiam płytki chodnikowe, a w mojej głowie jedynie chęć zajęcia się tylko tym, co mnie interesuje, bez konieczności zajmowania się głupimi sprawami dnia codziennego.

        Nie wiem czy odpowiedziałem na Pani prośbę. Może rzeczywiście trzeba napisać o tym książkę.

    2. kolia o 15:25

      Witam. Przyłączam się do prośby Klary. Również jestem żoną ZA. Całe lata o tym nie wiedziałam.
      Wiem, że każdy ZA jest inny. Mój ma problemy z uzależnieniami i agresją.Aby nie zwariować zdystansowałam się do niego, związku i samej siebie.
      Pozdrawiam serdecznie

    3. kobieta_Polka o 09:58

      Drogi Aspi,
      bardzo podziwiam to, że przyjąłeś diagnoz, próbujesz zrozumieć i zmienić siebie. Jestem żoną mężczyzny z ZA od 23 lat. Potwierdzam to, co piszą inne panie, mąż zawsze zrzucał winę na mnie za wszystko. Stosował tzw. ghostlightning – kiedy mówiłam mu, że boli mnie to, co robi czy mówi, twierdził, że on nic takiego nie zrobił, czy nie mówił, że to moje przywidzenia. Oczywiście krzyki i wściekłe machanie głową tuż przed moją twarzą zdarzały się często. Żyłam w ciągłym poczucie zagrożenia, kiedy będzie następny wybuch. W sumie, to sama utrzymywałam dom, bo on “nie mógł”, pomimo doktoratu znaleźć lepszej pracy niż sprzedawca.W końcu złapał mnie za szyję ze słowami “Zabiję cię i spalę dom”. Dzieci kazały mi wezwać policję, a policja kazała mu się wyprowadzić. I od tej ulga. Ostatnio niechcący stłukłam szklaną miskę. I zdałam sobie sprawę, że nikt mnie za to nie skrzyczy! Że mogę po prostu posprzątać szkło i nie czuć się, jak najgorszy człowiek na ziemi!Mąż w ciągu pół roku nie spotkał się z dziećmi ani raz i nie ma takiej potrzeby. Oczywiście, to ja jestem winna rozstania.
      20-letnia córka, również z ZA, jest całkiem inna. Jesteśmy w trakcie diagnozowania. Czasami traci równowagę, ale daje sobie powiedzieć, że podniosła głos i się uspokaja. Kiedy ochłonie – rozmawiamy o tym, jak nie powinna się zachowywać. Teraz wiem, że muszę do niej mówić wprost, bo nie domyśli się, że coś powinna sama zrobić. Kiedy jest przeładowana bodźcami, pozwalam jej zamknąć się w pokoju i odreagować. W komunikacji miejskiej nosi słuchawki, bo to ją separuje od nadmiaru wrażeń. Jest świadoma tego, że nie rozumnie podtekstów wypowiedzi, czy zmiany intonacji głosu.
      Dlatego gratuluję Ci, że chcesz zrozumieć siebie, żeby Twoim bliskim było z Tobą łatwiej. Spróbuj wytłumaczyć swoim dzieciom, że kochasz je, nawet jeśli nie okazujesz tego tak, jak inni ojcowie. Mój 14 letni syn stwierdził, że tata traktował go, jak urządzenie, które wystarczy raz na jakiś czas naładować – tzn. dać jeść i będzie działać. Syn wie, że siostra ma ZA, że jej, czasami, dosadne uwagi, nie są kierowane złośliwością, tylko tym, że ona mówi wprost to, co myśli. Podziwiam, że chcesz słuchać neurotypowej żony, wiedząc, że to ona jest ekspertem w rozpoznawaniu i okazywaniu uczuć. Trzymaj tak dalej i nie przepraszaj za innych ZA. Każdy odpowiada za siebie. Ty, przynajmniej się starasz zmienić na lepsze. A to jest już bardzo dużo. Życzę powodzenia w tej codziennej mozolnej pracy.

    4. Taola o 16:22

      Sytuacja jest inna bo pan chce coś zmieniać a większość osób z ZA nie chce to dla nich zbyt duży wysiłek lepiej zbijać bąki na Internecie np Facebooku.

  21. Irmina o 12:16

    Wielu z nich chce mieć obsesyjnie dzieci. Ale już na poziomie relacji z partnerką nie potrafią stworzyć jakiejkolwiek bliskości. Seks jest tylko narzędziem do tego, jak pralka do prania i taki sama jest relacja do żony podczas seksu jak do pralki podczas prania. Zaspokaja pewną potrzebę. To już powinno dać do myślenia, że w sumie relacja z potencjalnym dzieckiem ograniczy się do tego, co tatusiowi będzie sprawiać przyjemność (choć niekoniecznie dziecku).
    To prawda, oni nie chcą się zmieniać i się nie zmienią. Tylko wyjątki potwierdzają regułę.

  22. Córka taty z ZA o 17:29

    Mój ojciec ma ZA. Mam apel ode mnie – dziecka do małżeństw, w których jest ktoś z z Aspergerem: nie decydujcie się na dzieci. Proszę. Zrobicie im emocjonalną krzywdę.

  23. Szukająca prawdy o 19:21

    Dzień dobry. Cały czas się zastanawiam czy mój mąż i dziecko maja ZA. Wcześniej nie miałam o takiej przypadłości pojęcia. Zaczęło się od związku z mężem. Niby wszystko okej ale cos jednak nie gralo od początku. Jednak wzielismy slub bo juz stuknela 30 i rodzina naciskala. Wyeskalowalo po urodzeniu dziecka, które ma pewne zaburzenia zachowania (agresja, perseweracje, odchodzenie od kontaktu jak to psycholog stwierdzila) ale ogólnie jest kochane i wydaje się zupełnie normalne. Maz przez pierwsze 2 lata miał obsesję na punkcie synka a ja bylam tzw. niepotrzebnym juz problem makerem. Maz niby okej ale nie wykazuje empatii wobec mnie. Nie widzi swoich przewinień i po kłótni nie przeprosi tylko traktuje jakby nic się nie stało. Teraz celowo się do niego nie odzywam po klotni i czekam już kilka dni. I tak mogę czekać do śmierci. Nie przeprosi i nie zabiega o kontakt. Nie zapyta o co mi wlasciwie chodzi. Zupelnie tego nie pojmuję. Podobnie jest gdy między nami teoretycznie jest dobrze. Nie mozna z nim pogadac o zwyczajnych tematach. Jak mu o kims opowiadam to nie slucha. Brakuje miedzy nami normalnej malzenskiej relacji. Mnie to doprowadza do szału bo jestem osobą towarzyską. Zazdroszcze innym koleżankom jak obserwuje normalne, czule zachowania ich mężów. Ja czuje się samotna we własnym domu. To raczej chore. Chciałabym w końcu się dowiedzieć czy to taki dziwny charakter meza czy może jakieś zaburzenie jednak. Synka będę diagnozować bo w nim jeszcze widzę potencjał 🙂

