W dzisiejszym świecie, w którym popkultura i aplikacje randkowe bardzo często opierają się na szybkim ocenianiu wyglądu zewnętrznego, demiseksualność może wydawać się zjawiskiem nietypowym. W rzeczywistości jest to jednak w 100% naturalna i coraz lepiej opisana przez psychologię orientacja. Demiseksualność definiuje się jako stan, w którym pociąg fizyczny do drugiego człowieka pojawia się wyłącznie wtedy, gdy zostanie z nim nawiązana niezwykle silna, głęboka i bezpieczna więź emocjonalna.
Dla osoby demiseksualnej sam wygląd fizyczny, nawet ten obiektywnie najbardziej atrakcyjny, nie jest w stanie wywołać pożądania. Oznacza to, że widok przystojnego nieznajomego na ulicy, aktora w filmie czy idealnego zdjęcia w internecie nie wyzwala u niej żadnego napięcia seksualnego. Pociąg ten rodzi się powoli i jest bezpośrednią odpowiedzią na poznawanie charakteru, intelektu oraz budowanie obustronnego zaufania.
Demiseksualność na tle innych orientacji
W seksuologii demiseksualność umiejscawia się na tak zwanym spektrum aseksualności (w szarej strefie, określanej z języka angielskiego jako gray-ace). Stanowi ona specyficzny pomost pomiędzy pełną aseksualnością (czyli trwałym brakiem odczuwania pociągu) a aloseksualnością (czyli standardowym odczuwaniem pociągu do innych ludzi, w tym nieznajomych, na podstawie ich wyglądu lub zapachu).
Jak przebiega proces powstawania pociągu?
Aby zrozumieć, jak funkcjonuje osoba demiseksualna, mechanizm odczuwania pożądania warto podzielić na 2 wyraźne etapy:
-
Pociąg pierwotny (zewnętrzny): To natychmiastowa reakcja organizmu na wygląd, ciało, zapach czy mowę ciała obcej osoby. Osoba demiseksualna w ogóle tego etapu nie doświadcza.
-
Pociąg wtórny (wewnętrzny): To pożądanie, które rozwija się z czasem, wyłącznie w odpowiedzi na bliskość, wspólnie spędzony czas, okazywaną czułość i intymność emocjonalną.
Dla kogoś, kogo dotyczy demiseksualność, wejście w relację intymną jest możliwe dopiero na tym 2 etapie. Co niezwykle ważne, zbudowanie więzi emocjonalnej nie daje 100% gwarancji, że pociąg fizyczny ostatecznie się pojawi, ale jest to warunek absolutnie konieczny, aby w ogóle miał on szansę zaistnieć.
Relacje i randkowanie z perspektywy demiseksualnej
Świat współczesnego randkowania potrafi być dla osoby demiseksualnej środowiskiem niezwykle przytłaczającym. Aplikacje randkowe w 90% opierają się na błyskawicznej, powierzchownej ocenie atrakcyjności wizualnej w ułamek sekundy. Taki mechanizm całkowicie mija się z potrzebami kogoś, kto do poczucia najdrobniejszej „iskry” potrzebuje wielogodzinnych rozmów, poczucia bezpieczeństwa i czasu.
Z tego powodu bardzo często zdarza się, że osoba demiseksualna zakochuje się w swoich wieloletnich przyjaciołach lub osobach ze swojego najbliższego otoczenia (np. z pracy czy ze studiów). Przyjaźń stanowi bowiem idealne środowisko do zbudowania silnego fundamentu, bez jednoczesnej presji na natychmiastowe inicjowanie kontaktu fizycznego.
Jak budować udany związek z osobą demiseksualną?
Jeśli Twój partner lub partnerka identyfikuje się w ten sposób, kluczem do sukcesu jest cierpliwość, otwarta komunikacja i całkowite zrezygnowanie z wywierania presji.
Warto pamiętać o kilku fundamentach:
-
Brak początkowego pożądania na 1 i 2 randce nie oznacza, że jesteś osobą nieatrakcyjną. Wynika to wyłącznie z natury układu nerwowego i emocjonalnego Twojego partnera.
-
Gra wstępna dla osoby demiseksualnej nie zaczyna się w sypialni – zaczyna się od głębokiej rozmowy przy kawie, wspólnego rozwiązywania problemów i emocjonalnego wsparcia.
-
Kiedy zaufanie zostanie w pełni zbudowane, demiseksualność w niczym nie ogranicza satysfakcji z życia intymnego. Gdy pociąg się pojawi, potrafi być równie silny, namiętny i głęboki, jak w przypadku każdej innej orientacji.