  24. Maggie o 10:31

    W którymś artykule o ZA na tym portalu było, że jak Aspie bedzie chciał cie zdradzić na pewno ci o tym powie. Sytuacja niewyobrażalna dla mnie, ale chyba dobrze obrazuje poziom empatii u tych osób. Oni są upośledzeni emocjonalnie, i nie zdają sprawy z istnienia uczuć wyższych u innych.
    A co się stanie jeśli tobie zachce się go zdradzić i ty go o tym poinformujesz?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Eskperci

dr hab. Agnieszka Kościańska

Dr hab. Agnieszka Kościańska – antropolożka kulturowa

 pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego.
Zajmuje się badaniami nad seksualnością, płcią i religijnością i związkami między nimi.
Publikowała m.in. w Kulturze i Społeczeństwie, Ludzie, Focaal. European Journal of Anthropology, Ethnologie Française, Sociologický časopis, Sexualities, Zeszytach Etnologii Wrocławskiej, Niebeskiej Linii.
Agnieszka Kościańska Była stypendystką m.in. rządu duńskiego (Uniwersytet Kopenhaski, 2005), Fundacji Kościuszkowskiej (New School for Social Research, 2006), Imre Kertész Kolleg Jena (2016, 2017/2018), Royal Society of Edinburgh (2017, Edinburgh College of Art) .
W latach 2010–2012 była beneficjentką  grantu Marie Curie International Outgoing Fellowship (instytucje goszczące: Uniwersytet Warszawski i Uniwersytet Harvarda).
W latach 2016-2019 uczestniczy w projekcie W stronę lat 70. – w poszukiwaniu nienormatywnych kultur seksualnych sprzed epoki HIV/AIDS (Cruising the 1970s: Unearthing Pre-HIV/AIDS Queer Sexual Cultures, CRUSEV) finansowanym w ramach programu Humanities in the European Research Area (HERA) i realizowanym na Uniwersytecie Edynburskim, Universidad de Murcia, Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie i Uniwersytecie Warszawskim.
Jest partnerką naukową w projekcie Birth control cultures in Poland 1945–1989.
 Od 2017 roku jest zastepczynią redaktora naczelnego “Ludu“.
Agnieszka Kościańska jest autorką książek
_______________________
dr hab. Remigiusz Kijak, prof.
pedagog specjalny

dr hab. Remigiusz Kijak, prof. – pedagog specjalny, Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Rzeszowski,

Uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego  na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.

Kierował Pracownią Badań nad Seksualnością Osób Niepełnosprawnych na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.

Samodzielny pracownik naukowy w Katedrze Biomedycznych Podstaw Rozwoju i Seksuologii Uniwersytetu Warszawskiego

Profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego i kierownik Zakładu Badań nad Niepełnosprawnością Intelektualną.

Ma za sobą  kilka zagranicznych staży naukowych m.in. na Lithuanian University of Educational Sciences, University of Lappland.

Uczestniczył w kilkunastu wyjazdach studyjnych w Europie. Publikował  z listy JCR między innymi w Sexuality and Disability.

Autor blisko 70 prac naukowych, w tym 7 monografii autorskich i 7 prac redakcyjnych – między innymi monografii:

Seks i niepełnoprawność – doświadczenia seksualne osób niepełnosprawnych intelektualnie  ( Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2010);

Seksualność człowieka z niepełnosprawnością intelektualną a rodzina  (Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 201);

Dorośli z głębszą niepełnosprawnością intelektualną jako partnerzy małżonkowie i rodzice (Oficyna Wyd. Impuls, Kraków 2017);

Redaktor naczelny polskiego czasopisma naukowego Niepełnosprawność i Rehabilitacja oraz indonezyjskiego czasopisma naukowego Education Quarterly Reviews wydawanego przez The Asian Institute of Research.

Członek komitetów naukowych czasopism zagranicznych:

– International Journal of Social Science Studies wydawanego przez Redfame Publishing USA,

Croatian Review of Rehabilitation Research

International Education Studies wydawanego przez Canadian Center of Science and Education Canada;

Jest t w komitetach  redakcyjnych polskich periodyków:

– Położna. Nauka i Praktyka Wydawnictwo Lekarskie PZWL,

Seksuologia Polska Via Medica Polskie Towarzystwo Seksuologiczne;

Konteksty Pedagogiczne; .

Od 2016 roku jest Członkiem Zespołu Pedagogiki Specjalnej oraz przewodniczący sekcji Andragogiki Specjalnej przy Komitecie Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk.

Jego główne zainteresowania naukowe to Disability Studies, badania nad niepełnosprawnością, metodologia badań jakościowych, współczesne orientacje w studiach nad seksualnością osób niepełnosprawnych, teoria pedagogiki seksualności osób niepełnosprawnych, dorosłość i starość osób niepełnosprawnych intelektualnie, zagadnienia budowania relacji, tematyka związków, małżeństwa i rodziny osób niepełnosprawnych, dyskryminacja, prawa osób wykluczonych, Inny – obcy, interakcjonizm.

Jest inicjatorem i autorem pierwszych w Polsce zajęć z zakresu pedagogiki seksualności osób niepełnosprawnych intelektualnie realizowanych przez kilka lat na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Obecnie prowadzi zajęcia Rozwój i zdrowie seksualne, Seksualność osób z niepełnosprawnością Intelektualną na Uniwersytecie Warszawskim i innych Uniwersytetach w kraju.

 

Andrzej Gryżewski

Andrzej Gryżewski – psycholog, seksuolog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, certyfikowany edukator seksualny.

Założyciel Gabinetu CBTseksuolog. 

Podczas studiów  specjalizował się w seksuologii klinicznej i sądowej. Kształcił się pod kierunkiem profesora Zbigniewa Lew-Starowicza. Ma za sobą także studia podyplomowe w zakresie psychoterapii poznawczo-behawioralnej z elementami terapii psychodynamicznej.
Pracował w Instytucie Seksuologii przy Polskim Towarzystwie Seksuologicznym, a następnie w Ogólnopolskiej Lekarskiej Przychodni Specjalistycznej Towarzystwa Rozwoju Rodziny.

Jest  członkiem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej.

Autor bestsellera Sztuka obsługi penisa.

Miłośnik squasha i dalekich podróży.

www.cbtseksuolog.pl

Dominik Haak

Dominik Haak – psycholog,

Studiował na  Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest psychologiem ze specjalnością z seksuologii klinicznej i psychoterapii zaburzeń.

Aktualnie zdobywa dodatkowe wykształcenie na podyplomowym studium seksuologicznym na tym samym uniwersytecie.

Członek Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Jego specjalnością jest pomoc psychologiczna i poradnictwo psychologiczno-seksuologiczne wobec osób zmagających się z niedogodnościami dotyczącymi tematyki orientacji seksualnej oraz tożsamości płciowej.

Regularnie poszerza swoją wiedzą poprzez uczestnictwo (bierne i czynne) w międzynarodowych konferencjach seksuologicznych.’

Agnieszka Szeżyńska

Agnieszka Szeżyńska – coachka intymności

Coaching Intymności,  Instytut Pozytywnej Seksualności

Prowadzi warsztaty Tli się czy płonie? Jak podtrzymać żar w stałej relacji? w Instytucie Pozytywnej Seksualności w Warszawie.

Certyfikowana coachka intymności, trenerka i pedagożka z 15-letnim doświadczeniem w edukacji dorosłych, rozwoju osobistym i szkoleniu trenerów, ekspertka w zakresie psycholingwistyki i komunikacji. Ukończyła studia z zakresu seksuologii i coachingu w międzynarodowej szkole Sex Coach University, gdzie obecnie wspiera rozwój kolejnych szkolonych ekspertów jako Student Advisor.

Współpracuje z Instytutem Pozytywnej Seksualności w Warszawie, należy do World Association of Sex Coaches. Orędowniczka inteligencji seksualnej jako jednej z podstawowych umiejętności dorosłego człowieka.

Prowadzi warsztaty i konsultacje dla par i osób indywidualnych. W swojej pracy pomaga klientom budować trwałe i szczęśliwe życie intymne w stałych relacjach. Specjalizuje się w pomocy w sytuacjach niedopasowania seksualnego – różnicach w poziomie libido, odmiennych potrzebach i fantazjach. Prowadzi szkolenia z zakresu podwyższania samoświadomości seksualnej, orgazmu kobiecego i radzenia sobie z zazdrością.

Więcej informacji:

coachingintymnosci.pl

facebook.com/coachingintymnosci

agnieszka@coachingintymnosci.pl

Maria Koniec
kosmetolog

Maria Koniec – kosmetolog

Maria Koniec jest kosmetologiem i ekspertem profesjonalnej pielęgnacji skóry.

Ukończyła Wydział Kosmetologii  Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

W swojej pracy w SkinClinic łączy najnowsze technologie estetyczne z metodami kosmetycznymi tworząc nowoczesne i efektywne programy do walki z niedoskonałościami i problemami skóry.

Ekspert w zakresie przeprowadzania zabiegów endermologii, LipoShock i Zaffiro oraz z wykorzystaniem ultradźwięków. Autorka licznych publikacji z zakresu kosmetologii.

 

dr Monika Bujanowska
internista, lekarz medycyny estetycznej

Dr Monika Bujanowska –  Internista, lekarz medycyny estetycznej.

Jest absolwentką Wydziału Lekarskiego na Akademii Medycznej w Łodzi. Stale uczestniczy w  szkoleniach i stażach w Polsce i za granicą z zakresu medycyny estetycznej i przeciwstarzeniowej.  Ponadto zajmuje się szkoleniem  z zabiegów z kwasem hialuronowym, toksyną botulinową.

Należy do  Europejskiego Stowarzyszenia Dermatologii Estetycznej i Kosmetycznej ESCAD oraz do Polskiego Towarzystwa Medycyny Estetycznej i Anti Aging.

W klinice SkinClinic  wykonuje zabiegi z zakresu medycyny estetycznej i przeciwstarzeniowej oraz zabiegi laseroterapii. W 2015 roku otrzymała prestiżowe wyróżnienie od serwisu znanylekarz.pl – Certyfikat Jakości i Zaufania.

dr n. med. Iryna Kozicka
ginekolog, położnik

dr n. med. Iryna Kozicka- specjalista ginekolog położnik

Dr Kozicka jest  absolwentką Lwowskiego Uniwersytetu Medycznego, jest ekspertem z zakresu ginekologii estetycznej.

Pracując długo na stanowisku starszego asystenta Szpitala Specjalistycznego Inflancka, zdobywała wiedzę i doświadczenie z zakresu diagnostyki i leczenia nietrzymania moczu u kobiet. Odbyła także liczne kursy w kraju i zagranicą , między innymi w Austrii i Niemczech.

Teraz pracuje w warszawskiej klinice SkinClinic, gdzie zajmuje się m.in. ginekologią estetyczną. Dotychczas ukończyła wiele szkoleń z zakresu stosowania kwasu hialuronowego w ginekologii estetycznej, wykorzystania nici w zabiegach liftingujących pochwy i krocza oraz laseroterapii w ginekologii estetycznej, prowadzone przez znanego wloskiego specjalistę Nicola Zerbinatti. Doswiadczenie w zakresie labioplastyki zdobywa pod kierownictwem znanego polskiego specjalisty Dr n. med R. Kuźlika, eksperta w dziedzinie ginekologii plastycznej.

Piotr Cywiński
sexcoach, edukator seksualny

Piotr Cywiński – sexcoach, edukator seksualny

Od lat jest zafascynowany pojęciem seksualności w – jak sam podkreśla –  miękkim znaczeniu tego słowa. Jest orędownikiem wolności seksualnej, akceptacji poglądów i zachowań oraz idei edukacji seksualnej dzieci, młodzieży i dorosłych dalekiej od
seksualizacji.

W życiu prywatnym i zawodowym promuje pojęcie bezpiecznych i świadomych relacji opartych na otwartości i zrozumieniu wzajemnych potrzeb. Zasada, która przyświeca mu w pracy to : „Człowiek jest istotą seksualną od kołyski, aż po grób
oraz „Jeśli nikogo nie krzywdzisz – to rób, co Ci w duszy gra.”

Na zlecenie Komisji Europejskiej i we współpracy z ministrą Magdaleną Środą współtworzył kampanię społeczną For Diversity. Against Discrimination.

Aktualnie  poszerza  wiedzę na SexCoachUniversity, gdzie ma zamiar w najbliższym czasie certyfikować się i pracować z ludźmi, pomagając im odkryć i zaakceptować ich własną seksualność oraz pracować nad komunikacją w relacjach.

Poza studiami w Szkole Głównej Handlowej, ukończyłem SAR – Sexual Attitudes Re-Asessment & Re-Structuring Training (AASECT) oraz ASPEX – Advanced Sexological Personal Exploration Xperience.

Od kilku lat prowadzi edukacyjne audycje radiowe Demoralizatornia oraz z Evgenią Aleksnadrową Sex: Wyszukaj, w których przybliżam słuchaczom ideę pozytywnej seksualności. Współpracuję też z Instytutem Pozytywnej Seksualności.

Izabela Cisek – Malec
coacherka ciała, nauczycielka świadomej seksualności

Izabela Cisek – Malec coacherka ciała, nauczycielka świadomej seksualności, trenerka rozwoju osobistego w obszarze relacji intymnych, mentorka

Najczęściej praktykuję techniki pracy z oddechem, ciałem, ruchem, świadomymi formami tańca oraz seksualności. Najbardziej interesuje mnie wspieranie innych w zaprzyjaźnianiu się ze swoim ciałem i zamieszkaniu w nim w pełni – powołałam do życia autorską metodę Coaching Ciała , która jest praktykowaniem uważnej obecności w ciele. Dzięki temu tworzy się przestrzeń, by swobodnie przepływała życiodajna i kreatywna siła – energia seksualna.

W pracy warsztatowej korzystam z metod i narzędzi (m. innymi NVC), które poznałam w trzyletniej Szkole Trenerów Rozwoju Osobistego przy Dojrzewalni Róż oraz podczas rocznego kursu Ruchu Autentycznego (INSITUTE FOR INTEGRATIVE BODY WORK AND MOVEMENT THERAPY w Wielkiej Brytanii).

Zgłębiam neotantrę i tao seksualności, praktykując je od wielu lat. Ukończyłam Clinical Sexology Live Training oraz Advanced Sexological Personal Exploration Xperience, szkolenia prowadzone przez Dr Patti Britton z San Franscisco, założycielkę SexCoachU, twórczynię integralnego coachingu seksualności (połączenia wiedzy medycznej z różnorodnymi programami rozwoju osobistego i duchowego).

Ukończyłam studia w podyplomowym Studium Pomocy Psychologicznej w Dziedzinie Seksuologii na UAM w Poznaniu.

Posiadam rekomendację trenerską I stopnia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Pomagam kobietom, które chcą zadbać o relację z własnym ciałem, by mogły lepiej zarządzać swoją energią, także seksualną. Jak również tym, dla których ważna jest intymność z samą sobą i innymi oraz świadomie tworzone relacje intymne. Przede wszystkim wspieram osoby, które pragną ucieleśnić swoją seksualność.

www.coachingciala.pl

Summary
Article Name
Izabela Cisek - Malec
Description
Izabela Cisek - Malec - coacherka ciała, nauczycielka świadomej seksualności, trenerka rozwoju osobistego w obszarze relacji intymnych, mentorka.
Author
Publisher Name
Portal Zdrowia Seksualnego
Publisher Logo
Prof. dr hab. med. Artur Mamcarz
specjalista chorób wewnętrznych, kardiologia

Artur Mamcarz – prof. dr hab med; Kierownik III Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii WUM

W 1983 ukończył studia w Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Specjalista chorób wewnętrznych (I stopień w 1987 i II stopień w 1990)[1] i kardiologii.

Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1988 w Akademii Medycznej w Warszawie, tytuł rozprawy  Nadciśnienie tętnicze graniczne. W 2001  uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Nieme niedokrwienie – częstość występowania, uwarunkowania kliniczne i prognostyczne znaczenie w trzech grupach pacjentów]. W 2015 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Przez ponad 20 lat związany z Szpitalem Bródnowskim. Od 2006 Kierownik III Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w Szpitalu na Solcu.

W kadencji 2005–2008 i w kadencji 2012–2016 Prodziekan ds. Oddziału Fizjoterapii II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. W kadencji 2016–2020 Prodziekan II Wydziału Lekarskiego ds. studentów IV–VI roku studiów.

Członek wielu towarzystw naukowych w tym m.in.: Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą, Europejskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą oraz Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Członek Komisji Medycznej Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

Autor lub współautor ponad 700 publikacji, w tym rozdziałów w książkach i monografii.

Współredaktor wielu książek z zakresu kardiologii, a także materiałów multimedialnych, dotyczących diagnostyki i leczenia choroby niedokrwiennej serca. Do jego głównych zainteresowań naukowych należy medycyna sportowa.

Jest twórcą i redaktorem naczelnym dwumiesięcznika Kardioprofil i członkiem zespołów redakcyjnych wielu czasopism medycznych.

Summary
prof. dr hab. med Artur Mamcarz - kardiolog
Article Name
prof. dr hab. med Artur Mamcarz - kardiolog
Description
Profesor Artur Mamcarz dla Portalu Zdrowia seksualnego mówi o skutkach chorób układu krązenia dla zycia intymnego kobiet i mężczyzn.
Author
Patrycja Wonatowska
edukatorka seksualna

Patrycja Wonatowska – edukatorka seksualna

Edukacją seksualną zajęłam się ponad 4 lata temu.
Współpracuję z organizacjami pozarządowymi, które upowszechniają wiedzę z
zakresu ludzkiej seksualności, ale także oferują wsparcie osobom narażonym na
wykluczenie społeczne.

Na co dzień działam na rzecz promowania zdrowia seksualnego i wiem jak ważne jest
wieloaspektowe spojrzenie na ludzką seksualność.

Rok temu dolączyłam do zespołu  Instytutu Pozytywnej Seksualności

Podczas pracy indywidualnej i grupowej poruszam aspekty medyczne, jak i społeczno-kulturowe.

Zrozumiała komunikacja seksualna, afrodyzjaki czy nowinki technologiczne to
zagadnienia, które są w samym centrum moich ostatnich zainteresowań zawodowych.

Monika Kowalczyk
body&sex coach, trenerka rozwoju osobistego

Monika Kowalczyk – trenerka rozwoju osobistego

Pani od przyjemności
Body&sex coach, trenerka rozwoju osobistego, instruktorka zajęć artystycznych. Człowiek orkiestra i kobieta renesansu.

Wspiera kobiety w budowaniu pewności siebie i odkrywaniu seksualności. Dzieli się wiedzą o emocjach, asertywności, kreatywności oraz wielu innych ważnych w życiu umiejętnościach.
Instruktorka tańców kobiecych i świadomości ciała, tancerka. Specjalizuje się w burlesce i szeroko rozumianym tańcu brzucha.

Liderka projektu taneczno-rozwojowego ASTARTE.

Wulkan energii oraz pasjonatka improwizacji.

Ukończyła liczne kursy, a także warsztaty z zakresu pracy z ciałem (analiza ruchu – LMA/BF, podstawy DMT, choreoterapia, taniec i ruch w edukacji i rozwoju, improwizacja ruchu i symbolika ciała, ruch autentyczny).

Katarzyna Grzybowska
 położna

Katarzyna Grzybowska – położna

Centrum Usług Edukacyjno Położniczych Dom Narodzin

Zawód położnej wykonuję od 1989 r.

Na początku pracy zawodowej związana byłam ze Szpitalem Klinicznym Nr 2, im. Księżnej Anny Mazowieckiej przy ul. Karowej .

Od początku lat 90 zainteresowałam się zmianami powstającymi w polskim położnictwie i zaczęłam propagować ideę porodu naturalnego i praw kobiet do wyboru miejsca porodu.

Na stałe nawiązałam współpracę z Fundacją Rodzić po Ludzku  także  jako współorganizatorka’ Akcji Rodzić po ludzku.
W 1996 r.  byłam organizatorką sali do porodu w wodzie w bloku porodowym w Wołominie .

Współpracuję z samodzielną praktyką położniczą w Hanowerze , w Holandii gdzie odbyłam staże w Domu Narodzin i przy porodach w domu. Razem z zespołem samodzielnych położnych stworzyłam Model Opieki Okołoporodowej w Praktyce Pozaszpitalnej, przyjmuję porody w domu.

Od 1996- do chwili obecnej, prowadzę zajęcia we własnej Szkole Rodzenia – Centrum Usług Edukacyjno Położniczych „Dom Narodzin”. Od 1998 roku, moja indywidualna praktyka położnej wpisana została do rejestru Warszawskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych pod numerem 514
Aktywnie działam w Stowarzyszeniu Położnych i Rodziców Dobrze Urodzeni.

Aktualnie jestem związanaze Szpitalem Św. Zofii i pracuję w bloku porodowym.

Wraz z grupą położnych zainicjowałam i przygotowałam projekt Zielonej linii oraz projekt oddziału porodów naturalnych samodzielnie prowadzonego przez położne w Szpitalu Św. Zofii. Współorganizuję konferencje i szkolenia dla położnych.

25.o8.2011r. Ministerstwo Zdrowia doceniło moją pracę, honorując mnie medalem za zasługi dla ochrony zdrowia.

Anna Jabłońska
psycholog, seksuolog

Anna Jabłońska – psycholog, terapeuta dzieci i młodzieży

Absolwentka Psychologii i Pedagogicznych Studiów Kwalifikacyjnych Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie oraz podyplomomowych studiów z zakresu Seksuologii Klinicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Ukończyła studia z zakresu Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka, Wychowania do Życia w Rodzinie oraz szkolenie z zakresu Terapii Poznawczo-Behawioralnej Dzieci i Młodzieży.

Certyfikowana instruktorka masażu Shantala i Shantala Body Touch.

Członkini Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej oraz Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego.

Doświadczenie zawodowe zdobywała min na oddziale nerwic w Szpitalu Neuropsychiatrycznym w Lublinie; w Poradni Seksuologicznej i Patologii Współżycia przy Zespole Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie; w Instytucie Psychologii Zdrowia, Zespole Żłobków m. st Warszawy.

Specjalizuje się w psychologii dziecka i rodziny, seksuologii, terapii par i psychologii wychowawczej.

Prowadzi poradnictwo psychologiczne i seksuologiczne, diagnozę i terapię dzieci i młodzieży przejawiających zaburzenia zachowania i zaburzenia nastroju, psychoedukację, edukację seksualną oraz szkolenia i warsztaty dla dzieci i rodziców z zakresu seksuologii, umiejętności komunikacyjnych, wychowawczych i rozwoju osobistego.

Prowadzi wsparcie z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju poprzez zajęcia stymulujące prawidłowy rozwój dziecka. Zajęcia są zalecane szczególnie dzieciom z dysfunkcjami rozwojowymi i problemami emocjonalnymi. Wspiera rodziców małych dzieci poprzez prowadzenie instruktaży z zakresu masażu Shantala i instruktaży na temat właściwie dobranych zajęć czy sposobów zabaw z dziećmi wspomagających ich rozwój, rozwijających motorykę małą, kontakt społeczny itd.

Pracuje również z parami w zakresie podnoszenia poziomu satysfakcji ze współtworzonych związków, z rodzinami i pacjentami indywidualnie.
Założycielka Centrum Świadomego Rozwoju – Psycholog do Domu. Propaguje pracę w domu pacjenta jako środowisku z założenia przyjaznym i znanym. Zgodnie z tym założeniem instruktaże terapia prowadzone w taki sposób przynoszą lepsze i szybsze efekty. Prowadzi sesje bezpośrednio w domu pacjentów – wizyty domowe oraz przez skype.

USŁUGI:
• konsultacje psychologiczne;
• psychoterapia;
• wsparcie psychologiczne;
• interwencja kryzysowa;
• relaksacja;
• diagnoza i terapia dzieci i młodzieży;
• instrukataże prowadzone dla rodziców z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju małego dziecka;
• instruktaż masażu Shantala (masaż niemowląt i małych dzieci) dedykowany rodzicom małych dzieci;
• psychoedukacja;
• edukacja seksualna;
• warsztaty i szkolenia psychologiczne;
• terapia par;
• diagnoza i terapia psychologiczno – seksuologiczna;

Z zamiłowania fotograf. Mama Julii. Pasjonatka ogrodnictwa i zdrowego odżywiania.

dr Maciej Lewandowski
specjalista ginekolog położnik

dr Maciej Lewandowski – ginekolog, położnik

Od 1997 roku praktykuje tylko prywatnie, ale utrzymuje  intensywną działalność zabiegową, porodową i operacyjną we współpracy z prywatną

Wraz z dr Katarzyną Lewicką stworzył koncepcję autorskiej opieki lekarskiej, jej elementem jest współpraca z najlepszymi firmami diagnostycznymi w Polsce.

Uzyskał  europejski certyfikat umiejętności European Federation for Colposcopy and Pathology of Lower Female Genital Tract w zakresie koloposkopii.

Każdego roku  uczestniczy w najważniejszych wydarzeniach naukowych w dziedzinie ginekologii i położnictwa.

koloposkopia - certyfikat dr Macieja Lewandowskiego

www.lew-lew.com.pl

dr n. hum. Izabela Fornalik
pedagożka specjalna i edukatorka seksualna

dr n. hum. Izabela Fornalik – pedagożka specjalna i edukatorka seksualna

Jest wykładowczyną, , realizuje zajęcia dydaktyczne na Podyplomowym Studium Wychowania Seksualnego Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie.

Zdobyła doświadczenie w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną i niepełnosprawnością sprzężoną (osoby ze spektrum autyzmu, komunikujące się AAC, z niepełnosprawnością ruchową).

Od wielu lat prowadzi warsztaty i szkolenia dla osób niepełnosprawnych intelektualnie, ich nauczycieli i rodziców na temat seksualności. Jest autorką licznych publikacji na ten temat, między innymi poradników pt.: „Jak edukować seksualnie osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Poradnik dla specjalistów” oraz „Dojrzewanie. Miłość. Seks. Poradnik dla rodziców osób z niepełnosprawnością intelektualną.

W Stowarzyszeniu Bardziej Kochani oraz w Fundacji JiM w Łodzi prowadzi punkt konsultacyjny (dotyczący seksualności) dla rodziców oraz osób z niepełnosprawnością intelektualną i spektrum autyzmu. Obecnie zdobywa kwalifikacje psychoterapeutyczne w Szkole Psychoterapii Poznawczo- Behawioralnej Uniwersytetu SWPS, jest członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej. Jest ponadto członkiem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego – Przewodnicząca Zespołu ds. Seksualności Osób z Niepełnosprawnością.

Izabela Dziugieł
psycholożka, seksuolożka, psychoterapeutka

Izabela Dziugieł – certyfikowana sexological bodyworker czyli seksuolożka pracująca z ciałem

Ukończyłam wydział Społecznej Psychologii Klinicznej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, studia podyplomowe z seksuologii klinicznej, 4-letnie szkolenie w terapii poznawczo-behawioralnej.
Odbyłam szkolenie w Terapii Schematu u osób z osobowością z pogranicza (borderline), Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniu i terapii Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR). Trening seksuologiczny kontynuuję w American Association of Sexuality Educators, Counselors and Therapists (AASECT) i The International Institute for Sexological Bodywork.
Prowadzę terapię indywidualną osób dorosłych jak i terapię par. W pracy integruję wiele podejść  by osiągnąć cel, którym jest optymalne funkcjonowanie psychiczne, emocjonalne i seksualne. W mediach promuję pozytywne podejście do seksualności a rozważania o terapii, seksie i życiu i wpływie nowych technologii, publikuję na blogu:

http://sexytherapy.tv/

dr n. med. Katarzyna Bajszczak
psycholog-seksuolog kliniczny, seksuolog dziecięcy, psychoterapeuta

dr Katarzyna Bajszczak psycholog, seksuolog, seksuolog dziecięcy, psychoterapeuta, psycholog dzieci i młodzieży

Pracuje w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”, w Poradni Psychiatrycznej dla Dzieci i Młodzieży oraz w Poradni Endokrynologicznej.

W praktyce prywatnej zajmuje się psychoterapią dzieci i dorosłych ze szczególnym uwzględnieniem problemów związanych z rozwojem psychoseksualnym, dojrzewaniem płciowym, kształtowaniem tożsamości psychoseksualnej.

Jest doktorem nauk medycznych, absolwentką studiów doktoranckich na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Pracę doktorską pisała na temat jakości życia osób z zaburzeniami rozwoju płci. To bardzo rzadki zespół wad wrodzonych, które skutkują nieprawidłową budową wewnętrznych i zewnętrznych narządów płciowych.

Wcześniej ukończyła Wydział Psychologii Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej,  Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2-letnie podyplomowe studia specjalizacyjne z seksuologii klinicznej oraz 4-letnią szkołę psychoterapii prowadzoną przez Centrum Terapii Poznawczo-Behawioralnej i Oxford Cognitive Therapy Centre.

Uczestniczy w krajowych i międzynarodowych projektach badawczych dotyczących funkcjonowania osób z zaburzeniami rozwoju płci. Prowadzi działalność dydaktyczną obejmującą te zagadnienia.

Regularnie bierze udział w konferencjach, sympozjach i szkoleniach poświęconych zaburzeniom seksuologicznym oraz endokrynologicznym.

Jako psychoterapeuta z długim doświadczeniem, szkoli osoby, które dopiero zastanawiają się czy chcą zostać psychoterapeutami.

Zainteresowania naukowe i zawodowe to: zaburzenia rozwoju płci i dojrzewania płciowego, społeczne funkcjonowanie osób z zaburzeniami rozwoju płci, stosunek do własnego ciała, stygmatyzacja i lęk przed oceną związane z nieprawidłowymi narządami płciowymi, psychoterapia zaburzeń seksualnych osób dorosłych, psychoterapia zaburzeń nastroju i zaburzeń lękowych, szczególnie tych związanych z nieprawidłowym rozwojem psychoseksualnym.

katarzynabajszczak@gmail.com

www.bajszczak.pl

 

 

mgr Elżbieta Kaden
położna, rehabilitantka poporodowa

Elżbieta Kaden – położna, rehabilitantka poporodowa

Magister położnictwa; absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Wydział  Nauki o Zdrowiu.

Jest  terapeutką biofeedback.  Zajmuje się w rehabilitacją mięśni dna miednicy.
Prowadzi Poradnię Wczesnej Rehabilitacji Poporodowej i Uroginekologicznej w Centrum Medycznym ‘Żelazna ” w Warszawie.

Jest wykładowcą WUM, autorką licznych artykułów w prasie branżowej, e-booka o alternatywnych metodach łagodzenia bólu porodowego, akredytowanych szkoleń dla położnych.
Prywatnie matka dwóch córek, entuzjastka podróży, ineresuje się historią sztuki, lubi jazz ,chillout i kino ( głównie europejskie ).

dr Agata Loewe
seksuolog, edukatorka seksualna

dr Agata Loewe – seksuolożka, założycielka Instytutu Pozytywnej seksualności

Absolwentka Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie na wydziałach Psychologii Klinicznej oraz Społecznej Psychologii Stosunków Międzykulturowych. Ukończyła  Institute for Advanced Studies of Human Sexuality w San Francisco z tytułem Doctor of Philosophy (PhD).

W 2014 roku ukończyła podyplomowe 4-letnie studia z Systemowej Terapii Rodzin w Ośrodku Szkoleń Systemowych w Krakowie.

Od  wielu lat działa w organizacjach pozarządowych zajmujących się wyrównywaniem szans dla osób narażonych na wykluczenie społeczne oraz promocją zdrowia psychicznego, reprodukcyjnego i seksualnego: KPH, Ponton, IGLYO, Trans-fuzja, YouAct .

Specjalizuje się w badaniach  nad płcią, orientacją seksualną, preferencjami seksualnymi i identyfikacjami płciowymi oraz alternatywnymi stylami życia.

Jest członkinią rady naukowo-konsultacyjnej MSM przy Krajowym Centrum ds. AIDS.

Jest członkinią AASECT (American Association of Sexuality Educators, Counselors and Therapists), ukończyła kursy specjalistyczne w Londynie (Pink Therapy – GSD) oraz Amsteradmie (UvA Sexuality, Sexuality, Society & Culture).

Pracuje na rzecz promocji Ruchu Pozytywnej Seksualności, bezpieczniejszych, odpowiedzialnych i konsensualnych zachowań oraz świadomych związków. Prowadzi warsztaty
dla profesjonalistów z dziedzin pomocowych (studentów i absolwentów psychologii, pedagogiki, seksuologii, coachingu itp.), dla entuzjastów rozwoju i pracy nad własną seksualnością, specjalistyczne kursy z zakresu seksualności osób pracujących z ludzką seksualnością (SAR, Live Training, ASPEX)

Pod superwizją psychologiczną i seksuologiczną zajmuje się poradnictwem psychologicznym i seksuologicznym oraz sex coachingiem.

Więcej informacji: agataloewe.commoreLove.eu

Instytut Pozytywnej Sekualności 

Agataloewe.com

Karo Akabal

Karo Akabal – trenerka seksualna

Założycielka pierwszej w Polsce Sex & Love School, oferującej kursy online dla kobiet, które chcą budować zdrowe relacje intymne i praktykować przyjemność w życiu codziennym.

Prowadząca kobiecą telewizję Sex & Love TV, autorka cyklu Listy od Karo,  trenerka przyjemności i efektywnej komunikacji w relacjach intymnych.  Propagatorka orgazmicznego stylu życia i pozytywnej seksualności. Licencjonowany sex-coach. Prywatnie mama nastolatki i dwóch synów. 

www.KaroAkabal.pl

dr Agnieszka Sura
dermatolog, specjalista medycyny estetycznej

Agnieszka Sura – lekarz medycyny,  dermatolog, specjalista medycyny estetycznej

Specjalizuje sie w medycynie estetycznej i laseroterapii.

Od 2004 roku  prowadzi praktykę prywatną.

Główne pola zainteresowania to odmaładzanie i regenaracja skóry przy użyciu nanowoczesniejszych technik chirurgii laserowej  i kwasu hialuronowego, także odmładzania i nawilżania okolic intymnych.

Jest członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Medycyny Laserowej i Chirurgii ASLMS.

Małgorzata Pogorzelska
Psycholog, certyfikowany seksuolog kliniczny

Małgorzata Pogorzelska – psycholog seksuolog

Psycholog.

Certyfikowany seksuolog kliniczny Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego.

Certyfikowany terapeuta poznawczo-behawioralny Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej.

Psychoterapeuta akredytowany przez EABCT (European Association for Behavioural and Cognitive Therapies).

Wykładowca Uniwersytetu SWPS w Warszawie, pracuje w Centrum Zdrowia Psychicznego,  w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci oraz prywatnym gabinecie gdzie zajmuje się terapią par oraz terapią indywidualną.

Główne obszary zainteresowań naukowych i zawodowych, to praca z dysfunkcjami seksualnymi, zwłaszcza obejmującymi problematykę zaburzeń popędu, podniecenia i orgazmu oraz leczenie zaburzeń seksualnych wiążących się z bólem.

dr Zbigniew Klimczak
specjalista angiolog

dr Zbigniew Klimczak – angiolog

 Od wielu lat prowadzi praktykę leczenia chorób naczyń.

Ekspert w wykonywaniu badań USG naczyń

Jest ekspertem 
leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorową (VTE), przewlekłej choroby tętnic kończyn dolnych (PAD), chorób układu limfatycznego, chorób tętnic nerkowych, trombofilii, niewydolności żylnej (żylaki), zaburzeń mikrokrążenia ( objaw Raynauda), choroby wieńcowej, tętniaków, udarów mózgu.

Zajmuje się także  naczyniowym zespołami uciskowymi, owrzodzeniami kończyn dolnych.

Więcej informacji: ameds.pl

Ewa Wituszyńska
PlumBum

Współzałożycielka PlumBum, pierwszej polskiej marki intymnych akcesoriów dla kobiet. Manager z wieloletnim doświadczeniem w obszarze marketingu i sprzedaży. Związana z branżą wydawniczą oraz social media. Prywatnie mama pięcioletniej Klary.
Więcej informacji o PlumBum: www.plumbum.com.pl

Anna Czarnecka
Coach ECPC, psychoterapeuta, trener rozwoju osobistego

Anna Czarnecka- psycholog, terapeutka

Założycielka Ośrodka Psychoterapii i Coachingu  Inner Garden.

Absolwentka  akredytowanej przez ICF Szkoły The Art and Science of Coaching prowadzonej przez Erickson College International z Vancouver we współpracy z Wszechnicą Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Posiada dyplom Erickson Certified Professional Coach, jest w trakcie akredytacji ACC w ICF ( International Coach Federation).

Ukończyla podyplomowe Dwuletnie Studium Terapii i Treningu Grupowego na Uniwersytecie Warszawskim, na kierunku Arteterapia i Trening Kreatywności.

Jako psychoterapeuta kształci się w Szkole Psychoterapii Ośrodka Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA , rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

Doświadczenie kliniczne zdobywała w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, na Oddziale Zapobiegania Nawrotom Psychoz ( F 10 ).

Prowadzi indywidualne sesje psychoterapii i sesje coachingowe, treningi umiejętności miękkich oraz warsztaty rozwoju osobistego. Swoją pracę poddaje stałej superwizji.

dr n. med. Robert Kowalczyk
psycholog, seksuolog

dr n. med. Robert Kowalczyk – psycholog seksuolog

Psycholog, seksuolog kliniczny  ze specjalizacją od  2007, biegły sądowy.

Absolwent Psychologii Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (2003),

Absolwent Studiów Podyplomowych z zakresu opiniowania sądowo – psychologicznego na Uniwersytecie Śląskm  w Katowicach (2007), Studium Doktoranckiego Wydziału Lekarskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Zabrzu (2007).
Kierownik Zakładu Seksuologii Wydziału Psychologii i Nauk Humanistycznych Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego.

Jako wykładowca współpracuje  z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym oraz Akademią Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.

Autor i współautor ponad 60. publikacji medycznych i psychologicznych o zasięgu krajowym i międzynarodowym.

Uczestniczy w realizacji wielu projektów naukowo-badawczych z dziedziny seksuologii, psychologii i psychiatrii.

Członek Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego oraz Rady Naukowej (MSM) Krajowego Centrum ds. AIDS.

Zainteresowania naukowe: zdrowie seksualne pacjentów cierpiących na schorzenia somatyczne i psychiczne, osób należącym do mniejszości seksualnych i genderowych oraz problematyka wczesnej interwencji seksuologicznej w grupie dzieci i dorosłych.

dr Stefan W. Czarniecki
specjalista urolog

lek. med. Stefan Czarniecki – urolog, certyfikowany diagnosta PTU

Specjalista urolog w przychodni AMEDS

Drugi urolog w Polsce, który uzyskał certyfikat EDAP TMS dla Ablatherm® HIFU.
Jest lekarzem rezydentem Urologii w Szpitalu Zachodnim w Grodzisku Mazowieckim.

Ukończył Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W szpitalu Mater Dei na Malcie odbywał rotacje kliniczne, a praktyki medyczne na oddziałach kardiologii inwazyjnej, medycyny wewnętrznej i medycyny ratunkowej.

Dr Stefan W. Czarniecki urodził się w USA. Studiował na Uniwersytecie McGill w Montrealu.

Posiada certyfikaty PTU w urologicznej diagnostyce ultrasonograficznej.

Uczestniczył w wielu kursach naukowych i doskonalących.

Jest wykwalifikowanym operatorem terapii RENOVA w leczeniu zaburzeń erekcji. Specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu tego schorzenia u mężczyzn, w jedynym centrum seksulogicznym VEDI Clinic w Polsce.

Jest członkiem PTU, EAU.

 

Agata Zaborek-Welikan
psycholog, hipnoterapeuta

Agata Zaborek-Welikan – psycholog, seksuolog, hipnoterapeutka

Absolwentka Szkoły WyższejPsychologii Społecznej w Warszawie gdzie ukonczyła studia z zakresu psychologii klinicznej oraz seksuologii klinicznej.

Specjalizuje się w terapii hipnozą.

Posiada państwowe uprawnienia zawodowe w zakresie prowadzenia hipnozy i hipnoterapii.

Prowadzi prywatną praktykę w Warszawie, gdzie zajmuje się leczeniem zaburzeń psychicznych (w tym zaburzeń seksualnych).

Łączy  klasyczne nurty terapii psychologicznej z technikami  transu i hipnozy, zyskując  narzędzie psychoterapeutyczne, pozwalające szybko i skutecznie uporać się z wieloma problemami. Często  pozytywne efekty odczuwane są już po pierwszych sesjach.

Hipnoza otwiera  świat  podświadomości. Podczas hipnozy terapeuta używa języka podświadomości operuje  symbolami, obrazami i pozytywnymi afirmacjami, które  mają pobudzić  umysł do zmiany.  W hipnozie można zmienić postrzeganie własnej przeszłości, a  dzięki pozytywnym wizualizacjom można zaprogramować umysł tak, aby dążył do wybranego celu. Można usunąć nawykowe zachowania lub przekształcić je w inne bardziej pożądane. .

Więcej: www.centrumhipnoterapii.pl

dr Jowita Dejewska
dermatolog, wenerolog, medycyna estetyczna

Absolewentka Wydziału Lekarskiego Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, od 13 lat pracuje jako dermatolog, od 8 lat – również jako lekarz medycyny estetycznej. Na co dzień zajmuje sie dermatologią kliniczną, alergiami skórnymi, dermatochirurgią, dermatoskopią znamion, laseroterapią oraz zabiegami z zakresu medycyny estetycznej. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego i autorką wielu artykułów publikowanych w czasopismach specjalistycznych.

Od kilku lat prowadzi w centrum Warszawy własny gabinet dermatologiczny.

DERMADERMIS Gabinet Dermatologii i Medycyny Estetycznej; ul. Jakubowska 22/1, Warszawa, Saska Kępa; Tel: 695 333 695.

Marta Niedźwiecka
Sex Coach

Pierwsza w Polsce sex coach, z dyplomem amerykańskiego The Institute for Advanced Study of Human Sexuality San Francisco. Ukończyła także Life Coaching na Collegium Civitas w Warszawie. Jest w zespole trenerskim Akademii Zwierciadła i pisze felietony do internetowego wydania magazynu. Współpracuje z Fundacją Mama, pomagając matkom w powrocie do kobiecości i seksualności. Prowadzi sesje indywidualne i przez Skype oraz warsztaty.

Więcej informacji: sex-coach.pl

Dorota Sakowska
Body worker, trenerka seksualna

Podczas spotkan i warsztatów zachęca do rozpoznawania i artykułowania swoich osobistych potrzeb, także intymnych, poznawania seksualnych możliwości własnego ciała. Propagatorka pozytywnej seksualności.

mgr Anna Tychmanowicz
Farmaceuta

Specjalista farmacji aptecznej. Od 12 lat prowadzi aptekę “Radosna” w Warszawie. Laureatka nagrody “Anioły farmacji” przyznawanej za przyjazny I wspierający stosunek do pacjenta.

Więcej informacji: radosna.pl

Sylwia Leszczyńska
Dietetyk kliniczny, psychodietyek

Właścicielka Instytutu  Zdrowego Żywienia i Dietetyki Klinicznej SANVITA
Absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.

Członek Polskiego Towarzystwa Dietetyki oraz Polskiego i Europejskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością. Autorka licznych publikacji w czasopismach, ekspert ds. żywienia w mediach (m.in. Sztuka życia, Miasto Kobiet, Kobiece Prawdy), ekspert w programie Sztuka życia.

Specjalistka w zakresie leczenia dietą niepłodności i obniżonej płodności, a także dietoterapii otyłości i chorób współistniejących.

Redaktor prowadząca czasopisma Współczesna dietetyka, autorka książki Dieta dla płodności.

Instytut Sanvita: ul. Bracka 18/46; 00-132 Warszawa-Śródmieście;

 Informacja i rezerwacja:+ 48 535 300 340;

info@instytutsanvita.pl
www.instytutsanvita.pl

dr n. med. Dariusz Wasilewski
psychiatra

dr n. med. Dariusz Wasilewski – psychiatra

Absolwent I Wydziału Lekarskiego AM w Warszawie.

Specjalista II stopnia w zakresie  psychiatrii, doktor nauk medycznych.

Dyrektor Dyrektor medyczny ambulatoriów Klinik Terapii ALLENORT., stały współpracownik Kliniki Psychiatrycznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Członek Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, Nowojorskiej Akademii Nauk oraz Międzynarodowego Towarzystwa Biomedycznych Badań nad Alkoholem (ISBRA).

Dwukrotnie odebrał nagrodę  rektora Uniwersytetu Medycznego za osiągnięcia naukowe.

Współorganizował ogólnopolską kampanię informacyjną  Depresja jest chorobą. Lecz depresję w latach 2001-2002 oraz Dzień Walki z Depresją od 2003 roku.

Jest konsultantem  Stowarzyszenia Aktywnie Przeciwko Depresji.

Był autorem cyklicznego programu telewizyjnego Psychiatria bez lęku i konsultantem seriali Na dobre i na złe, Barwy szczęścia, W rytmie serca, filmów dokumentalnych i fabularnych.

Jest organizatorem kursów specjalistycznych dla lekarzy.

Opublikował kilkadziesiąt prac i artykułów w prasie krajowej i zagranicznej.

W 2013 roku otrzymał od Polskiego Towarzystwa Lekarskiego order: „Zasłużonemu”.

Więcej informacji: psychomedica.pl

dr n. med. Maciej Zarębiński
kardiolog

dr n. med. Maciej Zarębiński – kardiolog

Jest specjalistą kardiologiem. Jest tez specjalistą II stopnia w zakresie interny.

Jest  Ordynatorem Oddziału Kardiologii Inwazyjnej w Szpitalu Zachodnim w Grodzisku Mazowieckim.

Doświadczenie zdobywał m. in. w Klinice Kardiologii Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie przy ul. Szaserów oraz w Klinice Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu: nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, migotania przedsionków, zawału serca

Ma wieloletnia praktykę w zabiegach koronarografii, angioplastyki tętnic wieńcowych (PTCA- percutaneous coronary angioplasty) i wszczepianiu stentów, także stentów uwalniających leki (DES- drug eluting stents).

Wykonuje również zabiegi przezskórnego zamykania ubytków w przegrodzie międzyprzedsionkowej (ASD) i PFO u pacjentów po udarach mózgu.

Więcej informacji: www.ameds.pl

dr Roman Sosnowski
urolog

dr Roman Sosnowski – urolog

Pracuje w Klinice Nowotworów Układu Moczowego Centrum Onkologii Instytut im. Marii Skłodowskiej – Curie w Warszawie.

Jego szczególne zainteresowania to diagnostyka i leczenie schorzeń nowotworowych układu moczowego m.in. raka gruczołu krokowowego (prostaty), nerki czy pęcherza moczowego. Jest autorem lub współautorem ponad 40 publikacji z tego zakresu.

W1999 roku uzyskał stopień doktora nauka medycznych a w 2006 roku uzyskał tytuł specjalisty urologa polskiego i europejskiego (Fellow of European Board of Urology).  Odbył kilka staży zagranicznych m.in. w Nowym Jorku, USA (Memorial Sloan-Kettering Cancer Center), Aarhus, Dania ( Skejby University) i  Kanadzie.

Uczestniczył  w wielu zjazdach i konferencjach polskich jaki i zagranicznych.

Od wielu lat angażuje się w działania związane z edukacją i świadomością zdrowotną społeczeństwa. Jest m.in. autorem programu profilaktycznego współfinansowanego przez Unię Europejską dotyczącą profilaktyki schorzeń uro-onkologicznych (www.mezczyzna45plus.pl). Ponadto aktywnie wspiera pomocą merytoryczną stowarzyszenia i grupy pacjenckie, studenckie i pielęgniarskie.

W wolnym czasie realizuje swoje pasje sportowe

Więcej informacji: romansosnowski.pl

dr n. med. Anna Lewitt
dietetyk

dr n. med. Anna Lewitt – dietetyk 

Absolwentka Wydziału Nauki o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Założycielka Centrum Medycznego dr n. med. Anna Lewitt Centrum Treningu Osobistego i Dietetyki – EGO.

Twórczyni autorskiego programu Skuteczne Odchudzanie.

Specjalizuje się w profilaktyce i wspomaganiu leczenia chorób cywilizacyjnych, przede wszystkim nadwagi i otyłości, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, chorób serca, anoreksji i bulimii.

Więcej informacji: centrumego.pl

dr n. med. Witold Rogiewicz
ginekolog położnik, ultrasonolog

dr n. med. Witold Rogiewicz specjalista ginekologii, połoznictwa i ultrasonografii

Ma certyfikat Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego (PTU) oraz certyfikatami Fetal Medicine Foundation (FMF).

Więcej informacji: rogiewicz.pl

dr Jan Karol Wolski
urolog, androlog, chirurg dziecięcy

dr Jan Karol Wolski – specjalista urologii, FEBU specjalista chirurg dziecięcy, specjalista urolog dziecięcy, konsultant ds. andrologii

Zainteresowania zawodowe to: 

Współpracownik Kliniki Leczenia Niepłodności “NOVUM” w Warszawie.

Więcej informacji: novum.com.pl

dr Beata Sterlińska
ginekolog położnik, ultrasonolog

Dużą część zawodowej uwagi poświęca antykoncepcji, leczeniu niepłodności, diagnostyce i leczeniu chorób szyjki macicy, laseroterapii.

Więcej informacji: beatasterlinska.ginweb.pl

dr Jacek Tulimowski
ginekolog położnik

dr Jacek Tulimowski – ginekolog położnik, ultrasonolog

Specjalizacje: antykoncepcja / HTZ, antykoncepcyjne wkładki wewnątrzmaciczne, prowadzenie ciąży, leczenie niepłodności, diagnostyka i leczenie chorób szyjki macicy – laser, kolposkopia, koagulacja, ultrasonografia – pełen zakres, cystoskopia, KTG.

Więcej informacji: jacektulimowski.ginweb.pl